Игор Володимирович Мезенсев (1915-йил 9-сентябр, Житомир – 1984-йил 9-март, Киев[1]) – украиналик совет даври меъмори, рассоми, график дизайнери ва ўқитувчиси[2]. 1969-йилдан бери Украина архитекторлар уюшмаси аъзоси. Археолог Халинанинг эри, тарихчи Владимир ва рассом Олексий Мезенсевларнинг отаси.

Игор Володимирович Мезенсев
Таваллуди 9-сентябр 1915-йил
Житомир, Россия империяси
Вафоти 9-март 1984-йил(1984-03-09)
(68 ёшда)
Киев, Россия
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Касби архитектор
Таълими Миллий тасвирий санъат ва архитектура академияси
Мукофотлари

Ҳаёти

Игор Володимирович Мезенсев 1915-йил 9-сентябрда Житомир шаҳрида (ҳозирги Украина) туғилган. Иккинчи жаҳон урушида қатнашган. У муҳандислик қўшинларида хизмат қилган[3]. 1946-йилда Киев рассомлик институтининг архитектура факултетини тамомлаган. У 1951-йилда Украина ССР Қурилиш ва архитектура академиясининг аспирантурасида (Евгений Катонин, Владимир Заболотний ва Борис Приймак қўл остида) таҳсил олган.

Игор Володимирович Мезенсев 1967-йилдан бошлаб Киев рассомлик институтида дарс бера бошлади. „Дипромисто“ Украина шаҳарсозлик институтида ишлаган. 1968—1976 йилларда бош архитектор, 1972—1976-йилларда директор ўринбосари, 1976—1977-йилларда техник бўлимнинг бош мутахассиси бўлиб ишлаган. У 1984-йил 9-мартда Киевда вафот этди.

Лойиҳалари

Игор Володимирович Мезенсев қуйидаги лойиҳаларни амалга оширган:

Киэв геофизика расадхонаси (1947—1950);

Украина ССР халқ хўжалиги ютуқлари кўргазмасидаги бош режа, асосий кириш, айвон ва фаввора (1951—1957);

Одесса, Трускавецдаги курорт пансионатларининг лойиҳалари ва қурилиши (1964—1969);

Полтавадаги Аскарлар шон-шарафи ёдгорлик мажмуаси (1968—1971);

Киэвдаги „Улуғ Ватан уруши тарихи миллий музейи“ мемориал мажмуаси (1973—1981);

Киевдаги Комсомолский турар-жой массивидаги микрораён (1964—1968, ҳаммуаллиф);

Тошкент шаҳридаги „Украина“ микрораёни (1967—1969, ҳаммуаллиф);

Архитектура ва шаҳарсозлик бўйича бир қатор мақолалар муаллифи ҳисобланади.

У рангтасвир ва графика соҳасида ишлаган (ландшафтлар, натюрмортлар, портретлар чизган).

Мукофотлари

  • 1-даражали (1945-йил 7-июл) ва 2-даражали (1945- йил 21-март) Ватан уруши орденлари, Қизил юлдуз ордени (1944-йил 16-март);
  • „Жанговар хизматлари учун“ (1943-йил 25 август), „Прагани озод қилгани учун“ (1945-йил 9-июн), „Германия устидан қозонилган ғалаба учун“, „Варшавани озод қилгани учун“ медаллари;

Адабиётлар

  • Словник художників України / за ред. М. П. Бажана (відп. ред.) та ін. — К. : Головна редакція Української радянської енциклопедії, 1973. — С. 148.
  • Українська радянська енциклопедія : у 12 т. / гол. ред. М. П. Бажан ; редкол.: О. К. Антонов та ін. — 2-ге вид. — К. : Головна редакція УРЕ, 1974–1985.;
  • Митці України : Енциклопедичний довідник / упоряд. : М. Г. Лабінський, В. С. Мурза ; за ред. А. В. Кудрицького. — К. : «Українська енциклопедія» ім. М. П. Бажана, 1992. — С. 395. — ИСБН 5-88500-042-5. [Архівовано з першоджерела 12 вересня 2022.];
  • Головань О. В. Мезенцев Ігор Володимирович // Енциклопедія сучасної України / ред. кол.: І. М. Дзюба [та ін.] ; НАН України, НТШ. — К. : Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2001­–2023. — ИСБН 966-02-2074-Х.

Манбалар

  1. ↑ „Мезенцев Игорь Владимирович :: Память народа“. www.памят-народа.ру. Қаралди: 29-октабр 2023-йил.
  2. ↑ „Тауверс Галлерй - Мезенцев Ігор Володимирович“. www.тауверс-галлерй.cом. Қаралди: 29-октабр 2023-йил.
  3. ↑ Пам'ять народу.(рус.)