Фелих Мариа Жосеф Арнолд Эрмаcора (талаффузи: Феликс Мария Жозеф Арнолд Эрмакора; 13-октябр 1923-йил, Клагенфурт — 24-феврал 1995-йил, Вена) — австриялик давлат арбоби. 1971—1990-йилларда Австрия халқ партиясидан парламент аъзоси бўлган.

Фелих Эрмаcора
Австрия парламенти аъзоси
Мансаб даври
1971 – 1990
Шахсий маълумотлари
Таваллуди
Фелих Мариа Жосеф Арнолд Эрмаcора

13-октябр 1923-йил
Клагенфурт
Вафоти 24-феврал 1995-йил(1995-02-24)
(71 ёшда)
Вена
Фуқаролиги Avstriya bayrogʻi Австрия
Сиёсий партияси Австрия халқ партияси
Таълим Иннсбруcк университети
Касби ҳуқуқшунос

Биографияси

Фелих Эрмаcора 13-октябр 1923-йилда Клагенфуртда туғилган. Вилях, Грац ва Регенсбург мактабларида таҳсил олган. 1942-йилда Иннсбруcк университетининг ҳуқуқ факултетига ўқишга кирган. 1944—1945-йилларда фашистлар армиясида сафдор бўлиб хизмат қилган[1]. 1948-йилда ҳуқуқ фанлари доктори ихтисослиги бўйича университетни тамомлайди. 1948—1952-йилларда Виллач муниципалитетида, 1952—1957-йилларда федерал канслерияси ходими, 1957—1964-йилларда Иннсбруcк университети халқаро ҳуқуқ профессори, 1964—1992-йилларда Вена университети халқаро ҳуқуқ профессори, 1992—1995-йилларда Людвиг Болсман номидаги Инсон ҳуқуқлари институти директори[2] бўлиб ишлаган. 1971—1990-йилларда Австрия халқ партиясидан парламент аъзоси, 1959—1980 ва 1984—1987-йилларда Инсон ҳуқуқлари бўйича Европа комиссияси ва БМТ Инсон ҳуқуқлари қўмитаси аъзоси бўлган. Эрмаcора БМТ делегацияси таркибида Чили, Жанубий Африка, Фаластин, Эрон ва Афғонистонда инсон ҳуқуқларининг бузилишини текширган. Яна шунингдек, Европа Кенгаши томонидан Жазоир, Греция, Ирландия, Туркия ва Кипрда инсон ҳуқуқларининг бузилишини текширишга жўнатилган. БМТ расмийси сифатида Фелих Эрмаcора адолацизлик ва инсон ҳуқуқлари бузилишига қарши сўзсиз курашган[3].

Кёлн ва Страсбург университетларининг фахрий доктори.

Эрмаcора 1995-йил 24-февралда Венадаги Ҳиэтзинг тумани клиникасида вафот этган[1][4].

Фелих Эрмаcора халқаро ҳуқуқ ва инсон ҳуқуқлари соҳаси оид бўлган: Ҳандбуч дер Грундфреиҳеитен унд дер Менсченречте, 1963; Аллгемеине Стаацлеҳре, 2 вол., 1970; Öстерреичисче Верфассунгслеҳре, 2 вол., 1970/80; Грундриß дер Менсченречте ин Öстерреич, 1988; Диэ Энцтеҳунг дер Бундесверфассунг, 5 вол., 1986-93; Менсченречте ин дер сич wанделнден Wелт, 3 вол., 1974-94; Менсченречте оҳне Wенн унд Абер. Эрлебниссе унд Бегегнунген, 1993 каби китоблар муаллифи ҳамдир.

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 „Опинион | Совиэт Тойс оф Деатҳ“ (эн-УС). Тҳе Неw Ёрк Тимес (1985-йил 10-декабр). Қаралди: 2022-йил 10-март.
  2. ↑ „Арчивед cопй“. 2011-йил 6-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 27-декабр.
  3. ↑ „Арчивед cопй“. 2011-йил 16-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 19-июн.
  4. ↑ Эриc Паcе. Фелих Эрмаcора Ис Деад ат 71; Аустриан Ҳуман Ригҳц Эхперт. Неw Ёрк Тимес. Фебруарй 27, 1995.

Адабиётлар

  • Манфред Ноwак: Фелих Эрмаcора †. Ин: Арчив дес öффентличен Речц 120 (1995), С. 278–281.
  • Чристопҳ Счлинтнер, Герҳард Стрежcек: Фелих Эрмаcора (1923–1995). Ин: Петер Ҳäберле, Мичаэл Килиан, Ҳеинрич Wолфф (Ҳрсг.): Стаацречцлеҳрер дес 20. Жаҳрҳундерц. Деуцчланд – Öстерреич – Счwеиз. Де Груйтер, 2. Ауфлаге, Берлин 2018, С. 1153–1165.