Fevda
Fevda (qadimgi yunoncha: Θευδᾶς qadimgi ivritcha: תודה Todá „minnatdorchilik“; shuningdek, rus transkripsiyasida, Teuda, Teodard) — Rim hukmronligiga qarshi kurashgan 400 nafar yahudiy qoʻzgʻolonchilaridan iborat otryadning rahbari. U oʻzini Masih qilib koʻrsatdi va 44-yilda suvlar uning oldida ajralib ketishini daʼvo qilib, olomonni Iordanga olib boradi (Nav. 3-ga qarang). Prokurator Kuspiy Fad otliqlari (miloddan avvalgi 44-46) olomonni tarqatib yubordi va Fevdaning oʻzi esa qoʻlga olindi va boshi kesildi (Josephus Flavius. Antiquit. Jud. XX.5:1; sr. Deyan. 5:36)[1][2].
Bu holat ravvin Gamaliil tomonidan apostollarni sud qilish paytida misol sifatida keltirilgan, u odamlar tomonidan boshlangan qoʻzgʻolon rahbarning oʻlimidan keyin muqarrar ravishda tugaydi, lekin Xudo boshlagan ishga qarshilik koʻrsatish befoyda ekanligini aytgan (Deyan. 5:34-39)[3][4].