Hasanxon Shomlu
Ҳасанхон Шомлу (форсча: حسن خان شاملو) 17-аср ҳарбий етакчиси, настаълиқ хаттоти ва Сафавийлар Эронида яшаган шоир эди. Туркий Шомлу қабиласининг аъзоси бўлган Ҳасанхон қабиланинг Абдаллу уруғи сардорларидан бири эди. 1618-йилдан 1641-йил апрелида вафотигача у Ҳирот ҳокими ва Хуросон минтақасининг амир ал-умароси (бош қўмондон) бўлиб хизмат қилган. Ҳар иккала лавозимда ҳам унинг ўрнини катта ўғли Аббосқулихон Шомлу эгаллаган[1][2].
Ҳасанхон олимлар, санъаткорлар ва шоирлар билан учрашиб, уларни қўллаб-қувватлагани билан танилган. Унинг отаси Ҳусайнхон Абдаллу Шомлу аввалги ҳоким Фарҳодхон Қараманлунинг маданий меросини давом эттирган бўлиб, Ҳасанхон ҳам бу анъанани давом эттирди. Унинг саройига Ҳусайнхон саройига аввал ташриф буюрган кўплаб шоир ва мусаввирлар келиб турган. Ҳасанхоннинг таниш-билишлари орасида Фасиҳий Ҳировий, Малек Машреқий, Авжий Натанзиж ва Назим Ҳировий каби ғазалнавислар ҳамда нотиқлар бўлиб, улар уни шеърлари ва нутқларида мадҳ этган. Ҳасанхоннинг илтимосига кўра Ҳасан ибн Лутфуллоҳ Теҳроний 1630-йилда Тазкира-йи Майханаҳ асарини ёзган[1].
Ҳасанхон Машҳад шаҳрида дафн этилган[1].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Реза Афсари 2022.
- ↑ Флоор 2008, с. 203.