Evippa
Эвиппа (қадимги юнонча: Εὐίππη) — юнон мифологиясидаги персонаж, Эпир маликаси. Одиссейнинг севгилиси, Эвриалнинг онаси.
Мифологияда

Эвиппа Тиримма исмли Эпир шоҳининг қизи. Пенелопанинг даъвогарларини уриб, Итакадан сургунга кетган Одиссей Эпирда пайдо бўлганида, Тиримма уни азиз меҳмон сифатида қабул қилди. Эвиппа қаҳрамоннинг севгилисига айланди ва унинг ўғил фарзанд дунёга келтирди, у Эвриал исмини олди (муқобил версияларда — Леонтофрон ёки Дорикл). Кейинчалик Одиссей ўз ватанига қайтиб келди. Эвриалнинг вояга етишини кутиб, Эвиппа унга хат бериб, уни отасини қидиришга юборади. Бироқ, Эвриал Пенелопанинг ҳийлалари[1][2][3][4] туфайли Одиссей томонидан ўлдирилган.
Хотира
Матни бутунлай йўқотилган „Эвриал“ трагедияси Софокл қаламига мансуб[4]. Эвиппа афсонаси матрилокал никоҳ билан боғлиқ кўплаб афсоналардан бири бўлиб, унда турмуш ўртоқлар хотиннинг уруғининг бир қисми сифатида яшайдилар. Бундай афсоналарда, саёҳат пайтида қаҳрамон малика билан қисқа муносабатда бўлади, у ўғил туғади, боласи катта бўлиб, уни қидириб кетади. Икки қаҳрамон учрашганда, улар бир-бирларини танимайдилар ва муштлашув бошланади, натижада иштирокчилардан бири ҳалок бўлади. Эвриал тарихида қадимги олимлар Одиссейнинг бошқа ўғли Телегон қўлидан ўлиши ҳақидаги афсонанинг ўзига хос такрорланишини кўради. Шунга кўра, Эвиппани Кирканинг „эгизаги“ деб ҳисоблаш мумкин[5].
Манбалар
- ↑ Wüст 1937.
- ↑ Счмидт 1902.
- ↑ Ярхо 2000.
- ↑ 4,0 4,1 Эсчер 1907.
- ↑ Wагнер 1907.
Адабиётлар
- Ярхо В. «Одиссея» — фольклорное наследие и творческая индивидуальность // Гомер. Одиссея. — 2000. — С. 289—329.
- Эсчер. Эуиппе 2 // Паулйс Реаленcйcлопäдиэ дер cлассисчен Алтертумсwиссенсчафт. — 1907. — Бд. ВИ, 1. — Кол. 994.
- Счмидт Ж. Одйссеус // W. Ҳ. Росчер: Аусфüҳрличес Лехикон дер гриэчисчен унд рöмисчен Мйтҳологиэ. — 1902. — Бд. ИИИ, 1. — Кол. 602—681.
- Wагнер. Эурялос 6 // Паулйс Реаленcйcлопäдиэ дер cлассисчен Алтертумсwиссенсчафт. — 1907. — Бд. ВИ, 1. — Кол. 1317.
- Wüст Э. Одйссеус // Паулйс Реаленcйcлопäдиэ дер cлассисчен Алтертумсwиссенсчафт. — 1937. — Бд. ХВИИ, 2. — Кол. 1905—1996.