Ҳинд бинти Утба (арабча: هند بنت عتبة‎‎) Ислом пайг'амбари Муҳаммаднинг ҳамроҳи бо'лган таниқли рақибаси эди. У Абу Суфён ибн Ҳарбнинг рафиқаси ва халифа Муовия И (р. 661–680), Ҳанзала, Жувайрия ва Утба.

Ҳинд бинт Утба
هند بنت عتبة
Таваллуди
Вафоти ВИИ аср
Рашидун халифалиги
Турмуш ўртоғи Абу Суфян ибн Ҳарб
Ҳафс ибн ал-Мугҳира
Факиҳ ибн ал-Мугҳира
Болалари
  • ʾАбāн ибн Ḥафṣ ибн Ал-Мугҳīра
  • Муʿāwияҳ ибн ʾАбī Ṣуфйāн
  • ʿУтбаҳ ибн ʾАбī Ṣуфйāн
  • ʾУм ал-ḥакм бинт ʾАбī Ṣуфйāн
  • Жуwайрийя бинтʾАбī Ṣуфйāн

Абу Суфён ҳам, Ҳинд ҳам 630-йилда исломни қабул қилишларидан олдин ислом пайғамбари Муҳаммадга қарши чиққанлар[1][2][3][4] У, айниқса, Ислом манбаларида Ярмук жангидаги ҳарбий роли учун мақталган.[5][6][7]

Ҳаёт

У Маккада Қурайшнинг кўзга кўринган раҳбарларидан бири Утба ибн Раби’а ва Сафия бинти Умайя ибн Абду Шамснинг қизи бўлган.  Демак, Сафийя ва Утба унинг амакиваччадирлар.[8] Унинг иккита укаси бор эди: Абу Ҳузайфа ибн Утба ва Валид ибн Утба. Унинг икки синглиси ҳам бор эди: Атика бинти Утба ва Умму Кулсум бинти Утба. Унинг отаси ва амакиси Шайба ибн Раби'а Исломнинг асосий душманларидан бо'либ, охир-оқибат Бадр жангида Али томонидан о'лдирилган.[9]

Унинг биринчи турмуш о'ртог'и Махзум уруг'идан бо'лган Ҳафс ибн Ал-Муг'ира бо'либ, ундан Обон исмли бир о'г'ил туг'ди.[10] Ҳафс касалликдан кейин ёш вафот этди. Ҳинд о'зидан анча катта бо'лган акаси ал-Факаҳга турмушга чиқди, лекин у о'г'лини отасининг оиласида о'сишини хоҳлагани учун уни қабул қилди.[11] Ал-Факаҳ зиёфат залига эга эди.Бир куни у Ҳиндни залда ёлг'из қолдириб, уйига қайтиб, ходимларидан бирини шошиб кетаётганини ко'рди. Хотинининг севгилиси бор, деб о'йлаб, уни тепиб юборди ва ундан бу одам кимлигини со'ради. У ухлаб ётганини ва ҳеч ким кирганини билмаслигини айтди; лекин ал-Факаҳ унга ишонмади ва дарҳол талоқ қилди.[12]

Кейин Ҳинд о'зини г'ийбат мавзусига айлантирди. Отаси Утба ундан ажрашганлиги ҳақидаги ҳақиқатни айтишни сўради. "Агар айбловлар рост бо'лса, мен ал-Факаҳни о'лдиришни тайинлайман, агар улар ёлг'он бо'лса, унда Яманлик фолбинни чақираман". Ҳинд ўзининг бегуноҳ эканлигига худолар номига қасам ичди, шунинг учун Утба фолбинни чақирди. Ҳинд оломон орасида о'тирарди; фолбин ўрнидан туриб, унинг елкасига урди ва: “Ўрнингдан тур, зинокор эмассан, покиза аёл. Подшоҳ туғасан!” Ал-Факаҳ унинг қо'лидан ушлаб, уни хотини сифатида қабул қилишга тайёр эди; Аммо Ҳинд қо'лини тортиб олди ва: "Кет, мен уни бошқа одамга ко'тараман", деди.[13]

Ҳинд онаси томонидан биринчи амакиваччаси ва ота томондан иккинчи амакиваччаси бо'лган Абу Суфёнга тумушга чиқиш учун бошқа да'вогарларни рад этди[10][14][15]. Унинг оиласи Мадинадаги Абул-Ҳуқайқ қабиласининг заргарлик буюмларини то'йга безатиш учун қарзга олди.[16]

Исломга қарши

613 йилдан 622 йилгача Муҳаммад Маккада Ислом хабарини омма олдида тарг'иб қилган. У зот имон келтирганларни то'плаганида, у ва унинг издошлари тобора кучайиб бораётган қаршиликларга дуч келишди. 622 йилда улар узоқдаги Ясриб шаҳрига ҳижрат қилишди, ҳозир Мадина номи билан машҳур. 624 йилда Муҳаммад савдо мақсадида Сурияга кетаётган Ҳинд ва унинг эри Абу Суфён бошчилигидаги карвонга ҳужум уюштирди. Улар келаётган ҳужум ҳақида хабар олишганда, Абу Суфён карвонни ҳимоя қилиш учун Макка қо'шинини ташкил этишни айтди. Бу Бадр жангига олиб келди. Мусулмонлар маккаликларни маг'луб этишди ва Ҳинднинг отаси, о'г'ли, укаси ва амакиси о'ша жангда ҳалок бо'лдилар.[17]

Ҳинд Макка қо'шинларига Уҳуд жангидаҳамроҳлик қилди. У о'з жангчиларини да'ват қилиб, рақсга тушаётган ва қо'шиқ айтадиган аёллар орасида эди.[18]

Бу жангда Жубайр ибн Мут'им Муҳаммаднинг амакиси Ҳамзани о'лдириш учун қули Ваҳший ибн Ҳарбга пора берди. Ҳинд Ваҳшининг ёнидан ўтганда: “Кел, қора танли! Ўз қасосингдан ҳам, бизникидан ҳам қаноат қил!”[18], чунки Ҳинднинг амакисини ўлдирган Ҳамза эди[17]. Ваҳши жанг авжида Ҳамзага найза урди; Ҳамза о'лдирилганидан кейин Ваҳший найзасини олиш учун қайтиб келди ва кейин жангни тарк этди.[19] Жангдан кейин Ҳинд ва аёллар о'лган мусулмонларнинг жасадларини о'лдиришга келишди. Бурун ва қулоқларини кесиб, маржон ва билак ясадилар У Ҳамзанинг жигарини ўйиб, тишлаб олди; лекин у луқмани юта олмади ва тупурди. (Ибн Абду л-Барр "ал-Исти'об" китобида у Ҳамзанинг қалбини овқатдан олдин пиширганини айтади.) Кейин у тошга чиқиб, "бақирди":

Исломни қабул қилиш

630-йилда Макка Муҳаммад томонидан забт этилгандан кейин Ҳинд Абу Суфён билан биргаликда исломни қабул қилди. Ярмук жангида мусулмонлар византияликлардан ко'п эди, лекин улар орасида аёллар ва о'г'ил болалар ёрдами билан Шарқий Рим империясини маг'луб этишди.[20][21] Жанг, шунингдек, Холид ибн ал-Волиднинг энг катта ҳарбий г'алабаларидан бири ҳисобланади. Бу унинг тарихдаги энг буюк тактик ва отлиқ қо'мондонлардан бири сифатидаги обро'сини мустаҳкамлайди.[22]

Ислом ҳақидаги энг қадимги тарих китобларидан иккитасида Ҳинд жанг пайтида қилган ҳаракати учун катта ҳурмат-эҳтиром ко'рсатилган. Улар биринчи мусулмон аёллар, жумладан Ҳинд бинти Утба[5][6][7][23][24] ва Асмо бинти Абу Бакр[25] Ярмук жангида қандай рол ўйнаганлигини кўрсатади. Мусулмонлар сони жуда ко'п эди. Ҳар сафар ба'зи эркаклар қочиб кетганларида, аёллар уларни ортга қайтаришди ва агар улар маг'луб бо'лса, римликлар уларни қул қилиб олишларидан қо'рқиб, жанг қилишди. Ҳар сафар эркаклар қочганларида, аёллар куйлашарди:[26] Аёлларнинг урушаётганини кўрган эркаклар қайтиб келиб, бир-бирларига: “Агар урушмасак, аёллардан кўра биз аёллар майдонида ўтиришга ко'проқ ҳақлироқмиз”, дер эдилар.[27] Бир пайт Абу Суфённинг устига ўқлар ёға бошлаган ва у отини қайтармоқчи бўлганида, Ҳинд чодир қозиқ билан отининг юзига уриб: “Қаерга кетяпсан, деб ўйлайсан, эй Сахр? Жангга қайтинг ва о'тмишда одамларни Муҳаммадга қарши қо'зг'атганингизнинг о'рнини то'лдирмагунингизча ҳаракат қилинг. Кейинроқ Абу Суфённинг кўзига ўқ тегди ва у кўр бўлиб қолди.[28]

Манбалар

  1. ↑ „Wҳй Абу Суфян Wас Ордеред То Бе Киллед…“. Дисcовер Тҳе Трутҳ (2015-йил 3-апрел). Қаралди: 2016-йил 18-декабр.
  2. ↑ „Тҳе Пропҳет анд тҳе пеопле wҳо оппосед ҳим | СоундВисион.cом“. www.соундвисион.cом. Қаралди: 2016-йил 18-декабр.
  3. ↑ Администратор. „Тҳе Леттер оф тҳе Пропҳет то тҳе Эмперор оф Бйзантиум (парт 1 оф 3): Ан Интродуcтион - Тҳе Религион оф Ислам“. www.исламрелигион.cом. Қаралди: 2016-йил 18-декабр.
  4. ↑ „Абу Суфян анд ҳис поситион ин тҳе Исламиc cоммунитй“. www.алдҳиаа.cом. 2016-йил 17-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 18-декабр.
  5. ↑ 5,0 5,1 Исламиc Cонқуэст оф Сйриа А транслатион оф Фатуҳушам бй ал-Имам ал-Wақиди Транслатед бй Маwлана Сулайман ал-Кинди Паге 325 „Арчивед cопй“. 2013-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-сентябр.
  6. ↑ 6,0 6,1 ал-Баладҳури 892 [19] „Арчивед cопй“. 2013-йил 11-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 7-феврал.
  7. ↑ 7,0 7,1 Исламиc Cонқуэст оф Сйриа А транслатион оф Фатуҳушам бй ал-Имам ал-Wақиди Транслатед бй Маwлана Сулайман ал-Кинди Паге 331 то 334 „Арчивед cопй“. 2013-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-сентябр.
  8. ↑ Муҳаммад ибн Саад. Китаб ал-Табақат ал-Кабир вол. 8. Транслатед бй Беwлей, А. (1995). Тҳе Wомен оф Мадина, п. 165. Лондон: Та-Ҳа Публишерс.
  9. ↑ Олсен, Кирстин. Чронологй оф wомен'с ҳисторй. Греэнwоод Публишинг Гроуп, 1994 — 31-бет. ИСБН 0-313-28803-8. 
  10. ↑ 10,0 10,1 Ибн Саад/Беwлей п. 165.
  11. ↑ Мунир Моҳаммед АлГҳадбан, Ҳинд Бинт Утбеҳ (1982) п. 19. Риядҳ: Мектабат Ал-Ҳарамин.
  12. ↑ Жалал ал-Деэн ал-Суюти. Тарикҳ ал-Кҳулуфа. Транслатед бй Жарретт, Ҳ. С. (1881). Ҳисторй оф тҳе Cалипҳс, п. 200. Cалcутта: Тҳе Асиатиc Соcиэтй.
  13. ↑ Суюти/Жарретт пп. 200-201.
  14. ↑ Ибн Ишақ, Сират Расул Аллаҳ. Транслатед бй Гуиллауме, А. (1955). Тҳе Лифе оф Муҳаммад, пп. 337, 385. Охфорд: Охфорд Университй Пресс.
  15. ↑ Ибн Саад, Табақат вол. 8. Транслатед бй Беwлей, А. (1995). Тҳе Wомен оф Мадина, п. 169. Лондон: Та-Ҳа Публишерс.
  16. ↑ Ибн Саад/Беwлей п. 166.
  17. ↑ 17,0 17,1 Ибн Ишақ/Гуиллауме п. 337.
  18. ↑ 18,0 18,1 Ибн Ишақ/Гуиллауме п. 371.
  19. ↑ Ибн Ишақ/Гуиллауме п. 375.
  20. ↑ Wалтон, Марк W (2003), Ислам ат wар, Греэнwоод Публишинг Гроуп, ИСБН 0-275-98101-0, п. 30
  21. ↑ Wалтон, Марк W (2003), Ислам ат wар, Греэнwоод Публишинг Гроуп, ИСБН 0-275-98101-0 паге 6
  22. ↑ Ниcолле, Давид (1994), Ярмук 636 А.Д.: Тҳе Муслим Cонқуэст оф Сйриа, Оспрей Публишинг, ИСБН 1-85532-414-8 Паге 19
  23. ↑ Исламиc Cонқуэст оф Сйриа А транслатион оф Фатуҳушам бй ал-Имам ал-Wақиди Транслатед бй Маwлана Сулайман ал-Кинди Паге 343-344 „Арчивед cопй“. 2013-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-сентябр.
  24. ↑ ал-Баладҳури 892 [20] фром Тҳе Оригинс оф тҳе Исламиc Стате, беинг а транслатион фром тҳе Арабиc оф тҳе Китаб Футуҳ ал-Булдҳа оф Аҳмад ибн-Жабир ал-Баладҳури, транс. бй П. К. Ҳитти анд Ф. C. Мурготтен, Студиэс ин Ҳисторй, Эcономиcс анд Публиc Лаw, ЛХВИИИ (Неw Ёрк, Cолумбиа Университй Пресс,1916 анд 1924), И, 207-211
  25. ↑ Исламиc Cонқуэст оф Сйриа А транслатион оф Фатуҳушам бй ал-Имам ал-Wақиди Транслатед бй Маwлана Сулайман ал-Кинди Паге 352-353 „Арчивед cопй“. 2013-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-сентябр.
  26. ↑ Исламиc Cонқуэст оф Сйриа А транслатион оф Фатуҳушам бй ал-Имам ал-Wақиди Транслатед бй Маwлана Сулайман ал-Кинди Паге 331-332 „Арчивед cопй“. 2013-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-сентябр.
  27. ↑ Исламиc Cонқуэст оф Сйриа А транслатион оф Фатуҳушам бй ал-Имам ал-Wақиди Транслатед бй Маwлана Сулайман ал-Кинди Паге 353 „Арчивед cопй“. 2013-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-сентябр.
  28. ↑ Исламиc Cонқуэст оф Сйриа А транслатион оф Фатуҳушам бй ал-Имам ал-Wақиди Транслатед бй Маwлана Сулайман ал-Кинди Паге 332 „Арчивед cопй“. 2013-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-сентябр.

Эслатмалар

Ҳаволалар