Орест ва Гермиона учрашуви



</бр> ЛЕКИН. Л. Гиродет де Русй-Триосон

Гермиона (қадимги юнонча: Ἑρμιόνη қадимги юнонча: Ἑρμιόνη) — қадимги юнон мифологиясида[1] Спартанинг қироли Менелая ва Еленнинг қизи бўлган.[2] Елена Троя томон отланганида у атиги тўққиз ёшда эди.[3]

Гомернинг ёзишича, отаси уни Неоптолемга турмушга берган.[4] Бошқа бир анъанага кўра эса у илгари Тиндаре билан Орестга унаштирилган деб эди.[5] Еврипиднинг манбааларига кўра эса, у ўзини осмоқчи бўлган, аммо уни қутқариб қолишган.[6] Орест ёки Неоптолемнинг хотини, ёки Неоптолемнинг хотини, кейин эса Орест уни ўгирламоқчи бўлган. Унинг Делфадаги ҳайкали лакедемонянлар учун туҳфадир.[7] Тисаменнинг онаси бўлган.

Софоклнинг „Гермиона“ (фр. 202 Радт) трагедияси, Еврипиднинг „Орест“ ва „Андромах“ трагедияси, Теодорнинг „Гермиона“си, Ливий Андроник ва Паквиянинг „Гермиона“ трагедиясида бош қаҳрамон бўлган. Овидий Гермионанинг Орестга мактубини ёзган (Героид ВИИИ). Замонавий даврда — Расиннинг „Андромах“ ва Россиннинг „Гермиона“ (1819) лирик трагедиясининг ҳам қаҳрамони ҳисобланади.

1872-йилда кашф этилган астероид (121) Гермиона шарафига номланган.

Шунингдек, Шекспирнинг "Қиш эртаги " драмасининг бош қаҳрамони ва „Гарри Поттер“ китоблари сериясининг бош қаҳрамонларидан бири Гермиона Гренжер унинг номи билан аталган. Шундай исмли қаҳрамон Аркадий ва Борис Стругацкийнинг „Марсликларнинг иккинчи ҳужуми“ сатирик романида ҳам учрайди.

Манбалар

  1. ↑ Мифи народов мира. М., 1991—92. В 2 т. Т. 1. С. 294.
  2. ↑ Гесиод. Перечен женщин, фр. 175 М.-У.; Гомер. Одиссея ИВ 14.
  3. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИИ 11, 1; Э ИИИ 3; Э ВИ 14.28.
  4. ↑ Гомер. Одиссея ИВ.
  5. ↑ Еврипид. Андромаха 968; Овидий. Героиди ВИИИ 31.
  6. ↑ Еврипид. Андромаха 812.
  7. ↑ Павсаний. Описаниэ Эллади Х 16, 4.

Адабиётлар

  • Гермиона, в мифологии // Энсиклопедический словар Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.