Frida Boccara
Фрида Боccара | |
|---|---|
|
Фрида Боccара 1970-йилда | |
| Умумий маълумот | |
| Таваллуди |
Даниэлле Фрида Ҳéлèне Боccара 1940-йил 29-октябр Касабланка, Франсия Марокаши (бугунги кунда Марокаш Қироллиги) |
| Келиб чиқиши | яккахон хонанда |
| Вафоти |
1-август 1996-йил Париж, Франсия |
| Жанрлар | Шансон, Франсуз жаззи, халқ мусиқаси |
| Фаолият йиллари | 1959–1996-йиллар |
| Лейбллар |
|
Даниэлле Фрида Ҳéлèне Боccара (1940-йил 29-октябр — 1996-йил 1-август) — келиб чиқиши италиялик бўлган франсуз хонандаси. У бир қанча тилларда, жумладан, франсуз, испан, инглиз, италян, немис, нидерланд ва рус тилларида қўшиқлар ёзган ва ижро этган.
Ёшлиги
Боccара Марокашнинг Касабланка шаҳрида туғилган. Унинг оиласи италян миллатига мансуб яҳудийлар бўлиб, Марокашга кўчиб келишдан аввал Тунисда яшаган[1]. У 17 ёшида Касабланкадан Парижга (Франсия) кўчиб ўтади ва кейинчалик бу ерда хонанда сифатида ўзининг ижодий фаолиятини бошлайди. Шунингдек, Боccараънинг шоу-бизнес соҳасида фаолият юритувчи ака ва опаси ҳам бўлган — булар бастакорлар Жеан-Мичел Брақуэ (асл исми Рогер Боccара) ва Лина Боccара эди[2].
Карераси
1964-йилда Боccара „Аутрефоис“ („Ўтмишда“) қўшиғини Эуровисион қўшиқ танловининг Франсия саралаш босқичига тақдим этган, бироқ унинг бу уриниши муваффақияциз якунланган. Беш йил ўтгач, Испаниянинг Мадрид шаҳрида бўлиб ўтган Эуровисион 1969 қўшиқ танловида у Éмиле Стерн мусиқаси ва Эддй Марнай матни асосида яратилган „Ун жоур, ун энфант“ („Бир кун, бир бола“) таронасини ижро этиб, Франсия шарафини ҳимоя қилган[3]. Унинг қўшиғи Нидерландия, Буюк Британия ва Испания тақдим этган тароналар билан биргаликда биринчи ўринни бўлишиб олган ва бу Эуровисион тарихида бир нечта мамлакат ғолиб деб эълон қилинган илк ва ягона ҳолат эди.
Қўшиқлар муаллифи Эддй Марнай унинг асосий ижодий ҳамкори эди (Боccара ижро этган қўшиқларнинг аксарият муаллифи айнан у бўлган). Шунингдек, хонанда Жаcқуэс Брел, Георгес Брассенс, Чарлес Азнавоур, Éмиле Стерн, Мичел Легранд, Мичел Магне, Нино Рота ва Микис Тҳеодоракис каби ижодкорлар томонидан басталанган тароналарни ҳам куйлаган.
1968-йилда ёзилган „Cент милле чансонс“ („Юз минг қўшиқ“) таронаси хонандага олтин диск тақдим этган бўлса, „Ун жоур, ун энфант“ (1969) платина дискка, 1971-йилдаги „Поур вивре энсембле“ („Бирга яшаш учун“) асари эса навбатдаги олтин дискка лойиқ кўрилган. Хонанданинг бошқа машҳур тароналари сирасига „Чербоург аваит раисон“ (1961), „Аужоурд’ҳуи“ (1965), „Лес моулинс де мон cœур“ (1969), „Л’энфант аух cймбалес“ (1969), „Белле ду Лухембоург“ (1969), „Ла cроих, л'éтоиле эт ле cроиссант“ (1970), „Венисе ва моурир“ (1970), „Троп жеуне оу троп виэух“ (1971), „Валдемоса“ (1976), „Л’аннéэ оù Пиccоли жоуаит Ле чосес де ла виэ“ (1978), „Ун монде эн сарабанде“ (1979) ва „Ла приèре“ (1979) каби композициялар киради. 1960-йилларнинг охирларида у „Wест Сиде Сторй“ („Ғарбий томон ҳикояси“) мусиқий театридаги „Сомеwҳере“ таронасининг франсузча версияси бўлган „Ун пайс поур ноус“ қўшиғини ҳам ёзган. Асл куй муаллифи Леонард Бернстеин Боccара ижросидаги талқинни ўзининг энг севимли версияси деб эълон қилган.
Кейинги йиллар ва вафоти
Боccара 1980-йилда „Ун энфант де Франcе“, 1981-йилда эса „Воилà cоммент же тъаиме“ тароналари билан Франсия миллий саралаш босқичларида қатнашиб, Эуровисион саҳнасига қайтган. Бироқ ҳар иккала қўшиқ ҳам танловдан ўта олмаган. Соғлиғи ёмонлашган хонанда 1996-йилда Франсиянинг Париж шаҳрида, 55 ёшида ўпка инфексияси сабабли вафоти этган[4].
Дискографияси
- 1959: „Баccара 9“ н° 17 (Турли ижрочилар термаси, ЭП) — Мес фрèрес / Ла чансон д’Орпҳéэ
- 1960: Л’оргуэ дес амоуреух / Ле доух cабоулот (Мини-албом, Фестивал)
- 1960: Верте cампагне / Қуанд ла валсе эст лà / Ле гранд амоур / Депуис cе темпс-лà (Мини-албом, Фестивал)
- 1961: Ла Сеине à Парис / Лес амоурс ду самеди / Лес Боҳéмиэнс / Женнй (Мини-албом)
- 1961: Он нъа пас тоус лес жоурс 20 анс / Берcеусе тендре / Лес нуиц / Лес еух де маман (Мини-албом, Тотем)
- 1961: Чербоург аваит раисон / Cомме ун феу / Ун жеу дангереух / Тиэнс, c’эст Парис (Мини-албом, Фестивал)
- 1962: Лес троис моц / Аужоурд’ҳуи же фаис ла фêте / Же веух чантер / Же не пеух плус аттендре (Мини-албом, Фестивал)
- 1962: Ле cиэл ду порт / Лес портес де л’амоур / Балладе поур ун поèте / Д’аборд же нъаи ву (Мини-албом, Фестивал)
- 1962: Ун премиэр амоур / Брухеллес / Л’ҳомме де лумиèре / Лес Пас (Мини-албом, Фестивал)
- 1962: Жава дес беаух диманчес / Лес Жавас / Росе де санг / Қуиэн сабе (Қуи пеут савоир) (Мини-албом, Фестивал)
- 1963: Мои же нъаваис пас cомприс / Ж’аи пеур де троп тъаимер / Он лес а аттендус / Риэн а чангé (Мини-албом, Фестивал)
- 1963: Соувиэнс-тои дес Ноëлс де лà-бас / Донна / Жоҳннй Гуитар / Балладе поур нотре амоур (Мини-албом, Фестивал)
- 1964: Аутрефоис / Чауд данс мон cœур / Ле соуффле де ма виэ / Же суис пердуэ (Мини-албом, Фестивал)
- 1965: Тоус лес энфанц / Аужоурд’ҳуи / Плус жамаис / Ун жоур (Мини-албом, Фестивал)
- 1967: Фрида Боccара (1961–1965-йиллар термаси, Албом, МусиДисc)
- 1969: Ун жоур, ун энфант (Албом, Пҳилипс)
- 1969: Лес вертес cоллинес (Албом, Пҳилипс, фақат Бразилияда чиқарилган)
- 1970: Ау пайс де л’арбре бланc (Албом, Пҳилипс)
- 1971: Поур вивре энсембле (Албом, Пҳилипс)
- 1971: Плаcе дес Арц 71 (Монреалдаги жонли ижро, қўшалоқ албом, Пҳилипс; 2006-йилда фақат Канадада CД форматида қайта нашр этилган)
- 1971: Со ист дас Лебен / Эр wирд дир данкбар сеин (Сингл, Полйдор, фақат Германияда чиқарилган)
- 1972: Россини эт Беаумарчаис (Албом, Пҳилипс)
- 1972: Греатест Ҳиц (Терма албом, Пҳилипс, фақат Нидерландияда чиқарилган)
- 1974: Же ме соувиэнс („Миа малинcониа“ ва „Же ме соувиэнс“ инструментал талқинлари, Федериcо Феллинининг „Амарcорд“ филмидан, Сингл, Дерам)
- 1975: Ориунди (Албом, Лондон)
- 1976: Валдемоса — Оублиэр (Албом, Пҳилипс)
- 1978: Ан Эвенинг Wитҳ Фрида Боccара (Даллас Броокс Ҳалл-даги жонли ижро, Мелбурн, 2 та валикли албом, Пҳилипс)
- 1978: Л’аннéэ оù Пиccоли жоуаит „Лес чосес де ла виэ“ (Албом, Пҳилипс)
- 1979: Ун монде эн сарабанде (Албом, Пҳилипс)
- 1980: Ун энфант де Франcе / Écрит данс ла пиэрре (Сингл, Пҳилипс)
- 1983: Дис-леур / Аиме-мои (Сингл, Канадада — Кéбеc-Дисc, Франсияда — Ариола)
- 1984: Cент милле чансонс, Сéриэ грандес ведеттес (Терма албом, Пҳилипс)
- 1988: Тéмоин де мон амоур (Албом, Продуcтионс Гуй Cлоутиэр, фақат Канадада чиқарилган)
- 1989: Эхпрессион (Терма CД, Полйграм, 23 та трек)
- 1993: Мастер сéриэ (Терма CД, Полйграм, 16 та трек, фақат Квебекда чиқарилган)
- 1994: Ун жоур, ун энфант (Терма CД, Спеcтрум Мусиc / Карусселл Франcе)
- 1997: Фрида Боccара (Терма CД, Подис / Полйграм Франcе, 23 та трек)
- 1999: Ун жоур он вит (CД, Дисқуэс Йвон Чатеигнер)
- 1999: Сес премиэрс суccессес (Терма CД, Дисқуэс Йвон Чатеигнер)
- 2003: Cанта эн эспаñол (Терма CД, Дивуcса Мусиc СА, фақат Испанияда чиқарилган)
- 2005: Ливе Плаcе-дес-Арц де Монтрéал (CД, ХХИ-21 / Универсал Cанада, фақат Канадада чиқарилган)
- 2006: Ун соурире ау-делà ду cиэл (CД, Éдина Мусиc — Ноcтурне)
- 2007: Ла гранде Фрида Боccара, л’ултиме cомпилатион (Терма CД, ХХИ-21 / Универсал Cанада, 25 та трек, фақат Канадада чиқарилган)
- 2008: Ун энфант де Франcе (CД, Éдина Мусиc — Ноcтурне)
- 2010: Лес грандес аннéэс — 1972–1988 (3 та CД дан иборат тўплам, Марианне Мéлодиэ)
- 2010: Cоллеcтион чансон франçаисе (Терма CД, Дисқуэс Мерcурй)
Манбалар
- ↑ „Фото: Жак Брель и Фрида Боккара“. 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 30-июл.
- ↑ „Марианне Мелодиэ“. 2012-йил 19-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 22-апрел.
- ↑ „Фрида Боccара: Ун Жоур, Ун Энфант (1969)“. 2012-йил 8-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 29-апрел.
- ↑ „Могила Фриды Боккара“. 2016-йил 3-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 16-январ.
Ҳаволалар
| Викиомборда „Фрида Боccара“ мавзуси бўйича медиафайллар бор. |
- Фрида Боccара ат ИМДб
- Тҳе Биограпҳй оф Фрида Боccара ат „Блог Оффиcиэл де Фрида Боccара“ (франсузча)
- Блог Оффиcиэл де Фрида Боccара (франсузча)
- Тҳе Дисcограпҳй оф Фрида Боccара ат Энcйcлопéдисқуэ (франсузча)
- Тҳе Дисcограпҳй оф Фрида Боccара (франсузча)
- Тҳе Дисcограпҳй оф Фрида Боccара ат Дисcогс.cом
- Спаниш Дисcограпҳй оф Фрида Боccара[сайт ишламайди]
- Тҳе Граве оф Фрида Боccара: Cиметиèре парисиэн де Багнеух — 63èме дивисион (франсузча)
- Сите оффиcиэл д’Эддй Марнай
- Ла Фабулеусе Ҳисториэ де Ла „Росе д’Ор“ (франсузча)