Hibati


Ҳибати (талаффузнинг яна бир варианти — ҳибачи) — иситиш ва овқат пишириш учун анъанавий кўчма япон печкаси, анъанавий равишда хонанинг марказида жойлашган[1][2][3][4].
Хусусиятлари
Ривожланишининг дастлабки босқичида (794—1185-йиллар) шунчаки хонанинг марказига жойлаштирилган чўғланиб турган кўмир солинган хурмача бўлган. Идишнинг пастки қисмига қум сепилган, устига иссиқ кўмирлар солинган, тепасига металл панжара қўйилган ва унда овқат пиширилган. Такомиллаштирилган ва кўпроқ функсияли ҳибати тури ХИХ асрнинг охирида шакллантирилган[5].
Замонавий Россия ҳудудида ҳибатилар Сахалин (Карафуто) ва Курил япон колонистлари, шунингдек, Узоқ Шарқдаги корейслар орасида машҳур бўлган. Рус кўчманчилари, қолаверса, бундай иситиш усулини ибтидоий деб ҳисоблашган: Япония намунасидаги кўчма печлар нисбатан кам иссиқлик берган, бунинг натижасида атрофдаги биноларнинг ҳарорати жуда паст бўлган ва руслар, шу жумладан рус-япон урушининг рус асирларининг тавсифларига кўра, совуқдан жиддий азоб чеккан.[6] Японлар одатда салқин хоналарда ухлашни афзал кўради ва камдан-кам ҳолларда ётоқхоналарни иситади, шу жумладан, тежаш сабабларига кўра. Бундан ташқари, ҳибатиларнинг кичик ҳажми овқатни кичик порсиялар билан тайёрлаш имконини беради[6].
Ҳибатини кўпинча ситирин ва теппаняки билан адаштиришгани.
Манбалар
- ↑ Константин Симонов. „Хибачи“ (ру) (деадлинк). Библиотека поэзии. 2016-йил 25-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 15-феврал.
- ↑ „Хибати“. «Япония от А до Я». Энциклопедия. ЭдwАРТ. 2009 (ру). "Япония сегодня". — „Хибати — переносная жаровня, сделанная из металла, глины или фарфора. Используется для обогрева в легко продуваемых помещениях японского дома.“. Қаралди: 2020-йил 15-феврал.
- ↑ „Японская кухня“ (ру). Арита. 2020-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 15-феврал.
- ↑ Удалова Е. Г. Мои родственники – участники Русско-японской войны // «История Петербурга» : журнал. — СПб.: «Полторак», 2015. — 25 3 (№ 1 (71)). — С. 97–103. — ИССН 2658-6614.
- ↑ Владимир Елисеев. „Вещи рассказывают. И никакой политики“ (ру) (деадлинк). РИА Сахалин-Курилы (2009-йил 9-июл). 2016-йил 9-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 9-май.
- ↑ Мартенс Ф. Ф., Бухе Е. А. „Военноплѣнные. Обзоръ Центральнаго Справочнаго Бюро во время русско-японской войны“ (ру). персоналҳисторй.ру (1907-йил 1-март). Қаралди: 2020-йил 15-феврал.