Ibrohim II
Абу Ис’ҳоқ Иброҳим ИИ ибн Аҳмад (арабча: أبو اسحاق ابراهيم الثاني) (850-йил 27-июн – 902-йил 23-октябр) – Ифриқия амири. 875-йилдан 902-йилда тахтдан воз кечгунига қадар Ифриқия амири сифатида ҳукмронлик қилган. Акасининг вафотидан сўнг, Иброҳим амир сифатида тан олинган ва ўз ҳудудида хавфсизликни яхшилаш ҳамда савдо фаолиятини ривожлантириш йўлида ҳаракат қилган. Жамоат ишларини ривожлантирган, улкан сув ҳавзаси қурдирган, шаҳар деворларини тиклаган, масжидлар ва Раққада ўзининг саройини барпо этган.
| Иброҳим ИИ | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Ифриқия амири (875–902) | |||||
| Ўтмишдоши | Муҳаммад ИИ ибн Аҳмад | ||||
| Давомчиси | Абу ал-Аббос Абдуллоҳ | ||||
| Турмуш ўртоғи | номаълум | ||||
| |||||
| Уй | Ағлабийлар | ||||
| Отаси | Абу Иброҳим Аҳмад | ||||
Марказлаштирувчи бошқарув тарафдори бўлган Иброҳим Ифриқиядаги эски араб зодагонларига ишонмаган ва уларга нисбатан эҳтиёткор муносабатда бўлган. Мисрдаги Тулунийлар давлати билан зиддиятларга аралашган. Тулунийлар 868-йилда Мисрни, 878-йилда эса Билод аш-Шом ва Ҳижозни эгаллагач, Ифриқияга қарши юришга тайёргарлик кўрган. 896-йилда Мисрда тартибсизликлар бошлангач, Иброҳим 896–897-йилларда Тулунийларга қарши юриш олиб бориб, ўзининг шарқий чегараларини қайта тиклашга ҳаракат қилган.
Ҳокимият
Абу Ис’ҳоқ Иброҳим Ифриқиядаги Ағлабий амири Абу Иброҳим Аҳмад ибн Муҳаммаднинг ўғли эди. 863-йилда отасининг вафотидан кейин Ифриқия амирлиги Абу Иброҳимнинг укаси Зиёдат Аллоҳ ИИ га ўтган, бироқ янги амир орадан кўп ўтмай вафот этган ва ҳокимиятни Абу ал Ғарониқ Муҳаммад ИИ эгаллаган.
Муҳаммад ИИ енгилтак ва завқ-шавқни севувчи ҳукмдор эди. Муҳаммад ИИ амир бўлган даврда Иброҳим ИИ Қайравон ҳокими лавозимига тайинланган ва бу вазифага ниҳоятда жиддий қараган[1]. Бу эса унга халқ орасида катта ҳурмат ва эътибор келтирган. Муҳаммад ИИ 875-йил феврал ойида вафот этгач, унинг ўрнига Иброҳим ИИ келган. Унинг номзодини халқ фаол равишда илгари сурган, шунингдек, Қайравон уламолари ҳам бу қарорни қўллаб-қувватлаган[2].