Foruq I

Форуқ И (арабча: فاروق الأول‎‎ Фāрūқ ал-Аwwал; 11-феврал 1920 — 18-март 1965) — Миср шоҳи (1936-1952).

Форуқ И

Манбалар

Эрта ҳаёти ва таълими

У 1920-йил 11-февралда (1338-йилнинг 21-феврал Жумада ал-Аввал) Қоҳирадаги Абдин саройида Миср ва Суданнинг меросхўр шаҳзодаси Султон Ҳазрати Фарук бин Фуод сифатида Султон Фуод И (кейинчалик қирол Фуод И) ва унинг иккинчи хотини Назлининг тўнғич фарзанди бўлиб туғилган. Унинг келиб чиқиши албан, черкес, турк, франсуз, юнон ва мисрлик эди. Фарукнинг дастлабки тиллари мисрлик араб, турк ва франсуз тиллари (Миср элитасининг тиллари) бўлиб, у доимо ўзини араб эмас, балки мисрлик деб ҳисобларди, араб миллатчилигидан манфаатдор эмас, фақат Мисрнинг Яқин Шарқдаги қудратини ошириш йўли эди. Ўша пайтда Миср жуда бой эди, лекин унинг бойлиги жуда нотўғри тақсимланган эди. Бутун ер эгаларининг 5% дан камроғини ташкил этувчи пошшолар мамлакатдаги барча экин ерларининг учдан бирига эгалик қилган.

Унинг опа-сингиллари Фавзия, Фаиза, Файка ва Фатҳиядан ташқари, унинг отасининг олдинги никоҳидан малика Шивакиархоним афанди, малика Фавкия билан бўлган бир ўгай синглиси бор эди. Ҳиндистонлик фолбин Ф ҳарфи билан бошланган исмлар омад келтиришини айтганидан кейин Фуад барча фарзандларига Ф ҳарфи билан бошланган исмларни қўйди. Подшоҳ Фуад ўзининг ёлғиз ўғлини катта бўлганида қаттиқ назорат қилган ва Фарукга онасини ҳар куни бир марта бир соатгина кўришга рухсат берилган. Шаҳзода қироллик саройларининг жуда ёпиқ дунёсида ўсган ва Абдин саройини Пирамидалардан атиги 19 километр (12 миля) ажратиб турганига қарамай, у шоҳ бўлгунга қадар Гизадаги Буюк Пирамидаларга ҳеч қачон ташриф буюрмаган. Фарук суданлик хизматкорлар билан жуда бузуқ тарбияда бўлиб, у билан учрашганда доимо тиз чўкиб, аввал ерни, кейин қўлини ўпарди. Фарукнинг опа-сингилларидан ташқари дўстлари ҳам йўқ эди, чунки Фуад ҳеч кимнинг у билан учрашишига рухсат бермасди.

Араб тилини билмайдиган Фуод валиаҳд шаҳзодадан араб тилини ўрганишини талаб қилди, шунда у ўз фуқаролари билан гаплаша олади. Фарук. Қур’он тили бўлмиш мумтоз араб тилини яхши билган ва нутқларини ҳамиша классик арабчада қилган. Фарук болалигида араб, инглиз, франсуз ва италян тилларини ўрганиб, тиллар учун қулайликни кўрсатди, бу фақат у энг яхши фанлар эди. Фарукнинг устозларидан анча ҳалоллари унинг болалик давридаги иншоларига кўпинча „Ёмон қўл ёзувингни тузатиб, дафтарингнинг тозалигига эътибор бер“, „Аждодлар тарихини билмаслигингга афсусдаман“ каби шарҳлар ёзган. Мутахассисларининг кўпроқ ғайратлиси „Отамнинг вазирлари кўп эди, менинг мушуким бор“ жумласи билан бошланган иншога „Аъло. Адабиёт оламида сизни порлоқ келажак кутмоқда“ каби мулоҳазаларни ёзган. Фарук ўзининг амалий ҳазилларни яхши кўриши билан машҳур эди, бу хусусият катталарда давом этган. Масалан, у Монтаза саройи ҳудудида ўйинчилар тутиб олган беданаларни озод қилишни яхши кўрарди ва у бир марта Кубе саройидаги деразаларни отиш учун пневматик қуролдан фойдаланган. Руминия қироличаси Мари қиролича Назлини кўриш учун Кубе саройига ташриф буюрганида, Фарук ундан ўзининг икки отини кўришни хоҳлайсизми, деб сўради. У ижобий жавоб берганида, Фарук отларни қироллик ҳарамига олиб кирди, бу эса икки маликани қаттиқ норози қилди, чунки ҳайвонлар пол бўйлаб ахлатланади. Фарукнинг швед ау-паир, Герда Сжöберг ўз кундалигида шундай деб ёзган: „Мисрда ҳақиқат йўқ. Ваъдаларни бузиш одатий ҳол. Фарук бу борада аллақачон мукаммалдир. У ёлғон гапиришни яхши кўради. Лекин ажабланарлиси Фарук ҳам онасини ҳисобга олган ҳолда, у каби яхшидир.“ парҳез, уни Буюк Муҳаммад Алининг эркак авлодлари жуда осон семиришга мойиллигидан огоҳлантирган.

Фарукнинг улғайиб, кейинроқ вояга этганида энг яқин дўсти Абдин саройидаги италиялик электрчи Антонио Пулли бўлиб, унинг ҳукмронлиги даврида Мисрнинг энг қудратли кишиларидан бирига айланди. Фарукни Этонга ўқишга киритишга уриниш, у кириш имтиҳонларида муваффақияцизликка учрагач, барбод бўлди. Отасининг вафотидан олдин у Англиянинг Вулвич шаҳридаги Қироллик ҳарбий академиясида таҳсил олган. Италофил Фуад Фарукнинг Турин ҳарбий академиясида таҳсил олишини хоҳларди, аммо Британия Олий комиссари Сер Милес Лемпсон бу танловга вето қўйди, чунки Италиянинг бутун Ўрта эр денгизи Маре Нострум („Бизнинг денгиз“) эканлиги ҳақидаги даъволари кучайиб бораётгани сабабли валиаҳд шаҳзоданинг Италияда таълим олишини қабул қилиб бўлмайди.

1935-йил октабр ойида Фарук Мисрни тарк этиб, Суррей қишлоғидаги Кенри хаусга жойлашди ва Вулвичдаги Қироллик ҳарбий академиясида сиртқи талаба сифатида қатнашди. Фарук кириш имтиҳонига тайёргарлик кўриш учун вақти-вақти билан академияга маълум бўлган „Дўкон“даги дарсларга қатнашарди. Фарук Кенри Хаусда қолди ва ҳафтасига икки марта Роллс-Ройcе машинасида Қироллик Ҳарбий Академиясига дарсларга қатнашиш учун олиб кетилди, лекин барибир кириш имтиҳонидан ўта олмади. Фарукнинг мураббийларидан бири генерал Азиз Али ал-Мисрий шоҳ Фуадга Фарукнинг талабалик давридаги асосий муаммоси унинг ҳеч қачон ўқимаганлигидан шикоят қилди.

Юксалиши:

16 ёшли қирол Фарук тож кийишдан сўнг халққа радио орқали мурожаат қилди, Миср ҳукмдори биринчи марта ўз халқига шундай тарзда тўғридан-тўғри гапирди:

Агар шундай ёшлик чоғимда подшоҳлик мас’улиятини елкамга юклаш Худонинг иродаси бўлса, мен ўз зиммамдаги бурчларни қадрлайман ва бурчим йўлида барча қурбонликларга тайёрман. …Олижаноб халқим, мен сизлар ва садоқатларингиз билан фахрланаман, Худога ишонгандек келажакка ишонаман. Келинг, бирга ишлайлик. Биз муваффақиятга эришамиз ва бахтли бўламиз. Яшасин Ватан!

Фарук Миср халқи орасида жуда машҳур бўлганлиги сабабли, Бош вазир Али Маҳер Фарук Британияга қайтмасликка қарор қилди, чунки бу унчалик машҳур эмас эди, гарчи регентлардан бири шаҳзода Муҳаммад Али Фарукни мамлакатдан чиқиб кетиш воситаси сифатида Қироллик Ҳарбий Академиясига тўлиқ кунлик асосда ўқишга киришга ҳаракат қилишини хоҳлаган эди. Миср қонунчилигига кўра аёллар тахтга ворис бўла олмагани учун тахтга кейинги навбатда Фарукнинг амакиваччаси шаҳзода Муҳаммад Али турган эди. Шаҳзода Муҳаммад Али кейинги 16 йил давомида Фарукни тахтдан ағдариш учун, у шоҳ бўлиши учун ҳийла-найранг билан ўтказиши керак эди. Миср Британиянинг Мисрдаги баъзи имтиёзларини қисқартирадиган ва Мисрни Британия таъсир доирасида ушлаб туриш эвазига мамлакатни янада мустақилроқ қиладиган шартнома бўйича музокаралар олиб бораётган эди. Бенито Муссолинининг Ўрта эр денгизида ҳукмронлик қилиш амбициялари Вафдни — анъанавий равишда Британияга қарши партияни — Муссолини ҳеч бўлмаганда Ўрта Ер денгизи Маре Нострум деб атаган экан, Британиянинг Мисрдаги мавжудлигини сақлаб қолиш истагига олиб келди. Ҳам Вафд, ҳам инглизлар учун Форукни Мисрда ушлаб туриш қулай эди, шунда у янги Англия-Миср шартномасини имзолаганида, Фарук Британияда яшаётгандек босим остида кўринмайди. Сер Майлс Лемпсон у қиролнинг ўқитувчиси Эдвард Форд каби бошқа британиялик амалдорлар билан биргаликда Фарукни англофил қилиб шакллантириши мумкинлигига ишонган. Фарук Форднинг маърузаларидан кўра ўрдак овига кўпроқ қизиққанлиги ва қирол инглизлар уни этарлича узоқ вақт хўрлаганликларини айтиб, „дўзахга дучор бўлишини“ „мақтангани“ маълум бўлгач, Лемпсоннинг режалари издан чиқди.

Фарукнинг италян хизматкорларини ўз қўлида ушлаб туриб, отаси ишлаган инглиз хизматчиларининг ҳаммасини ишдан бўшатгани, унинг Фуаднинг Италофилиясини мерос қилиб олганлигини кўрсатди. Фарук, айниқса, Лемпсоннинг ўзини суррогат ота сифатида кўрсатишга уринишларидан норози бўлиб, уни имконсиз ҳомий ва қўпол деб топди ва Лемпсон бир лаҳзада унга қирол сифатида мурожаат қилиши ва кейинги дақиқада уни юзига „ярамас бола“ деб чақиришидан шикоят қилди.[28] Фарук тахтга ўтирганида Лемпсон 55 ёшда эди ва у ўсмир Фарукга қандай тенг муносабатда бўлишни ҳеч қачон ўрганмаган. Амалдор Мисрни ажойиб экзотик ўлка деб ҳисоблаган, аммо араб тили унчалик яхши бўлмагани учун оддий мисрликлар билан алоқалари фақат юзаки даражада эди. Лемпсон франсуз тилини яхши билган ва унинг ижтимоий шартномалари деярли бутунлай Миср элитаси билан тузилган. Лемпсон ўз кундалигида қирол Фуаднинг ўлими ҳақида шундай деб ёзган эди: „У сирпанчиқ мижоз бўлса-да, у бу эрдаги вазиятда катта омил бўлган ва… биз ҳар доим охирги чорада уни ўзимиз хоҳлаган муайян йўналишда ҳаракат қилишга мажбурлашимиз мумкин эди“. Фарук ҳақида Лемпсон „қўлимизда ёш этук қирол бўлишини кутмаганлигини ёзган. Очиғи, бу муаммо қандай ҳал қилинишини билмайман“.

Фарук жозибали қироллик турмуш тарзини яхши кўрарди. Унинг минглаб гектар ерлари, ўнлаб саройлари ва юзлаб машиналари бўлса-да, ёш шоҳ кўпинча йирик харидлар учун Эвропага саёҳат қилиб, кўплаб фуқароларининг ғазабини қозонган. Айтишларича, у бир ҳафтада 600 та устрица еган. Унинг шахсий машинаси 1947-йилда ишлаб чиқарилган қизил Бентлей Марк ВИ бўлиб, мураббий Фигони эт Фаласчи томонидан ишлаган. У ўз атрофидагиларнинг қолган қисмини ташкил этган ҳарбий жиплардан бошқа ҳеч қандай машина қизил рангга бўялмаслигини буюрди. 1951-йилда у заргар Гарри Уинстондан нок шаклидаги 94 каратли Шарқ юлдузи олмосини ва овал шаклидаги чиройли олмосни сотиб олди.

У ўзининг дастлабки йилларида энг машҳур бўлган ва зодагонлар уни асосан нишонлашган. Мисол учун, ёш қирол Фарук тахтга ўтирганда, „Абаза оиласи сарой маъмуриятидан қироллик поэздини ўз қишлоғида қисқа муддатга тўхтатишга рухсат беришни сўраган эди, токи қирол оиласи вокзалда ўрнатган ажойиб безакли чодирда таклиф қилинган таомлардан баҳраманд бўлиши мумкин эди“. 1952-йилда қиролни лавозимидан четлатган зобитлар ҳаракати, шунингдек, Абазалар оиласининг ўз Вагих Абазаси, кейинчалик у Форукдан кейинги Мисрдаги олтита губернаторлик губернатори бўлган.

Фарукнинг қўшилиши дастлаб халқ ва зодагонларни рағбатлантирди, чунки унинг ёшлиги ва онаси Назли Сабри орқали Мисрдан келиб чиққан. Ўсмирлик йилларида бўйи 180 бўйли ва ниҳоятда гўзал бўлган Фарук ўзининг илк йилларида жинсий тимсол сифатида кўриб чиқилиб, Тиме журналининг муқовасини томоша қилиш учун етакчига айлантирган, Лифе журнали эса у ҳақидаги мақолада Абдин саройини „эҳтимол, дунёдаги энг улуғвор қироллик маскани“, Фарук эса „ёш мусулмон жанобининг намунаси“ деб атаган. Бироқ, Фарук ўз тахтига содиқликларига қарамай, тез-тез жанжаллашиб турадиган баъзи Миср сиёсатчилари ва сайланган ҳукумат амалдорлари билан вазият бир хил эмас эди. Миср ҳукуматидаги инглизларнинг таъсири масаласи ҳам бор эди, Фарук бунга нафрат билан қаради. Фарукнинг тахтга ўтиши Миср сиёсатининг динамикасини отаси даврида бўлгани каби машҳур бўлмаган подшоҳ ва машҳур Вафд партияси ўртасидаги курашдан машҳур Вафд ва ундан ҳам машҳурроқ подшоҳга қарши курашга ўзгартирди. Наҳос Пошо бошчилигидаги „Вафд“ партияси 1919-йилда ташкил этилганидан бери Мисрдаги энг машҳур партия бўлиб келган ва „Вафд“ етакчилари Фарукнинг оддий мисрликлар орасида машҳур бўлишидан хавф остида қолишган. Фарук ҳукмронлигининг бошиданоқ, Миср халқи учун ёлғиз гапираман деб даъво қилган Вафд Фарукни таҳдид сифатида кўрди ва Наҳос Пошо доимий равишда қирол ҳокимиятини синдириш учун ишлади ва бу Фарукнинг отасидан вафдга мерос бўлиб қолган нотўғри қарашларини тасдиқлади. Наҳас ва бошқа Вафд раҳбарлари 1936-йил август ойида Англия-Миср шартномасини имзолаш учун Лондонга борганларида, улар Швейцарияда тўхтаб, собиқ Хедив Аббос ИИ билан Фарукни тахтдан ағдариш ва Аббосни тахтга қайтаришнинг энг яхши йўли ҳақида мунозаралар олиб боришди.

Вафдда ҳукмрон шахс Макрам Эбеид бўлиб, у урушлараро даврдаги энг ақлли Миср сиёсатчиси ҳисобланган. Эбеид копт насроний эди, бу унинг кўпчилик мусулмон бўлган Мисрнинг бош вазири бўлишини қабул қилиб бўлмасди ва шунинг учун у ҳокимиятни расмий партия раҳбари бўлган ўзининг ҳимоячиси Наҳас орқали амалга оширди. Вафддаги Али Маҳер каби Эбеид ва Наҳосга қарши бўлган раҳбарлар Фарукга ҳомийлик ва ҳокимиятнинг рақиби сифатида қарадилар. Эбеид ҳам, Нахас ҳам Маҳерни ёмон кўришган, уни интриган ва оппортунист деб билишган ва Маҳер Фарукнинг энг севимли сиёсий маслаҳатчисига айланганидан кейин уни ёқтирмаслик учун яна бир сабаб топиб олишган. Миллатчи Вафд партияси Мисрдаги энг кучли сиёсий машина эди ва Вафд ҳокимиятда бўлганида, у жуда бузуқ ва қариндош-уруғчиликка мойил эди. Маҳер Пошо сингари коррупция имкониятларидан четда қолганлар, айниқса, Наҳас Пошонинг ҳукмрон хотини (у қанчалик малакасиз бўлишидан қатъи назар, ўз оиласи аъзоларига юқори давлат ишларини беришни талаб қилган) нинг ёмон таъсирини бузган. Вафд партияси 1919-йилда Британияга қарши партия сифатида ташкил этилган бўлса-да, Наҳас пошонинг Муссолинини Мисрни забт этишдан сақлашнинг энг яхши йўли сифатида 1936-йилги шартномани қўллаб-қувватлагани, парадоксал тарзда Лампсонни Наҳас ва Вафдни Британия тарафдорлари бўлган Вафд партияси сифатида қўллаб-қувватлашига олиб келди. инглизларга Мисрда ўз гарнизонларини сақлаб қолишга рухсат берувчи шартномани имзолаш орқали. Фарук зўравон Лемпсонга чидай олмай, вафдни ўзининг душмани деб билганлиги сабабли, қирол табиий равишда Вафдга қарши гуруҳлар ва шартномани „сотиш“ деб билганлар билан ҳамфикр бўлди. Лемпсон шахсан Вафдни ҳокимиятда сақлаб қолиш учун Фарукни тахтдан ағдариш ва унинг амакиваччаси шаҳзода Муҳаммад Алини тахтга ўтказишни маъқул кўрди, бироқ давлат тўнтариши Наҳоснинг халқ қонунийлигини бузишидан қўрқди.

Регенcй кенгашига қарамай, Фарук ўзининг қироллик ваколатларидан фойдаланишга қарор қилди. Фарук Монтазаҳ саройи ташқарисида янги темир йўл вокзалини қуришни сўраганида, шоҳ оиласи Қоҳирада ёзнинг жазирамасидан қочиш учун Монтазаҳ саройига келганларида ва кузда Қоҳирага қайтиб келганларида, шоҳ оиласи вокзалдан йилига фақат икки марта фойдаланилганини асослаб, кенгаш рад этди. Фарук „йўқ“ деб жавоб беришни истамай, хизматкорларини чақирди ва уларни стансияни бузишга олиб келди ва ҳокимлик кенгашини янги стансия қуришни маъқуллашга мажбур қилди. Вафдга қарши туриш учун Форук Мисрга қайтиб келганиданоқ Ислом динидан сиёсий қурол сифатида фойдалана бошлади, ҳар доим маҳаллий масжидларда жума намозига қатнашди, исломий хайрия ташкилотларига хайр-эҳсонлар қилди ва оммани сафарбар қилиш қобилияти бўйича Вафд билан рақобатлаша оладиган ягона гуруҳ бўлган Мусулмон Биродарлар билан учрашди. Фарук ўзининг илк йилларида „тақводор подшоҳ“ сифатида танилган эди, чунки у ўзидан олдингиларидан фарқли ўлароқ, тақводор мусулмон сифатида кўриниш учун ҳамма нарсани қилган. Мисрлик тарихчи Лаила Мурсийнинг ёзишича, Наҳос ҳеч қачон Сарой билан келишишга ҳаракат қилмаган ва Фарукни бошиданоқ душман сифатида кўрган ва уни Вафд учун таҳдид сифатида кўрган. Вафд Миср қишлоқларида кучли ҳомийлик машинасини бошқарган ва қишлоқ бўйлаб саёҳатлари чоғида қиролга тилла тангалар улоқтирган диндорнинг ғайратли жавоби Наҳас томонидан катта таҳдид сифатида кўрилган. Наҳас қиролнинг шоҳнинг гастрол сафарлари ҳукуматга жуда қимматга тушаётганини ва „Вафд“ дунёвий партия бўлганлиги сабабли, Фарукнинг очиқ диндорлиги конституцияни бузган деб айблаб, шоҳнинг омма олдида „парад“ қилишига йўл қўймасликка ҳаракат қилди. Бироқ, дунёвий Вафднинг Фарукни ҳаддан ташқари тақводорлиги учун уюштирган ҳужумлари мусулмонлардан узоқлашган консерватив мусулмонлар фикрини „тақводор подшоҳ“ни ҳимоя қилиш учун йиғишди. Копт насроний озлиги Вафд учун блок сифатида овоз беришга мойил бўлганлиги сабабли ва Эбеид каби кўплаб таниқли Вафд раҳбарлари қибтийлар бўлганлиги сабабли, Вафд кенг тарқалган „Қибти партияси“ сифатида кўрилган. Наҳаснинг Миср ҳаётининг асосий тамойили сифатида дунёвийликни тажовузкор ҳимоя қилиш ва унинг диндор мусулмон бўлиш учун хавф сифатида қиролга қарши ҳужумлари норозиликларга олиб келди ва дунёвийлик копт насроний озчилигининг кўпчилик мусулмон араблар ҳисобига Мисрда ҳукмронлик қилишига имкон берувчи восита, деган айбловни келтириб чиқарди.

Подшоҳнинг тарбиячиси бўлиб ишлаган сер Эдвард Форд уни бўшашган, хушчақчақ ва хушчақчақ ўсмир деб таърифлаган, у билан Искандарияда учрашгандан сўнг, биринчи ҳаракати уни Ўрта ер денгизида сузишга олиб бориш бўлган. Аммо Форд Фарукни ўрганишга қодир эмас ва „тўлиқ консентрацияга қодир эмас“ деб ҳам таърифлаган. Форд ҳар доим дарс бошлаганида, Фарук Миср қишлоқларини кўриш учун Фордни машинага олиб чиқишни талаб қилиб, уни тугатиш йўлини дарҳол топарди. 1990-йилда берган интервюсида Форд Фарукни шундай таърифлаган: "У тўққиз-ўн ёшлардаги ярим хусусий мактаб ўқувчиси ва йигирма уч ёшли ярим зийрак йигит эди, лорд Рутерфорд каби буюк одам билан ёнма-ён ўтириб, одатда блеф қилиш орқали уни ҳайратда қолдира оларди. Унинг кўзи жуда яхши, қироллик кўзи бор эди. Англияда у энг камдан-кам китоб кутубхонасида учраса бўларди. Кембриж. Лекин бу ҳаммани ҳайратда қолдирди ва у ажойиб инглиз ва араб тилларида гапирди. Ўз навбатида, Фарук Фордга нима учун юқори табақадаги мисрлик эркаклар ҳамон Усмонли империясидан қолган пошо, бек ва афанди унвонларини ишлатаётганликларини тушунтириб берди. Форд ўз дафтарида шундай деб ёзган эди: „Пошо, эҳтимол, муҳим кўринадиган, бек ўзини муҳим деб ҳисоблайдиган, афанди муҳим бўлишга умид қиладиган одам сифатида таърифланиши мумкин“. Фарук 1937-йил январида Кассед эл-Кҳеир қироллик яхтасида Нил дарёси бўйлаб пастга тушиб, Юқори Миср бўйлаб гастрол сафарига чиққанида, Форд Фарук ҳеч қачон битта дарс сўрамаганидан шикоят қилди, чунки у Голливуднинг энг сўнгги филмларини томоша қилишга кўпроқ қизиқади. Юқори Миср Мисрнинг энг қашшоқ ҳудуди бўлишига қарамай, турли мудирлар (губернаторлар) ва шайхлар шоҳ шарафига туялар пойгалари, гимнастика тадбирлари, таёқ бўйича мусобақалар, зиёфатлар ва концертлар ўтказдилар, бу эса Фордни „беқиёс юлдузлик рекорди“ ҳақида ёзишга олиб келди, Грета Гарбо ҳам бўлиши мумкин.

1937-йил 29-июнда Фарук исломий қамарий тақвим бўйича 17 ёшга тўлди ва ислом оламида чақалоқ туғилганда бир ёшга тўлган деб ҳисоблангани учун мусулмон меъёрлари бўйича у ўзининг 18 ёшини нишонлаётган эди. У 18 ёшга тўлганлиги сабабли у кўпчиликка эришди ва Фарукни жуда ғазаблантирган Регенcй кенгаши тарқатиб юборилди. 1937-йил 20-июлда Қоҳирада бўлиб ўтган Фарукнинг тож кийиш маросими ўша йилнинг май ойида бўлиб ўтган Жорж ВИ тожидан ҳам ошиб кетди, чунки Фарук Лондонда бўлиб ўтганидан кўра кўпроқ парадлар ва оташинлар ўтказди. Фарук ўзининг тож кийиш маросимида Нил пароходларида йўлкира нархини пасайтирди ва камида икки миллион феллаҳин (Миср деҳқонлари) Қоҳирадаги тож кийиш маросимида қатнашиш учун нархларнинг пасайганидан фойдаланган. Фарукнинг тож кийиш маросимидаги нутқида, Фарук эълон қилганидек, ер эгаси бўлган турк-черкес элитасини сўзсиз танқид қилди. „Камбағаллар ўзларининг қашшоқликлари учун жавобгар эмаслар, аксинча, бойлардир. Камбағалларга уларнинг сўрамасдан, уларга муносиб бўлган нарсаларни беринг. Қирол яхши подшоҳдир, қачонки у ернинг камбағаллари яшаш ҳуқуқига эга бўлса. Қўрқоқнинг хотиржам бўлишга, жоҳилларнинг эса илм олишга ҳаққи бордир“. Фарукнинг тож кийиш маросимидаги нутқи кутилмаганда шеърий бўлиб, унинг устози шоир Аҳмад Ҳассанийн томонидан ёзилган бўлиб, у шоҳ ўзини халқчи Вафд партиясини синдириш учун ўзини диндорларнинг дўсти сифатида кўрсатиши керак, деб ҳисоблаган. 1937-йил 24 августда унинг Искандария қозисининг қизи Сафиназ Зулфикар билан унаштирилгани ҳақидаги эълон Фарукнинг машҳурлигини янада мустаҳкамлади. Фарукнинг турк-черкес зодагонлари ўрнига оддий одамга уйланиш қарори унинг Миср халқи орасида машҳурлигини оширди.

Подшоҳ ва оддий одамнинг никоҳи дунёга ишқий муҳаббат масаласи сифатида тақдим этилган, лекин аслида бу никоҳни қиролича Назли уюштирган эди, у ўзи оддий одам бўлган ва ўғлининг турк-черкес элитасидан бўлган маликага турмушга чиқишини истамаган эди. Қиролича Назли Зулфикарни келин қилиб танлаган эди, чунки у 15 ёшда эди ва шунинг учун уни шакллантириш мумкин эди ва ўзи каби юқори ўрта табақа оиласидан чиққан (Зулфикарнинг онаси қиролича Назлининг хоними эди) ва Миср элитасининг тили бўлган франсуз тилини яхши билган. Зулфиcарнинг отаси қизи 15 ёшда ва турмушга чиқиш учун жуда ёш, деб уйланишга рухсат беришдан бош тортди ва Байрутда дам олишга қарор қилди[65]. Фарук „йўқ“ деб жавоб беришни истамай, Искандария полицияси бошлиғига қўнғироқ қилди, у эса судя Зулфикарни Байрутга кемага отланаётганда ҳибсга олди ва қози Монтаза саройига олиб кетилди. Монтаза саройида Фарук кутиб турган ва қози Зулфикарга пора бериб, уни пошо қилиб, никоҳга рухсат берган. Салфиназ Зулфикарнинг 16 ёшга тўлган туғилган кунида Фарук турмуш қуришни таклиф қилиш учун ўзининг Алфа Ромео автомобилида келди ва шу билан бирга унинг исмини Фарида деб ўзгартирди, чунки у Ф ҳарфи билан бошланган исмларнинг омадли эканлигига ишонган. (Сафиназ форсча „соф атиргул“ маъносини билдирса, Фарида арабча „ягона“ маъносини билдиради; Фарукнинг келинига арабча исм қўйиш қарори кўпчиликка маъқул келди). Фарук Фаридага 50 000 АҚШ доллари эквивалентидаги Миср фунтидаги чек ва унаштирув учун тенг қийматли олмос узук берди. Рас-эл-Тин саройи ташқарисида, тўй эълон қилинганида, оломон бу хабарни эшитиш учун олдинга югурганида 22 киши ҳалок бўлди ва 140 киши оғир яраланди.

1937-йилнинг кузида Фарук Бош вазир Мостафа Эл-Наҳас бошчилигидаги Вафд ҳукуматини ишдан бўшатиб, унинг ўрнига Муҳаммад Маҳмуд Пошони бош вазир этиб тайинлади. Тўғридан-тўғри масала Нахаснинг Фарукнинг италиялик хизматкорлари билан бирга Фарукнинг кабинетининг ошпази Али Маҳерни ишдан бўшатишга уринишлари эди, аммо энг умумий масала Мисрни ким бошқаради: тожми ёки парламентми. Янги ҳукуматдаги бир қатор вазирлар италянпараст бўлганлиги сабабли, Муссолини Италиянинг Фарукларнинг сони кўпайиб бораётгани кўриниб турибди. Италияпараст ва Британияга қарши. Лемпсон Фарукга „кичик маъруза“ деб атаган нарсасини ўқиди ва Лондонга шундай деди: „Агар бола [Фароук] ўзини енгилмас деб ҳисобласа ва ўзига ёқадиган ҳар қандай ҳийла-найрангни ўйнай олса, бу ҳалокатли бўлади. Шахсан мен уни ҳар доим яхши кўрганман ва у, албатта, ажойиб ақл ва жасоратга эга — одам деярли ҳаддан ташқари қўрқишни бошлайди“. 1937-йил декабр ойида Абдин саройида бўлиб ўтган йиғилишда Лемпсон Лондон Маҳмуд ҳукуматига қарши эканлигини эълон қилган эди: "Мен уни жуда ҳайратланарли деб топдим — ажойиб ҳазил билан ва афтидан, баъзида „шоҳона“ муносабатда бўлиб, ҳамма нарсани жуда бепарво қабул қилдим. Фарук Лемпсонга Вафднинг парламентда кўпчиликни ташкил этишига аҳамият бермаслигини айтди, чунки у қирол эди ва у парламент эмас, балки унга бўйсунадиган бош вазирни хоҳлайди. Лемпсон учрашувни Қуос деус вулт пердере приус дементат („Худо йўқ қилмоқчи бўлса, аввало ақлдан оздиради“) деб якунлади.

1938-йилнинг 20-январида Фарук Фаридага уйланди, Қоҳира прожекторлар ва жамоат биноларидаги рангли чироқлар билан ёритилган, Нил дарёсидаги қайиқларда ҳам худди шундай ранг-баранг чироқлар бўлиб, дарё тунда ёруғлик лентасидек кўринарди. Фарида Фарук ўзига сотиб олган, Парижда қўлда ишланган ва тахминан 30 000 АҚСҲ доллари турадиган тўй либосини кийиб олган. Қироллик тўйи Фарукни Миср халқи орасида янада машҳур қилди ва у 1938-йил апрел ойида парламентни сайловлар учун тарқатиб юборди, чунки тожнинг тўлиқ обрўси ва бойлиги Вафдга қарши бўлган партияларни қўллаб-қувватлаш учун ишлатилган. Бош вазир Наҳос Пошо ўзига таниш бўлган „Қирол ҳукмронлик қилади, у ҳукмронлик қилмайди“ деган шиорни қўллаган, бироқ сайловда Вафд катта мағлубиятга учради. 1938-йилда Фарукнинг олдига Эрон элчиси Эрон шоҳи Ризо Хоннинг синглисини Эрон валиаҳд шаҳзодаси Муҳаммад Ризога турмушга чиқишини сўраб хабар юборди. Бир гуруҳ эрон элчилари Қоҳирага Ризохондан „олмос маржон, олмос жиға, олмос сирға“ каби совғаларни кўтариб келганларида, Фарук таассурот қолдирмади ва Эрон делегациясини ўзининг бешта саройини кезиб, уларга шоҳона салтанат кўрсатиш учун олиб борди ва Эронда шунга ўхшаш бирор нарса бор-йўқлигини сўради. Шунга қарамай, Фарук 1938-йил 26-майда Ризо Хон билан эълон қилинган қўшма матбуот коммюникесида малика Фавзия валиаҳд шаҳзода Муҳаммад Ризога турмушга чиқишига рози бўлди, у матбуот баёнотини ўқиганида Фавзия билан унаштирилганлигини биринчи марта билди.

Фарук мусулмон урф-одатларини бузди ва малика Фаридани ҳамма жойда ўзи билан олиб кетди ва уни пардасиз қўйиб юборди. 1938-йилнинг 17-ноябрида Фарида малика Фариални дунёга келтиргач, Фарук ота бўлди, бу Фарук ўғил кўришни орзу қилгани учун катта умидсизликка учради, чунки у ўзининг амакиваччаси шаҳзода Муҳаммад Алининг тахтни эгаллаш ниятида эканини билар эди. 1939-йил март ойида Фарук валиаҳд шаҳзодани олиб кетиш учун „Маҳроусса“ қироллик яхтасини Эронга юборди. 1939-йилнинг 15-мартида Муҳаммад Ризо Қоҳирада Фавзияга турмушга чиқди ва кейин Фарук қайноғини Миср бўйлаб саёҳатга олиб, унга бешта сарой, пирамидалар, Ал-Азҳар университети ва Мисрдаги бошқа жойларни кўрсатди. 1939-йилнинг августида Фарук ўзининг севимли сиёсатчиси Маҳер Пошони бош вазир этиб тайинлади.

Ҳукмронлик

Иккинчи Жаҳон Уруши

Миср Иккинчи жаҳон урушида бетарафликни сақлаб қолди, лекин Лемпсоннинг қаттиқ босими остида Фарук 1939-йил сентабрида Германия билан дипломатик муносабатларни узди. 1940-йил 7-апрелда малика Фарида иккинчи қизи малика Фавзияни дунёга келтирди ва бу Фарукни қаттиқ хафа қилди. Фавзия туғилгандан сўнг, Фарук ўғил фарзанд кўришни хоҳлаб, никоҳи таранглаша бошлади. Мисрда шоҳлик мероси учун ўғил қизлардан кўра кўпроқ қадрланган. Миср қонунларига кўра, ўша пайтдаги қиз тахтга меросхўр бўла олмас эди ва Фарук ўғли йўқлиги сабабли кўпчиликда эркакликдан маҳрум деб ҳисобланар эди. Фарук турли шифокорлар билан маслаҳатлашди, улар унга жинсий иштиёқни оширадиган таомларни истеъмол қилишни маслаҳат бердилар ва Фарук булимик бўлиб, ҳаддан ташқари овқатланиб, кейинчалик ортиқча вазнга айланди. Қиролича Фарида зодагон Воҳид Юсрий билан ишқий муносабатда бўлган деган шубҳалар никоҳга тангликни келтириб чиқарди.

1936-йилги шартномага кўра, Англия Мисрни босқиндан ҳимоя қилиш ҳуқуқига эга эди, бу эса 1940-йил 10-июнда Италия Англияга уруш эълон қилиб, Мисрни босиб олганида Мисрнинг Ғарбий чўлини жанг майдонига айлантирди. 1936-йилги шартномага кўра, мисрликлар инглизларга логистика хизматларини кўрсатишда ёрдам беришга мажбур бўлган, бироқ Маҳер ҳамкорлик қилиш эвазига бакшиш (пора) талаб қиладиган Миср давлат темир йўлининг президентлиги каби лавозимларга коррупцион бюрократларни тайинлаш орқали буни пучга чиқарди.[80] Мисрнинг стратегик аҳамияти туфайли Британия, Австралия, Ҳиндистон ва Янги Зеландиядан 2 миллион аскар Мисрга етиб келди[81]. Лемпсон Италиянинг Мисрга бостириб киришига қарамай, Мисрнинг экса давлатларига қарши уруш эълон қилишига қарши эди, чунки Миср урушда қатнашувчи сифатида иттифоқчилар урушда ғалаба қозонганидан кейин Миср тинчлик конференциясида қатнашиш ҳуқуқига эга бўлишини англатади ва Лемпсон айтганидек, мисрликлар бундай тинчлик конференциясида инглизлар учун „хижолат“ бўладиган талабларни қўйишади.

Фарук 1940-йилда ўзи жуда пок шахс сифатида кўрган онаси Қиролича Назли ўзининг собиқ устози, чўл тадқиқотчиси, шоир, олимпия спортчиси ва учувчиси бўлган энг машҳур мисрликлардан бири бўлган шаҳзода Аҳмад Ҳасанейн билан ишқий муносабатда бўлганини билгач, қаттиқ хафа бўлди. Фарук Ҳасанийнни ётоқхонасида онасига Қур’ондан парчалар ўқиётганда тутиб олганида, тўппончасини чиқариб, „отамнинг хотирасини шарманда қиляпсан, агар мен буни сизлардан бирингизни ўлдириш билан тугацам, Худо мени кечиради, чунки бу сизнинг икковингиз ҳам билганингиздек, муқаддас қонунимиз бўйича“, деб қўлига тўппончани олиб, отиш билан таҳдид қилган. Фарукни 1940-йил 17-июн куни бўлиб ўтган учрашувда Лемпсон Фарукдан Маҳерни бош вазирликдан, генерал ал-Мисрийни эса Миср армиясининг бош штаб бошлиғи лавозимидан бўшатишни талаб қилиб, иккаласи ҳам ўқ тарафдори эканини таъкидлаган эди. Лемпсон Лондонга шундай деб ёзган эди: „Умид қиламанки, у бизнинг ўлимга жиддий муносабатда бўлганимизни тушунди. У буни жуда яхши билишини айтди ва сирли равишда ўзи ҳам шундай эди“.

1940-йил 28-июн куни Фарук Маҳер Пошони бош вазир лавозимидан бўшатди, бироқ Нахас „болшевик схемалари“га тўла эканлигини айтиб, Лампсон хоҳлаганича Нахас Пошони бош вазир этиб тайинлашдан бош тортди. Янги бош вазир Ҳасан Сабри эди, Лемпсон уни мақбул деб ҳисоблади ва уни ўлдириш билан олдинги таҳдидларига қарамай, шаҳзода Ҳасанейн кабинетнинг ошпази этиб тайинланди. Шаҳзода Ҳассанейн Оксфорд университетида таҳсил олган ва мисрлик учун ғайриоддий эди, у Оксфордда ўқиган пайтлари Англияда бўлган вақтини яхши эслаб қолган англофил эди. Бу вақтга келиб Лемпсон Фарукдан нафратланган эди ва унинг Лондонга энг яхши кўрган маслаҳати „болани қувиб чиқариш“ эди. 1940-йилнинг ноябрида Бош вазир Сабри парламентдаги очилиш нутқида юрак хуружидан вафот этди ва унинг ўрнига Ҳусайн Серри Пошо тайинланди. Фарук ўзини подшоҳ сифатида жуда ёлғиз ҳис қилди, унинг ҳақиқий дўстлари йўқ эди. Қиролича Фарида ва Қиролича Назли ўртасидаги оммавий низо янада ёмонлашди. Фарукнинг энг яхши дўсти Пулли эди, у кўпроқ „эркак жума“ эди. Маҳер қирол номидан генерал ал-Мисрий билан 1940-йил июнидан бери „касаллик таътилида“ алоқада бўлган. Миср армиясидаги Британияга қарши зобитлар гуруҳи ва Мусулмон Биродарлар ҳаракатининг олий йўлбошчиси Ҳассан ал Банна билан экса Британия чизиғини кесиб ўтганда Британияга қарши қўзғолон бўлиши мумкинлигини муҳокама қилиш учун. Миср Америка жануби билан биргаликда сув ва меҳнатни кўп талаб қиладиган пахта етиштириш учун дунёдаги кам сонли жойлардан бири эди. Иккинчи жаҳон уруши пахтага катта талабни юзага келтирди ва Қўшма Штатлар 1941 йил охирида урушга кирганидан сўнг, шунчалик кўп америкалик эркаклар қуролли кучлар сафига чақирилдиларки, Миср иттифоқчилар учун пахтанинг ягона манбаига айланди. Мисрда пахта етиштириладиган қишлоқ хўжалиги эрларига эга бўлганлар учун Иккинчи Жаҳон уруши гуллаб-яшнаган давр эди, чунки пахтанинг юқори баҳоси уруш давридаги инфляция таъсирига қарши турди.

Италияликлар Сиди Барранида тўхтамасдан олдин Мисрдан атиги 80 километр (50 миля) масофада олдинга силжишди ва 1940-йил 9 декабрда инглизлар италянларни Ливияга қайтариб олиб киришди. Бунга жавобан, 1941-йил январида немис қўшинлари италияликларга ёрдам бериш учун Ўрта ер денгизига жўнатилди ва 1941-йил 12-февралда Эрвин Роммел қўмондонлигидаги Африка корпуси Ливияга етиб келди. 1941-йил 31-мартдан бошлаб Вермахт ҳужуми инглизларни Ливиядан ва Мисрга қувиб чиқарди. Мисрликларнинг 95% Нил дарёси водийсида истиқомат қилганлиги сабабли Ғарбий чўлдаги жанглар фақат чўлда яшаган кўчманчи бадавийларга таъсир кўрсатди. 1941-йилда Роммел Ғарбий чўлда инглизларни бир қатор мағлубиятга учратар экан, Фарук Адолф Гитлерга хат ёзиб, Вермахт Нил дарёси водийсига киргач, Мисрни ўқ томонидаги урушга олиб киришини ваъда қилади. Америкалик тарихчи Герхард Вайнбергнинг ёзишича, Фарук ўз мамлакатини фашистик Италия ва фашистлар Германияси томонидан босиб олинганини кўришни хоҳлаётгани унинг буюк донолигидан далолат эмас, балки „Мисрнинг экса ҳукмронлиги инглизларга қараганда анча зулмкорроқ бўлишини“ ҳеч қачон тушунмагани учун.

Иккинчи жаҳон уруши машаққатларида Фарукнинг дабдабали турмуш тарзи учун танқид қилинди. Унинг Искандариядаги саройида немис ва италян бомбардимонлари туфайли шаҳар ўчирилганда чироқни ўчирмаслик ҳақидаги қарори Миср халқи томонидан айниқса ҳақоратомуз деб топилди. Бу ўз уйи яқинидаги портлашларга қарама-қарши муносабатда бўлган Англиядаги қироллик оиласидан катта фарқ эди. Британиянинг Мисрни босиб олишда давом этиши сабабли, кўплаб мисрликлар, жумладан Фарук, Германия ва Италияга ижобий муносабатда бўлишди ва Британия қўшинлари мавжудлигига қарамай, Миср урушнинг охирги йилигача расман нейтрал бўлиб қолди. Бинобарин, Фарукнинг италиялик хизматкорлари интернирга олинмаган ва Фарук Буюк Британия элчиси сер Милес Лемпсонга (унинг италян хотини бор эди) „Сиз сизникидан қутулганингиздан кейин мен ўз италияликларимдан қутуламан“, деган тасдиқланмаган ҳикоя бор. Мисрдаги кўплаб италияликлар, асосан эркаклар, Қоҳирадан 40 километр (25 миля) ташқарида жойлашган машҳур Фаед лагери каби Британия концлагерларида қамоққа олинган. Ўша лагерларда маҳбусларга нисбатан муомала ўта оғир ва жисмонан ҳаддан ташқари қаттиқ бўлиб, кўпчилик тана вазнини ҳаддан ташқари йўқотиб, тиф билан касалланган. 1942-йил январида Фарук таътилда бўлганида, Лемпсон Серри Пошога босим ўтказиб, Вичи Франсия билан дипломатик муносабатларни узишга мажбур қилди. Вичи Франсия билан алоқаларни узиш ҳақида қирол билан маслаҳатлашмаганлиги сабабли, Фарук конституциянинг бу бузилишидан Серрини ишдан бўшатиш учун баҳона сифатида ишлатди ва Маҳерни яна бош вазир этиб тайинлашни режалаштираётганини эълон қилди. Серри 1942-йил 3-февралда парламент очилганда унинг ҳукумати ишончсизлик ҳаракати билан мағлуб бўлиши мумкинлигини биларди ва шу орада Қоҳира университети ва Ал-Азҳар университети талабалари Германияни ғалабага чақирган намойишлар бошланган эди.

1942-йил феврал ойида вазирлар инқирозидан сўнг, Британия ҳукумати Мисрдаги элчиси сер Милес Лемпсон орқали Фарукни Ҳусайн Сирри Пошо ҳукумати ўрнига Вафд ёки Вафд коалицияси ҳукуматига эга бўлишини талаб қилди. Лемпсон сер Валтер Монктонни Фарукнинг тахтдан воз кечиш тўғрисидаги фармонни имзолаши учун Лондондан учиб келди, чунки Монктон Эдвард ВИИИнинг тахтдан воз кечиш тўғрисидаги декрет лойиҳасини тайёрлаган ва шаҳзода Муҳаммад Али янги қирол бўлишига келишиб олинди. Лемпсон Фарукни тахтдан четлатмоқчи эди, аммо генерал Роберт Стоун ва Оливер Литтлтон иккаласи ҳам агар Фарук Наҳос Пошони бош вазир этиб тайинлашга рози бўлса, „соат 21:00 да бизга жавоб бергани учун болани ҳайдаб юбориш“га жамоатчиликнинг муносабати бўлади, деб таъкидладилар. жуда салбий бўлар эди. Лемпсон Фарук Нахасни бош вазир қилишга рози бўлса, қолишини истамай рози бўлди. Фарук ўз ҳарбийларидан Миср армияси Қоҳирани инглизларга қарши қанча вақт ушлаб туриши мумкинлигини сўради ва уларга кўпи билан икки соат ушлаб туриш мумкинлиги айтилди. 1942-йил 4-февралга ўтар кечаси аскарлар Қоҳирадаги Абдин саройини қуршаб олдилар ва Лемпсон Фарукга ултиматум қўйди. Пиёда аскар баталонлари сарой атрофида танкларнинг шовқини эшитилар экан, Лемпсон Генерал Стоун билан бирга Роллс-Ройcе машинасида Абдин саройига етиб келди. Абдин саройининг эшиклари қулфланганлиги сабабли, ҳозир бўлган офицерлардан бири тўппончаси билан эшикни отди ва Лемпсон бостириб кириб, қиролни дарҳол кўришни талаб қилди. Фарук дастлаб Лампсон ўз столига қўйган тахтдан воз кечиш ёрлиғига имзо чекишни бошлади, бироқ ўзига хос воситачи сифатида ҳозир бўлган шаҳзода Ҳасанейн аралашиб, Фарук билан Лампсон билмайдиган турк тилида гаплашди. Лемпсонга маълум бўлмаган Фарукнинг албан тансоқчиларидан учтаси, агар Фарукга тегса, элчини отиб ташлашни буюриб, унинг кабинетидаги пардалар ортига яширинган эди. Шаҳзода Ҳасанейннинг аралашуви ўз самарасини берди ва Фарук Лемпсонга таслим бўлганини айтиш учун юзланди.[100] Фарук таслим бўлди ва кўп ўтмай Наҳҳос ҳукумат тузди. Бироқ, Фарукга нисбатан хорлик юз берди ва Вафднинг инглизлар билан ҳамкорлик қилиш ва ҳокимиятни қўлга киритишдаги ҳаракатлари тинч аҳоли ва энг муҳими, Миср ҳарбийлари орасида ҳам инглизлар, ҳам Вафдни қўллаб-қувватлашини йўқотди. Ўша пайтда бу воқеа Миср халқини ўз қиролининг атрофида тўпланишга сабаб бўлди, 1942-йил 11-февралда (Ғарб стандартлари бўйича унинг туғилган куни) у Абдин майдонидаги оломон томонидан баланд овоз билан олқишланди. Генерал Стоун воқеа учун Фарукга узр сўраб хат ёзган.[102] Ҳаво маршали Уилям Шолто Дугласнинг ёзишича, Лемпсон „қирол Фарукга гўё ярамас ва жуда аҳмоқ боладек муносабатда бўлиб, катта хатога йўл қўйган… Фарук ярамас эди ва у ҳали жуда ёш эди… лекин менинг фикримча, ва қаттиққўллик билан қарайдиган бўлсак, у ҳам Миср қироли эди“.

Абдин саройидаги воқеа шарманда бўлганидан сўнг, Фарук сиёсатга қизиқишни бир зумда йўқотди ва у ўзини гедонизм турмуш тарзига ташлаб кетди, чунки у аёллар билан ухлаб „йиғиш“ билан машғул бўлиб, ўзининг энг яқин дўсти, италиялик валет Антонио Пуллининг рақс заллари ва Аёллар фоҳишахоналари ва Паллеаи залларидан очиқ танли аёлларни олиб келишга мажбур бўлди. Фарук ўзининг катта бойлигига қарамай, Миср элитасининг қайси аъзоси билан қолишидан қатъи назар, ҳар доим расм ёки пианино каби қимматбаҳо нарсаларни оладиган клептоман эди, чунки ҳеч ким қиролга „йўқ“ дея олмади ва агар у ниманидир хоҳлаётганини билдирса, унинг қўл остидагилар уни унга беришлари керак эди. Мисрдаги энг бадавлат яҳудий оилаларидан бири бўлган Адес оиласининг қизларидан бири Фарукнинг илгари сурилишини рад этганида, у эълон қилинмасдан Пулли билан бирга Нил дарёсидаги оролда жойлашган Адес оиласининг мулкига етиб келиб, шоҳ жайронларни овлаш учун келганини адесларга айтди. Клептоман Фарук ўз мулкида қолиб, ўз оролидаги ғазалларни қириб ташлагандан кўра, адеслар 16 ёшли қизи подшоҳнинг ҳузурига олиш учун Абдин саройига боришига рози бўлишди.

1942 йил апрел ойида Лемпсон ва Греция қироли Жорж ИИ билан тушлик пайтида Фарук Лемпсон билан гаплашишдан бош тортди ва Жоржга Вафд вазирлари билан учрашиш учун вақтини беҳуда сарфлашини айтди, чунки уларнинг ҳаммаси cес cанаиллес („бу ҳаромлар“). 1942-йил 2-июлда Лемпсон Абдин саройига ташриф буюриб, Фарукга экса кучлари Қоҳирани эгаллаши эҳтимоли борлигини айтди ва агар Африка корпуси Қоҳирани эгаллаб олса, қирол Хартумга қочиб кетишини таклиф қилди.[108] Хартумга бориш нияти бўлмаган Фарук шунчаки хонадан чиқиб кетди. Ал-Аламейн жангидан сўнг, Ахис кучлари Мисрдан ва яна Ливияга ҳайдаб чиқарилди, бу эса Фарукнинг ўз қарашларини сезиларли даражада Британия тарафдори йўналишига ўзгартиришига сабаб бўлди.[110] Фарук дўст бўлган кам сонли британияликлардан бири бўлган ҳаво маршали Дуглас унга РАФ зобити кийимини совға қилди, бу қиролнинг энг севимли кийимига айланди.

Фарук Cоcа-Cола идишларидан тортиб Европа санъатигача, қадимги Миср антиқа буюмларигача бўлган нарсаларни йиғишда мания бўлган. Фарук алкоголсиз ичимликлар ейиш ва ичишга одатланиб қолди ва Абдин саройидаги франсуз ошпазларига энг яхши франсуз таомларидан жуда кўп таомлар тайёрлашни буюрди, бу эса уни ютиб юборди ва бу унинг семириб кетишига олиб келди. Фарук Қоҳирадаги эксклюзив Ауберге дес Пйрамидес тунги клубида вақтини мулоқот қилиш, сигарет чекиш ва апелсин ичиш билан ўтказганлиги туфайли „тун қироли“ сифатида танилган. Фарук, шунингдек, Ауберге дес Пйрамидесда болаларча хатти-ҳаракатларга қўл урарди, худди бошқа меҳмонларга нон тўпини улоқтирарди. Фарукларнинг бобоси Исмоил Муҳтарам Қоҳирани Париж услубида қайта қурган ва Фарук даврида Қоҳира мафтункор шаҳар, Яқин Шарқдаги энг ғарблашган ва бой шаҳар ҳисобланган. Натижада, Ғарбнинг турли машҳур шахслари Қоҳира орқали доимий равишда ўтиб, қирол билан мулоқот қилиш учун таклиф қилинди.