Engel qonuni
Энгел қонуни — бир мамлакат миқёсида даромад билан истеъмол ўртасидаги алоқадорликни тавсифлайдиган қонун. Немис иқтисодчиси ва стастистиги Эрнст Энгел (1821 — 1896) томонидан ифодалаб берилган. К°нуннинг асосий ғояси миллий даромаднинг озиқовқат маҳсулотлари учун сарфланган ҳиссаси фарвонликнинг бевосита индикатори эканлигини кўрсатишдан иборат. Бу ҳиссанинг паст бўлиши фаровонликнинг юқори эканлигини ко'рсатади. Оиланинг даромади ўсиши билан озиқ-овқатга қилинадиган харажатлар салмоғи пасаяди, кийимкечак, уйжой, коммунал хизматлар харажатлари нисбатан кам ўзгаради, маданий эхтиёжларни қондириш харажатлари ҳиссаси эса ортади. Даромад билан истеъмол ўртасидаги тескари пропорсионалликни ифодалашда Энгел эгри чизиғи қўлланади.
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |