Гилотина (Фр . гуиллотине) – ўлим жазосига ҳукм этилганларнинг бошини танасидан жудо этиш мосламаси. Мослама қадимда осиб ўлдириш билан бир хилда кўп қўлланган. Маҳкумнинг боши қилич, болта ёки махсус машина – Гилотина воситасида танасидан жудо қилинади. Ғарбий Европада бошни танадан жудо қилиш асосан дворянларга нисбатан қўлланган. Жазони болта ва қилич ёрдамида ижро этиш баъзан зарбанинг ноаниқлиги натижасида маҳкумларни жуда оғир қийноқларга дучор этган: маҳкумнинг боши танасидан ажралгунга қадар жаллод ўн ва ўндан ортиқ зарба берган холлар ҳам бўлган[1].

Гилётин ихтиро қилинганидан кейин бир мунча вақт ўтгач, лоуисетте деб номланган . Бироқ, кейинчалик у франсуз шифокори Жозеф-Игнаcе Гилётин шарафига номланган бўлиб, у 1789 йил 10 октябрда Франсияда қатлларни янада инсонийроқ тарзда амалга ошириш учун махсус қурилмадан фойдаланишни таклиф қилган. Қурилманинг ихтирочиси бўлмаса-да, Гилётиннинг номи охир-оқибат унинг номига айланди. Оммабоп афсонадан фарқли ўлароқ, Гилётин гилётин билан эмас, балки табиий сабаблар туфайли ўлган.

Манбалар

  1. ↑ Ўзбекистон Юридик энсиклопедияси