Юсуф ва Зулайҳо (Зулайҳо томонидан таъқиб қилинаётган Юсуф), Беҳзод миниатюраси, 1488. Бу Ҳамдий ҳаётини тасвирлайди.

Ҳамидуллоҳ Ҳамдий (туғилган Гöйнüк ҳижрий 853 /милодий 1449-йил, вафоти Гöйнüк ҳижрий 909 /милодий 1503-йил) – турк шоири, Болу яқинидаги Гöйнüкда туғилган[1]. У таниқли шайх Ақ Шамс ал-Диннинг ўн икки ўғил фарзандининг энг кичиги эди, отаси Ҳежи Байрамдан кейин Байромия ордени раҳбари бўлган. Ҳамдий ўн ёшида отасидан айрилган. У бахциз болалик даврини ўтказган, бу эҳтимол унинг машҳур Маснавий Юсуф ва Зулайҳо асарини ёзишига илҳомлантирган[2].

Унинг Юсуф ва Зулайҳо асарининг кириш қисмида у дангаса, нодон ва жанжалкаш ака-укалари унга ёмон муносабатда бўлганликлари ва отаси Ақ Шамс ал-Дин унга кўрсатган катта меҳр-садоқати туфайли унга ҳасад қилганликларини айтади: „Юсуф ўз бахцизликларининг чегарасига етди, менинг азоб-уқубатларимнинг чегараси йўқ“. У ака-укалари ҳақида мақтовга арзийдиган деярли ҳеч нарса айтмаса-да, манбаларда уларнинг баъзилари таниқли уламолар сифатида тилга олинган[2].

Манбалар

  1. ↑ Фаҳи̇р İз, 'Ḥамдī, Ḥамд Аллāҳ', ин Энcйcлопаэдиа оф Ислам, эд. П. Беарман анд отҳерс, 2нд эдн, 12 волс (Леиден: Брилл, 1960–2005); дои:10.1163/1573-3912_ислам_СИМ_2668.
  2. ↑ 2,0 2,1 Ḥüсейн Энīсī, Менāḳиб-и Аḳ С̲ҳ̲амс ал-Дīн анд Тас̲ҳ̲кöпрü-зāде, ал-С̲ҳ̲аḳāʾиḳ ал-нуʿмāнийе.