Архиепископ Габриэл (дунёвий исми Дмитрий Иванович Огородников; 1890-йил 26-октябр, Солигалич, Кострома вилояти, Россия империяси – 1971-йил 28-феврал, Тошкент, СССР[1]) – рус православ черкови епископи, 1960-йилдан Ўрта Осиё архиепископи.

Дмитрий Иванович Огородников
Таваллуди 26-октябр 1890-йил
Солигалич, Кострома вилояти, Россия империяси
Вафоти 28-феврал 1971-йил(1971-02-28)
(80 ёшда)
Тошкент, СССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Касби Архиепископ
Фаолият йиллари 1949—1971

Ҳаёти

Дмитрий Иванович Огородников Кострома вилоятининг Солигалич шаҳрида саноатчи оиласида туғилган. Петербургдаги Петровский номидаги тижорат билим юртини (1908), кейин Ораниэнбаум прапоршчиклар мактабини (1914) тугатган. Биринчи жаҳон урушида қатнашган, 3-даражали Авлиё Анна ордени билан тақдирланган. Кейинчалик Станислав ордени, Авлиё Георгий хочи ордени билан тақдирланган ва лейтенант унвонини олган. Фуқаролар уруши йилларида адмирал А.В.Колчак армиясида жанг қилган. Кейинчалик Хитойга кетган. Харбин шаҳрида яшаган, Шарқий Хитой темир йўлида (CЕР) ишлаган[2].

Манбаларга кўра 1920-йилларда у Хитой ҳукумати томонидан қотилликда сохта айбловлар билан ҳибсга олинган. Тез орада расмийлар унинг айбсизлигига ишонч ҳосил қилиб, озод қилди.

1926-йилда у Пекиндаги Россия диний миссиясига таркибига қўшилди ва у ерда теологик таълим олди. 1931-йилда миссия бошлиғи епископ Симон (Виноградов) уни иэродеакон унвонига тайинлади (1933-йилдан иэромонк бўлган).

У Хитойдаги черковларда хизмат қилган. 1935-йилдан Даирен шаҳридаги Архангел Майкл черковининг аббати, 1938-йилда Тянжин шаҳридаги Шафоат черковининг аббати бўлди. 1938-йил октябрдан Шанхайдаги соборнинг руҳонийси ва Шанхай черковлари декани бўлди.

1944-йилдан архимандрит, Пекиндаги Россия черков миссияси қошидаги Аспир монастирининг аббати.

1948-йилда у рус православ черкови автокефалиясининг 500 йиллигига бағишланган тантаналарга делегат сифатида Москвага борган.

1959-йил 27-июлдан Астрахан ва Енотаэвский епископи бўлган.

1960-йил 25-февралда у архиепископ даражасига кўтарилди.

1960-йил 15 сентябрдан Тошкент ва Ўрта Осиё архиепископи бўлди[3]. Ёшига қарамай, у епархиянинг чекка черковларига ташриф буюрди ва уларни ёпилишдан ҳимоя қилди.

1970-йилда у жиддий касал бўлиб, нафақага чиқди. Бундан фойдаланган ҳукумат Қирғизистон ва Тожикистонда 14 та черковни ёпди, уларнинг баъзилари ҳозирда ишламаяпти.

1971-йил 28-февралда вафот этган[4]. Тошкент Боткин қабристонига дафн этилган.

Адабиётлар

Манбалар

  1. ↑ „Протоиерей Феодор Семененко Архиепископ Гавриил (Огородников)“. www.бооксите.ру. Қаралди: 14-ноябр 2023-йил.
  2. ↑ „ГАВРИИЛ“. www.правенc.ру. Қаралди: 14-ноябр 2023-йил.
  3. ↑ „Гаврииил (Огородников), архиепископ Ташкентский и Среднеазиатский“. www.мартирологвятка.ортох.ру. Қаралди: 14-ноябр 2023-йил.
  4. ↑ „ГАВРИИЛ (ОГОРОДНИКОВ)“. www.древо-инфо.ру. 2023-йил 14-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 14-ноябр 2023-йил.

Ҳаволалар