Gasta

Категория:Оружие по алфавиту Гаста Гаста (нотўғри " ҳаста ", лот.дан лотинча: ҳаста) — кенг маънода - қадимги Рим, асли Сабине (Сабинада - қуирис), найза.

Номининг маъноси, шунингдек, бошқа бир қатор Рим қуроллари, турли даврларда ҳар хил бўлган.

Милоддан аввалги ИИИ асрнинг Рим шоири Энниус гастани умумий маънода - отиш қуроли сифатида эслатиб ўтади, ҳастати ўз номини олди, гарчи триарии найзаси ҳам „ҳаста“ деб номланган. Аммо Полибий даврига келиб, ҳастати аллақачон пилумлар билан қуролланган эди, уларнинг номи ҳам ноаниқ. Гаста (" ҳаста велитарис ") энгил пиёда дарт сифатида ҳам тушунилган. Аскарларнинг гастадан маҳрум бўлиши уларнинг велитларга туширилишини англатарди. Бугунги кунга келиб, римликлар дастлаб оғир зарба найзалари билан қуролланган, улар аслида газлар эди, кейин эса улар энгил отиш найзалари (пилумлар, гезес ва бошқалар) билан қайта қуроллана бошладилар - ИВ ёки ИИИ асрларда биринчи ҳастати. Милоддан аввалги, кейин ИИИ аср охиригача тамойиллар ва милоддан аввалги ИИ аср охири ёки И аср бошларида триарии.

Фетиаллар рамзий маънода уруш эълон қилиш учун душман ҳудудига қонли ғаста ташладилар. Илк даврда учи бўлмаган махсус ҳаста (" ҳаста пура " - сўзма-сўз „соф гаста“) Рим ҳарбий мукофоти бўлиб, у хизмат тугаганидан кейин Примипилсга ҳам берилади. Шунингдек, " cелибарис ҳаста " бор эди - мағлубиятга учраган гладиатор урилган найза, Овиднинг сўзларига кўра, анъанага кўра, келиннинг сочини кесиш учун ишлатилган. Оммавий аукционларда эрга ёпиштирилган гаста рамзий маънода битимлар бошланишини („субҳастатионлар“) эълон қилди ва шунингдек, одат бўйича, сентумвирлар (" ҳаста cентумвиралис ") судида турди.

Адабиётлар

• Гаста // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
• Копье // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.