Феррари 159 С 1947-йилда 14 пойгадан олтитасида ғалаба қозонган Феррари 125 С дан кейин иккинчи Феррари автомобили бўлди. Фақат иккита 159С ишлаб чиқарилган, улардан бири Феррари 166 Спйдер Cорса сифатида қайта қурилган ва 2012-йилга келиб қолган энг қадимги Феррари.

Феррари 159 С

Оне оф тҳе оригиналс ин 1947-йил.[1].
Ташқи кўриниши
Ишлаб чиқарувчиси Феррари
Ишлаб чиқариш 1947-йил
2 продуcед
Дизайнери Гиоаcчино Cоломбо
Корпус ва шасси
Автомобил таснифи Спорт автомобилли
Автомобил тартиби ФР лаёут
Қувват ўтказгич
Двигатели 1.9 Л (1902.84 cc) Феррари Cоломбо энгине|Cоломбо В12 дигетели
Ҳаракат узатиш механикаси 5 узатмали Мануал трансмисия
Ўлчамлари
Ғилдираклари 2,420 мм (95.3 ин)
Хронологияси
Аввалги моделлари Феррари 125 С
Ҳозирги моделлари Феррари 166 С

Техник

159 С аслида Феррари 125 С бўлиб, двигатели каттароқ (каттароқ тешик) ва жуда кичик косметик фарқларга эга.

Двигател 1,9 литрли (1903 cc/116 дюйм³) 60° В12, 59 х 58 тешиги/зарбали эди. Ишлаб чиқариш 125 от кучи (92 кВт) сиқиш нисбати 8,5:1 бўлган дивигетел 6500 айланиш тезлигида. Бу силиндрда 2 та клапан ва учта Wебер 32ДCФ карбуратори бўлган битта юқори эксантрик мили дизайни эди. У беш поғонали механик узатмалар қутисига эга эди ва Фиат анъанасини сақлаб қолган, двигателни витес қутиси билан блокда ўрнатиш. Унинг пўлатдан ясалган трубкали шассиси, олд томонида кўндаланг баргли камонли мустақил осма ва орқада тўлқинли ўқ ва бутун думалоқ гидравлик амортизаторлар мавжуд эди. Барабан тормозлари олд ва орқа томонда аниқланган.

Пойга

159 С Сcудериа Феррари учун 1947-йил 15-августда Cирcуито ди Песcара да компания ҳайдовчиси Франко Кортесе[2] билан иккинчи ўринда дебют қилди[3]. Гарчи у бир мунча вақт давомида умумий етакчилик қилган бўлса-да, синфда ғолиб бўлган 159 С охир-оқибат Винчензо Ауриккионинг Стангуэллини ортда қолдирди. 125 сингари, 159 С ҳам 1947-йилги мавсумнинг қолган қисмида Мастерати -нинг 6CС 1500-ни мағлуб эта олмади. Бироқ, 1947-йил 12-октябрда бўлиб ўтган Турин Гранприсида машина яхши юра олди, франсиялик ҳайдовчи Раймонд Соммер 159 С яккалик мусобақасида умумий ғалабани эълон қилди[4].

Габриэле ва Соава Бесана 1959-йилда С

У Миланнинг ака-ука Бесаналарига сотилди ва 1948-йилги пойга мавсуми учун 166 Спйдер Cорсага айлантирилди[5].

2004-йилда ким ошди савдосидан буён машина Феррари коллектори ва реставратори Жеймс Гликкенхаусга тегишли бўлиб, пойгада қатнашмоқда[6][7].

Манбалар

  1. ↑ Феррари 1947 ат cлассиccарcаталогуэ cом
  2. ↑ 1947: ил примо анно делла Феррари (Wайбаcк Мачине сайтида 2019-10-17 санасида архивланган) фром Моделфохбрианза.ит.
  3. ↑ Cирcуито ди Песcара 1947 фром www.раcингспорцcарс.cом.
  4. ↑ Луиги Брандоли, 12 Оттобре 1947 — 2° Гран Премио Cиттà ди Торино Wебархив андозасида хато: |урл= қийматини текширинг. Бўш., фром Ла сториа ди Ланcиа Марино.
  5. ↑ Аcерби, Леонардо. Феррари: Алл Тҳе Cарс. Ҳайнес Публишинг, 2012. ИСБН 978 1 84425 581 8. 
  6. ↑ 166 Спйдер Cорса 002C фром www.барчетта.cc он Април 1, 2016.
  7. ↑ 1947 ФЕРРАРИ 166 СПИДЕР CОРСА ТWО-СЕАТЕР СПОРТС РАCИНГ CАР фром www.чристиэс.cом.

Қўланилган адабёт

  • Аcерби, Леонардо. Феррари: Алл Тҳе Cарс. Ҳайнес Публишинг, 2012. ИСБН 978 1 84425 581 8. 

Ҳаволалар

Андоза:Эарлй Феррари веҳиcлесАндоза:Феррари