ҲУЛУЛ — (арабча: ҳалла феълидан — кўчмоқ, жойлашмоқ) — бир буюмнинг бошқасида бўлиши, жойлашиши, намоён этиши. Исломда ҳулул тарафдорлари ғолий шиалар ҳисобланиб, улар Али розияллоҳу фнҳу ва айрим сўфийларни илоҳийлаштирган[1].

Манбалар

  1. ↑ Айдарбек Тулепов. Ислом ва ақидапараст оқимлар. -Т.: Мовароуннаҳр. 2014.