Hanbaliylik

Ҳанбалийлик — суннийликааш диний-ҳуқуқ мазҳабларидан бири. Ибн Ҳанбал асос солган. Ҳанбал тизими ўта торлиги, ҳар қандай кўринишдаги "янгилик"ка, диний масалаларда эркин фикр юритишга қаршилиги, шариат аҳкомларига риоя этишда қатъий туришлиги билан ажралиб туради. Ҳанбал тарафдорлари Қуръон ва ҳадисларни эркин талқин| этиш йўлидаги ҳар қандай уринишларни қоралаганлар. Шунинг учун ҳам (эу мазҳаб кенг тарқалмаган. Фақат ИХ-асрнинг 2-ярмида араб халифалигида муътазилийларнинг ва илоҳиёт ёқасидаги ҳурфикрлиликнинг таъқиб остига олиниши туфайли Ҳанбалийлик таъсири бирмунча кенгайган ва ХИ-асрда мустақил мазҳабга айланган. Х-асрда Эронда, ХИ-асрдан ХВ-асргача Сурия ва Фаластинда Ҳанбалийлик издошлари кўп бўлган. Ундан кейинги асрларда Ҳанбалийлик тарафдорлари яна камайиб кетган. Ҳозир Ҳанбалийлик Саудия Арабистонда расман эътироф этилган, бошқа мамлакатларда кам учрайди.