Fasid
Фасид (арабча: فاسد) исломдаги диний тушунча бўлиб, коррупсия маъносини билдиради.
Шу нуқтаи назардан, у танзиҳ (транссенденсия) билан боғлиқ бўлган „Аллоҳнинг чап қўли“ (ғазаб) тимсоли сифатида одамлар томонидан яратилган бузуқликка ҳам ишора қилади.
Исломий ривоят(лар)да айтилишича, бу бузуқликни фақат одамлар қила олади, чунки улар зулмат ва ёмонликни намоён эта олиши мумкин бўлган лойдан пайдо бўлган.
Фасид сўзининг антоними солиҳ (тозалик) ёки солиҳат (соғлом амаллар) сўзларидир.
Фасиднинг яна бир кўриниши бу инсоннинг табиатни бошқариш истагидир. Табиат, ҳамма нарса каби, Аллоҳнинг ҳукми остида бўлганлиги сабабли, бундай уриниш Аллоҳнинг иродасига бўйсунмаслик ва унинг хоҳишларини рад этиш ҳисобланади[1].
Манбалар
- ↑ Мурата, Сачико. Тҳе Висион оф Ислам. И. Б. Таурис, 2000 — 288–294-бет. ИСБН 1-86064-022-2.
Ҳаволалар
- ф с д Қур’они Каримнинг Араб Корпусида