Ziyosfera

Foroney

Foroney (qadimgi yunoncha: Φορωνεύς, Φορωνέας) — qadimgi yunon mifologiyasining personaji[2] Inah va Meliyaning oʻgʻli. Butun Peloponnesning podshohi yoki Argosning ikkinchi podshohi[3]. Nonnusning yozishicha, u Lernadan[4]. Xotini — nimfa Teledika[uk] (yoki Kerdo[en][5] yoki Kinna[6]). Bolalari Apis, Nioba[7], Lirk va Evrop[de][8].

Foroney
Giotto kampanilesining barelyefi. Florensiyada del Duomo operasi.
Mifologiya qadimgi yunon
Jins erkak
Otasi Inax
Onasi Meliya
Aka va singillari Egialey[1]
Turmush oʻrtogʻi Teledika, Kerdo yoki Kinna
Bolalari Alis, Nioba, Lirk, Evrop

Odamlar shaharlarsiz va qonunlarsiz yashab, bir xil tilda gaplashdilar, ammo Germes odamlarning tillarini tarjima qildi va shundan keyin odamlar oʻrtasida kelishmovchilik boshlandi. Keyin Zevs qirollik taxtini Foroneyga topshirdi. Chunki Foroney Geraning muqaddas marosimlarini birinchi bo'lib bajargan[9], Gera ibodatxonasini[10] qurgan hamda Gera uchun birinchi boʻlib qurol yasagan va shuning uchun qirollik hokimiyati unga berilgan[11]. Jamiyatda odamlarni ilk birlashtirgan Foroniy boʻlib, ular toʻplangan joy esa Foronikon shahri deb atalgan[12]. Lev Allatsiy tomonidan lotin tiliga tarjima qilingan „Aql bovar qilmaydigan narsalar haqida“ (Περὶ ἀπίστων, Anonymi longè Heraclito recentioris De incredibilibus) nomli risolaning muallifiga koʻra, Foroney tomonidan asos solingan shahar Afina Akropolidan keyingi ellinlarning eng qadimgi shaharlaridan ikkinchisi edi[13]. Foroney Argivliklar tomonidan olov ixtirochisi hisoblangan, ular Apollon ibodatxonasida olovni doimiy ushlab turishgan va uni „Foroney olovi“ deb atashgan[14]. Uning hukmronligi davrida Ogigos suv toshqini sodir boʻldi. Faylasuf Platon „Timey“ dialogida va tarixchi Akusilay „Nasabnoma“sida Foroneyni „birinchi odam“ deb atagan[15]. Foroney va parraziyaliklar birgalikda telhin va karyatlarga qarshi urush olib bordilar[16].

Qabri Argosda[17]. She’riyatda Amfiara va Adrasta Foronidlar[18] yoki Foronidalar[19] deb atalgan. Qadimda „Foronida“ she’ri bor edi.

Manbalar

  1. ↑ Lyubker F. Phoroneus // Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey po Lyubkeru / pod red. F. F. Zelinskiy, A. I. Georgievskiy, M. S. Kutorga, F. Gelьbke, P. V. Nikitin, V. A. Kanskiy, per. A. D. Veysman, F. Gelьbke, L. A. Georgievskiy, A. I. Davidenkov, V. A. Kanskiy, P. V. Nikitin, I. A. Smirnov, E. A. Vert, O. Yu. Klemenchich, N. V. Rubinskiy — SPb.: Obщestvo klassicheskoy filologii i pedagogiki, 1885. — S. 1040.
  2. ↑ Mifы narodov mira. M., 1991-92. V 2 t. T.2. S. 571
  3. ↑ Avgustin. O grade Bojiem XVIII 3
  4. ↑ Nonn. Deyaniya Dionisa XXXII 67
  5. ↑ Pavsaniy. Opisanie Elladы. II, 21, 1
  6. ↑ Gigin. Mifы 145
  7. ↑ Psevdo-Apollodor. Mifologicheskaya biblioteka I 7, 6; II 1, 1-2
  8. ↑ Pavsaniy. Opisanie Elladы. II, 34, 4
  9. ↑ Gigin. Mifы 143
  10. ↑ Gigin. Mifы 225
  11. ↑ Gigin. Mifы 274; Kassiodor VII 18, 2 // Kommentariy D. O. Torshilova v kn. Gigin. Mifы. SPb, 2000. S.293
  12. ↑ Pavsaniy. Opisanie Elladы II 15, 5
  13. ↑ Vatikanskiy anonim. O neveroyatnom. I
  14. ↑ Pavsaniy. Opisanie Elladы II 19, 5
  15. ↑ Kliment. Stromatы I 102, 6
  16. ↑ Oroziy. Istoriya protiv yazыchnikov I 7, 1 i komm. so ssыlkoy na Evseviya
  17. ↑ Pavsaniy. Opisanie Elladы II 20, 3
  18. ↑ Pavsaniy. Opisanie Elladы VII 17, 7
  19. ↑ Ovidiy. Metamorfozы I 668 
"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/19914441" dan olindi