1200-1202 йиллар орасида ёзилган „ Ҳиландар монастири Гувоҳномаси“. Ҳужжат монастирнинг Стефан Неманя ва Биринчи тож кийган Стефан томонидан совға қилинган ерларга эгалик қилиш ҳуқуқини тасдиқлайди.

Гувоҳнома (юнонча: γράμματα – хат, ёзув қоғози) – Х – ХВИИ асрларда Россияда ва бошқа баъзи ўрта аср славян давлатларида – бизнес ҳужжати (асосан, актлар деб аталади) ва хатлар (расмий ва шахсий).

" Грамота " атамаси Византиядан олинган бўлиб, бу ерда грамматика хабарлар, фармонлар ва бошқа ёзма ҳужжатларни англатади. Совет даврида мақтов мактублари [1] ва фахрий ёрлиқлар [2] кенг қўлланган. Ҳозирги вақтда „гувоҳнома“ атамаси маълум турдаги ҳужжатларга нисбатан қўлланади: ишончнома ва бошқалар.

Иван Василевичнинг Спасский Соловецкий монастири гувоҳномаси




" Меҳнатга ва мудофаага тайёр " кўкрак нишони билан тақдирланганлик гувоҳномаси (1936)

Бизгача сақланиб қолган энг қадимий Ғарбий Европа гувоҳномаларига ер совғаси, дахлсизлик грантлари ва бошқалар берган франклар қиролларининг гувоҳномалари киради (ВИИ аср). Уларнинг кўпчилиги бугунги кунгача картулерларда ёзилган нусхаларда сақланиб қолган. 11-15 -асрларга оид Ғарбий Европа хартиялари айниқса кўп (масалан, 1215-йилдаги Магна Cарта хартияларга тегишли). Ҳар хил турдаги гувоҳномалар учун турли формулалар ишлатилган.

  • Меҳр гувоҳномаси [3] – мамлакатлар ўртасидаги тинч муносабатларни тасдиқловчи хат.
  • Рағбатлантирувчи диплом [3] – шартнома шартларини қабул қилиш тўғрисидаги хабар ёзилган дастлабки хат.
  • Тасдиқланган низом [3] – илгари тузилган шартномани ўз ичига олган низом.
  • Ваколатнома [3] элчиларнинг ваколатларини тасдиқловчи ҳужжатдир.
  • Ўтиш хати [3] – жисмоний шахсларга тўсиқсиз саёҳат қилиш учун бериладиган ҳужжат.
  • Тайинлов хати [3] – бу лавозимга тайинланишни ўз ичига олган хат.
  1. ↑ „Архивированная копия“. 2015-йил 21-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 14-август.
  2. ↑ „Архивированная копия“. 2015-йил 20-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 15-август.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Акад. М. М. Богуславский. Посолство Е. И. Украинсева в Константинопол (1699-1700). Т. 5. Ред. проф. В. И. Лебедев. Изд: Гостолитиздат. 1948. Объяснителний словар. стр. 309-313.