Eglon

Эглон (Эглон) (қадимги ивритча: עגלון) — Мўаб шоҳи, Ҳакамлар китобининг 3-боби, унга ва Ҳакам Эҳудга (Эҳуд) бағишланган[1]. Оммон ва Омолек халқларининг ёрдами билан Эглон Иерихонни забт этди ва Исроилни 18-йил давомида ўзига бўйсундирди (Ҳак Суд. 3:14-15). Шунда ҳакам Эҳуд ўз халқини ҳимоя қилди. Эҳуд совғалар билан шоҳ ҳузурига келиб, ўзини муҳим хабари бордек кўрсатди. Қози кийимлари остига калта қилич яшириб қўйди. Унга „Худонинг каломи бор“ деганини эшитган подшоҳ хизматкорларини жўнатиб, ўрнидан турди. Қози чап қўли билан қиличини суғуриб, қорнига урди. Подшоҳ жуда семиз эди ва қилич очиқ қоринга яширинган эди. Эҳуд шоҳ дам олиш масканининг эшигини қулфлаб, тўсиқсиз чиқиб кетди, Эглоннинг хизматкорлари эса подшоҳ ёлғизликда табиий эҳтиёжлар билан шуғулланяпти, деб ўйлашди. Кўп ўтмай Эҳуд Эфрайим қабиласи қўшинлари билан Мўабга ҳужум қилиб, Исроилни зулмдан озод қилди.
Талмуд донишмандлари адабиётида, Эглон ҳақида қўшимча маълумотлар мавжуд — у Болоқнинг авлоди бўлган, Рут ва Орпа ундан келиб чиққан. Талмуд, шунингдек, Аод[2] келтиргандек, Худонинг каломини эшитиш учун тик тургани учун шоҳни мақтайди.
Эглон сўзининг яна бир маъноси бор — Лахиш яқинидаги Фаластиндаги шаҳар (Нав. 15:20).
Манбалар
Адабиётлар
- Эглон // Еврейская энсиклопедия Брокгауза и Ефрона. — СПб., 1908—1913.