Guru Hanuman

Гуру Хануманнинг ҳақиқий исми Вижай Пал Ядав (инглизча : Гуру Ҳануман, Туг'илган йили : 1901, О'лими : 1999) нафақат Ҳиндистоннинг кураш бо'йича машҳур мураббийи, балки о'зи ҳам жуда яхши курашчи бо'лган. У бутун дунёда ҳинд курашига муҳим о'рин берди. У 1983-йилда кураш соҳасидаги алоҳида ютуқлари учун Падма Шри ордени билан тақдирланган . Ва 1987-йилда Дроначаря мукофоти билан тақдирланган.
Туг'илиш
Гуру Ҳануман 1901-йил 15-мартда Ражастаннинг Жҳунжҳуну туманидаги Чирава теҳсил шаҳрида туг'илган. Унинг ҳақиқий исми Вижай Пал Ядав эди. Болалигида соғлиғи ёмон бўлгани учун тенгдошлари томонидан тез-тез таҳқирланган. Шунинг учун ҳам у болалигидан саломатликка э’тибор бериб, Курашга бора бошлаган. Курашга бо'лган чексиз муҳаббати туфайли у 20 ёшида уйини тарк этиб, Ражастандан Деҳлига келди. Ҳинд курашининг идеал худоси Ханумандан илҳомланиб, Вижай Пал о'з исмини Ҳануманга о'згартирди ва умр бо'йи турмуш қурмасликка ва'да берди. О'з баёнотига ко'ра, у фақат кураш билан турмуш қурган. Бунда ҳеч қандай муболаг'а ё'қ эди, чунки унинг сафида майдонга тушган барча курашчилар орасида Гуру Хануман каби ҳурматга сазовор бо'лганлар деярли ё'қ.
Гуру Ҳануман Акҳаранинг ташкил этилиши
Унинг курашга бо'лган иштиёқини ко'рган Ҳиндистоннинг машҳур саноатчиси Кришна Кумар Бирла унга Деҳлидаги арена учун ер совг'а қилди. 1940-йилда озодлик курашига ҳам қўшилди. 1947-йилда Ҳиндистоннинг бо'линиши пайтида у Покистондан қувилган ҳинду қочқинларига хизмат қилди ва уларга ёрдам берди. 1947 йилдан кейин Деҳлидаги Гуру Ҳануман Акҳара курашчилар ибодатхонасига айланди. 1983 йилда у Падма Шри ордени билан тақдирланган. Шундай қилиб, 1920 йилда Деҳлининг "Бирла гимназияси" Гуру Ҳануман Акҳара сифатида кенгайтирилди. Шунингдек, у оммавий ахборот воситалари ходимларидан курашни ёритишни со'ради. Гуру Ҳануман нафақат о'қитувчи, балки шогирдлари учун ота каби эди. Кураш бо'йича у қадар нозик билимга эга бо'лган ҳеч ким ё'қ эди[1].
Кураш ихлосмандларининг масиҳи
Гуру Хануман деярли барча курашчилар қариганда молиявий қийинчиликларга дуч келаётганини ко'риб, ҳукуматга курашчиларни иш билан та'минлашни тавсия қилди. Бунинг натижасида бугунги кунда ко'плаб миллий чемпионатда г'олиб чиққан курашчилар Ҳиндистон темир ё'лларига жалб қилинган. Шу тариқа у ҳамиша ўз фарзандларидек шогирдларига ёрдам берарди. Уларнинг яшаш шароити худди қишлоқ одамларидек эди. У бутун умри давомида дҳоти куртадан бошқа ҳеч нарса киймаган. У ҳинд услубидаги кураш бо'йича мутахассис эди. У ҳинд услуби ва халқаро кураш услубларини уйг'унлаштириб, Ҳиндистонга ко'плаб Осиё чемпионларини берди. Унинг латҳи полвонларга кураш найрангларини ўргатгани учун кураш майдонида жуда машҳур бўлган. Ушбу латҳи туфайли Ҳансрам Пеҳлван, Сатпал, Картар Сингх, 1972 йилги Олимпия о'йинчиси Премнатҳ, Саиф г'олиби Вирендер Тҳакран ( Дҳеэраж Пеҳлван ), Субҳаш Пеҳлван каби сон-саноқсиз курашчилар кураш намуналарига айланди.
Майдон полвонларини соат 3 да машқ қилиш учун уйг'отиб қо'йган унинг лати мо'жизаси эди. Унинг ахадасида қолиш билан футболчилар нафақат курашни, балки турмуш қурмаслик, о'зига ишониш ва вегетарианизмни ҳам о'рганишган. Уйига келганларга чой ўрнига бодом ласси берарди.
Унинг шогирди Маҳабали Сатпал “Чҳатрасал” стадионида гиламчада курашчиларни замонавий усулда машқ қилади. Бунинг самарасида унинг шогирдлари орасидан Сушил Кумар, Ёгешвар Дутт, Нарсингх Ядав каби полвонлар мамлакатимиз ва халқаро миқёсда юксак марраларни олиб келишди. Унинг гуру сифатидаги ҳиссаси ажойиб хотирадир. Курашга меҳр қўйгани учун ҳар куни эрталаб соат 3 да уйғонарди. Ҳиндистон ҳукумати уни курашга қо'шган ҳар томонлама ҳиссаси учун 1987 йилда "Дроначаря мукофоти" билан тақдирлаган. Унинг уч шогирди - Судеш Кумар, Прем Натҳ ва Вед Пракаш 1972 йилги Ҳамдо'стлик о'йинларида олтин медални қо'лга киритдилар. Сатпал Пеҳалван ва Картар Сингх 1982 ва 1986 йиллардаги Осиё о'йинларида олтин медални қо'лга киритдилар. Бугина эмас, унинг 8 нафар шогирди Ҳиндистоннинг энг олий спорт шарафи – Аржуна мукофотини қўлга киритди.
Гуру Ҳануман бакалавр эди, умр бо'йи вегетариан бо'либ қолди ва о'лимигача турмуш қурмаслик ва'дасига амал қилди. У 1999 йил 24 майда 98 ёшида Ҳаридварга кетаётганда Меэрут яқинида автоҳалокатда то'сатдан вафот этди.[2] Шундай қилиб, у умрининг асрини якунлай олмади.
Унинг ҳақиқий о'лчамдаги ҳайкали 2003 йил 9 августда Деҳли собиқ бош вазири Мадан Лал Кҳурана томонидан очилган Янги Деҳлидаги Калян Виҳар стадионида о'рнатилди.
Манбалар
- ↑ Обитуарй:Гуру Ҳануман Тҳе Гуардиан, जून 21, 1999
- ↑ Cитй'с wҳо'с wҳо, дисcиплес пай ласт респеcц то Гуру Ҳануман Индиан Эхпресс, मई 26, 1999.
Адабиётлар
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (Апрел 2024) |