Файл дескриптори ― манфий бўлмаган бутун сондир. Янги киритиш-чиқариш оқими яратилганда, ядро оқимини яратган жараёнга ўзининг файл идентификаторини қайтаради.

Барча кириш-чиқиш оқимларига (файллар, шунингдек, каталоглар, розеткалар ва ФИФОлар билан боғланиши мумкин) файлдескрипторлари орқали кириш мумкин.

Одатий бўлиб, Уних қобиқлари 0 файл дескрипторини жараённинг стандарт киритиш (клавиатура) билан, файл идентификатори 1ни стандарт чиқиш (терминал) билан ва файл идентификатори 2ни диагностика оқими билан (одатда хато хабарлари ёзилади) боғлайди. Ушбу келишивга кўплаб Уних қобиқлари ва кўплаб иловалар томонидан амал қилинадии ва ҳар қандай ҳолатда ҳам ядронинг қисмига айланмайди.

ПОСИХ.1 стандарти „сеҳрли рақамлар“ 0,1,2 ларни СТДИН_ФИЛЕНО, СТДОУТ_ФИЛЕНО ва СТДЕРР_ФИЛЕНО рамзий константаларига алмаштирди.

Файл дескрипторлари 0 дан ОПЕН_МАХ гача қийматларни қабул қилиши мумкин. ПОСИХ.1 га мувофиқ ОПЕН_МАХ қиймати 19 га тенг. Реал операцион тизимларда бу қиймат юқорироқ натижани ташкил қилши мумкин.

Wиндоwс операцион тизимида файл дескрипторини CреатеФиле функсияси билан очишингиз керак. Олинган дескриптор(ёки ҳандле)дан кейинчалик ушбу файл билан ишлаш фойдаланиш мумкин. Агар у драйвер бўлса, тутқич ДевиcеИоCонтрол функсиясида ишлатилади.

Яна қаранг