Eternitas
Бу мақолага бошқа бирорта саҳифадан
ишорат йўқ. (август 2024) |
| Лотинча ёзилиши | Аэтернитас |
|---|---|
| Жинс | аёл |

Этернитас (лотинча: Аэтернитас) - Рим маъбудаси, абадийликнинг тимсоли. Юнон Аионига ўхшайди.
Кўпинча Рим тангаларида тик турган ёки ўтирган аёл кўринишидаги турли хил атрибутларга эга бўлган абадийлик, ўлмаслик, вақтнинг узлуксизлигини англатади: шар ва самовий жисмлар (қуёш, ой, юлдузлар) кўринишидаги осмон; буюклик ва куч белгилари (таёқ); бардошли ҳайвон сифатида шер ёки фил; кулдан кўтарилган феникс; ўз думини тишлаган илон (оуроборос); коса, машъал ва бошқалар. Тангаларда у АЭТЕРНИТАС, АЭТЕРНИТАС АУГУСТИ, АЭТЕРНИТАС ИМПЕРИИ, АЭТЕРНИТАС ПОПУЛИ РОМАНИ ёзувлари билан бирга келади. Бу Рим империясининг абадий қудратини, шунингдек, марҳум ва император оиласининг илоҳий аъзоларининг абадий хотирасини англатади.
Бундан ташқари, этернитас лотин ва ўрта аср фалсафасининг атамаси бўлиб, боши ёки охири бўлмаган борлиқнинг тўлиқлигига эгаликдир. „Бизнинг „ҳозир“имиз югураётгандек туюлади ва шу тариқа вақт ва абадийликни (семпитернитас) яратади, илоҳий „ҳозир“ эса доимий, ҳаракациз, барқарор – абадийликни (аэтернитас) яратади“[1]. „Дунёнинг абадийлиги, ўрта аср ғояларига кўра, этернитас эмас, балки семпитеринтас (этернитас фақат Худога хосдир), яъни у чексиз давомийликни ифодалайди“[2].
446 Этернитас астероиди Этернитас шарафига номланган.
Манбалар
- ↑ Боэций. Каким образом Троица есть единый Бог, а не три божества // Боэций. Утешение Философией и другие трактаты. М., Наука, 1990.
- ↑ Гайденко П. П., История новоевропейской философии в её связи с наукой. М., Либроком, 2009. ИСБН 978-5-397-00161-8.
Адабиётлар
- Любкер Ф. Реальный словарь классических древностей. М., 2001.
Ҳаволалар
- Описания монет с изображением Этернитас Архивная копия от 29 января 2009 на Wайбаcк Мачине