Ҳадриэн Лароче (франсузча: [адʁжɛ̃ лаʁɔʃ] ; 1963-йил 13-ноябрда Парижда туғилган, Франсия) — франсуз ёзувчиси.

Биография

1963 - йилда Парижда туғилган Ҳадриэн Лароче - Эcоле нормале супéриэуренинг собиқ талабаси. У Дартмут коллежида ташриф буюрган профессор (1985-1986) ҳамда Танқид ва назария мактабининг ходими эди. У ерда у Жак Деррида ва Патрисия Уилямс билан учрашди. У 1996 - йилда Эcоле дес Ҳаутес Этудес эн Сcиэнcес Соcиалес (ЭҲЕСС) да Деррида бошчилигида фалсафа доктори даражасини тамомлаган; Деррида ўзининг сўнгги докторанти Ларошни “авлоднинг энг исте’додли ва ўзига хос мутафаккирларидан бири” деб ҳисоблаган[1].

Ишлар

У Жан Гене, Пол Сезан, Марсел Дючамп ("Ла мачине à сигнатурес", Инcулте #18, 2009) ва учта франсуз тилидаги романлари - Лес Орпҳелинс (Париж: Аллиа/Ж'аи Лу, 2005) ҳақида иншоларини нашр этган[2]. Лес Ҳеретиқуэс (Париж: Фламмарион, 2006) ва Ла Реститутион (Париж: Фламмарион, 2009)[3] ] - булар уни замонавий франсуз ёзувчиларининг биринчи қаторига қўйган[4].

Жан Генет таваллудининг 100 йиллиги муносабати билан Арсенал Пулп Пресс унинг Девид Хомел томонидан таржима қилинган қўзғолончи ёзувчи Тҳе Ласт Генет иншосининг таржимасини нашр этди[5]. Китобнинг тақдимоти Ноттингҳам Cонтемпорарй (Буюк Британия) кўргазмасида бўлиб ўтди[6]. Китоб Бернард Генри Леви ва кўпчилик томонидан олқишланган[7].

У Лес Инроcкуптиблес газетасининг мухбири бўлган. У Брет Эастон Эллис,[8] Ҳуберт Селби, Жр. ва бошқа франсуз ва америкалик ёзувчилар билан интервю олиб борган.

Маисон дес écриваинс эт дес традуcтеурс éтрангер , Ле Cаире/Ванcоувер (2008) № 3 учун журналларининг муҳаррири бўлган. 16 Кито/Дублин (2012). У 6-сонли йиғилишда қатнашган ва 2010 - йилда Аббае де Фонтевраудда Поур Генетнинг юз йиллик конференсияси директори бўлган[9].

Инглиз

  • Марсел Дучамп: Имзо машинаси, транс. Моллеэн Шиллидай томонидан, Нафассиз кунларда, 1959, 1960, муҳаррирлар: Серж Гуилбаут, Жон О Браян (Дуке Университй Пресс, 2017).ИСБН 978-0822360414.
  • Етимлар, транс. Жан Стейн ва Кейт Долан-Лич (Далкей Арчиве Пресс, 2014).ИСБН 978-1628970029ИСБН 978-1628970029.
  • Охирги Генет: қўзғолондаги ёзувчи, транс. Давид Ҳомел томонидан (Арсенал Пулп Пресс, 2010).ИСБН 978-1-55152-365-1ИСБН 978-1-55152-365-1.

Франсуз

Романлар
Иншолар
  • 2014 Дучамп Дéчец, Лес ҳоммес, лес обжец, ла cатастропҳе, Эдитионс ду РегардИСБН 2841053253
  • 2009 Ла Мачине à сигнатурес, Марсел Дучамп, Инcултес, #18
  • 2001 Фаcе à ла Пенте, Валèре Новарина, Тҳéâтрес ду вербе, Cорти
  • 1997 Ле Дерниэр Генет, Ҳистоире дес ҳоммес инфâмес, Сеуил, Фиcтион & Cиэ, номмé поур ле прих ФéминаИСБН 2020303485
Бадиий бўлмаган
Ше'рият
  • 1990 ау пире, мем/Арте Фаcц
Мақолалар
  • "Cоурт траитé де ла дécисион эн деух пагес", Жаcқуэс Деррида Л'éвéнемент деcонструcтион, Лес Темпс модернес, н° 669-670, Галлимард, жуиллет/дéc. 2012-йил.
  • "Данс ле трамwай авеc WГ Себалд", Фаcе à Себалдда, эдитион инcулте, 2011, пп. 289-305.
  • " Марсел Дучамп. Ла мачине à сигнатурес" инcулте, н° 18, 2009, 41-65-бетлар.

Манбалар

  1. ↑ „Арсенал Пулп Пресс“.
  2. ↑ „Л'энфанcе тохиқуэ дес орпҳелинс“ (фр). ЛЕхпресс.фр (2006-йил 1-ноябр). Қаралди: 2021-йил 26-март.
  3. ↑ „Сполиатион эн темпс де гуэрре“ (фр). ЛЕхпресс.фр (2009-йил 1-октябр). Қаралди: 2021-йил 26-март.
  4. ↑ Медиапарт. „Ҳадриэн Лароче, Реститутион (Медиапарт) - Видéо Даилймотион“ (фр-ФР). Даилймотион (30-июл 2009-йил). Қаралди: 2021-йил 26-март.
  5. ↑ „Тҳе Ласт Генет: А Wритер ин Револт, бй Ҳадриэн Лароче“. Қаралди: 2021-йил 26-март.
  6. ↑ „Арчивед cопй“. 2014-йил 29-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 6-декабр.
  7. ↑ „Жеан Генет : Бернард-Ҳенри Лéвй“.
  8. ↑ „Арчивед cопй“. 2012-йил 29-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 23-декабр.
  9. ↑ „Арчивед cопй“. 2014-йил 29-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 6-декабр.