George Sand
Амантине Луcиле Ауроре Дупин (талаффузи: Амандина Люсил Аврора Дюпен; 7-январ 1804-йил, Париж — 6-август 1876-йил, Ноан, Эндр департаменти) — Георге Санд (талаффузи: Жорж Сенд) тахаллуси остида танилган франсуз ёзувчиси ва журналисти[1][2]. Романлари („Индиана“, 1832; „Валентина“, 1832; „Лелия“, 1833; „Жак“, 1834; „Саёк, шогирд“, 1840; „Ян Жижка“, 1843; „Ёш қизнинг эътирофи“, 1864; „Сўнгги муҳаббат“, 1867) да ижтимоий адолат ва шахс эркинлиги, хусусан, аёллар ҳуқуқи масалалари унинг ижтимоиютопик қарашлари билан уйғунлашган.
Франсуз демократ романистлари анъаналарини давом эттирган Санд 30-йилларнинг ўрталаридан бошлаб сенсимончилар ғоялари, сўл республикачилар қарашлари билан қизиққан. Унинг „Мопра“ (1837), „Орас“ (184142) романлари шу рухда ёзилган. Исёнкор романтизм, миллий озодлик кураши пафоси „Консуэло“ (1842—43) романида ўз ифодасини топган. Санд, шунингдек, „Қор одам“ (1858), „Римлик Жан“ (1859) каби романлар, „Ҳаётим тарихи“ кўп жилдли мемуар ҳам ёзган (1854-55)[3].
Манбалар
Ҳаволалар
| Викииқтибосда Георге Сандга тегишли иқтибослар мавжуд. |
}
| Викиомборда „Георге Санд“ мавзуси бўйича медиафайллар бор. |
| Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
| Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |