Hu Hong
Женчжунг (хитойча 仁仲) лақабли Ҳу Ҳонг (хитойча 胡宏, пинйин Ҳу Ҳонг), одамлар уни „Беш чўққининг ҳукмдори“ деб аташган (хитойча 五峰先生), (1102 ёки 1105 йил — 1155 ёки 1161 йил) — олим-неоконфуцийлик.
| Ҳу Ҳонг | |
|---|---|
| Таваллуди |
1102 ёки 1105 Сонг империясининг Тзянинг маҳкамасидаги Чун'ан уезди. |
| Вафоти | 1155 ёли 1161 |
| Кўрсатган таъсирлари | хитой фалсафаси |
Таржимаи ҳол
Ху Ангонинг кечик ўғли. Янг Ши ва Ҳоу Чжунлянг (Ченг Йи ва Ченг Ҳао шогирдлари) қўл остида таҳсил олган. Бир мунча вақт у давлат хизматида бўлган, сўнгги 20 йил давомида Хунан провинсияси тоғларида ёлғиз яшаган.
Ижод
Асосий асарлари: „Чжи Ян“ („Ўрганилган нутқлар“)[1], „Уфенг тзи“ („Уфенглик ўқитувчининг тўплами“), „Ҳуанг Ван Да Тзуэ“ („Императорнинг буюк рад этиши“).
Манбалар
Адабиётлар
- "Хитой фалсафаси. Энциклопедик луғат" — Москва, „Фикр“, 1994-йил. ИСБН 5-244-00757-2