Imperativ

Императив (лотинча: императивус — бую-рувчи) — талаб, буйруқ, қонун. Немис файласуфи Кант "Амалий аклни танқид" (1788) асарида И.ни этика тушунчасига киритган. Унга кўра, шахсий принсип (максима)га қарамақарши ўлароқ, И. ҳаммага мажбурий бўлган расмий ахлоқ-одоб талабидир. И. шартли ва қатъий И.га бўлинади. Шартли (тахминий) И. маълум шарцҳароитлардагина амал қилади, қатъий И. — муқаррарлик (бўлиши кераклик)ни ифода этади. У юриштуришда риоя этилиши керак бўлган шакл ва қоидани белгилаб беради.