Натюрморт: Пушти атиргулли ваза — Ван Гогнинг 1890-йилда суратга олинган ёғли расм бўлиб, унда импасто техникасидан кенг фойдаланилган.

Импасто — бу расм чизишда қўлланиладиган усул бўлиб, бу ерда бўёқ сиртнинг бир қисмига қалин, [1] одатда етарлича қалин бплиб, чўтка ёки бўяш пичоғи зарбалари кўриниб туради. Бўёқни тувалуда ҳам аралаштириш мумкин. Қуруқ бўўлса, импасто тўқималарни беради; бўёқ тувалудан чиқаётганга ўхшайди.

Ўрта воситалар

Ёғ бўёқлари қалин мустаҳкамлиги ва секин қуритиш вақти туфайли паста бўяш учун анъанавий воситадир. Акрил бўёқ оғир тана акрил желатини қўшиш орқали импасто учун ҳам ишлатилиши мумкин. Асимптота одатда акварел ёки температурада, бу воситаларнинг ўзига хос нозиклиги туфайли қалинлаштирувчи восита қўшилмаган ҳолда ишлатилмайди. Пастел билан ишлайдиган рассом юмшоқ пастелни қоғозга маҳкам босиб, чекланган импасто эффектини яратиши мумкин.

Мақсадлар

Импасто техникаси бир нечта мақсадларга хизмат қилади. Биринчидан, у ёруғликни ўзига хос тарзда акс эттиради, бу рассомга расмдаги ёруғлик ўйинини қўшимча назорат қилиш имконини беради. Иккинчидан, у расмга экспрессивликни қўшиши мумкин, томошабин рассомнинг бўёқни қўллаш кучи ва тезлигини сезиши мумкин. Учинчидан, импасто асарни расмдан уч ўлчамли ҳайкалтарошликка суриши мумкин. Биринчи мақсад дастлаб Рембрандт, Титиан ва Вермеэр каби усталар томонидан кийим ёки заргарлик буюмларидаги бурмаларни тасвирлаш учун қидирилган: кейин у янада нозик расм услуби билан ёнма-ён қўйилган. Кейинчалик франсуз импрессионистлари бутун тувалуларни бой импасто текстуаллари билан қоплайдиган асарлар яратдилар. Винсент ван Гог уни эстетика ва ифода учун тез-тез ишлатган. Ҳанс Хофман ва Виллем де Кунинг каби мавҳум экспрессионистлар ҳам ундан кенг фойдаланишган, бу қисман расмнинг ўзи ҳаракатини драматик тарзда қайд этадиган расмлар яратиш истагидан келиб чиққан. Яқинда Франк Ауэрбах шу қадар оғир импасто ишлатганки, унинг баъзи расмлари деярли уч ўлчамли бўлиб қолади.

Импасто рассомга текстура беради, яъни у текис, силлиқ ёки аралаш рассом услубларига қарши бўлиши мумкин.

Рассомлар

Кўпгина рассомлар импасто техникасидан фойдаланганлар. Энг эътиборлилардан баъзилари: Рембрандт ван Рижн, Диэго Веласқуэз, Винсент ван Гогҳ, Жексон Поллок ва Виллем де Кунинг .

Рассомлар ишлари

Манбалар

Ҳаволалар