Imroniy
Имроний (ёки Эмроний; 1454–1536) – яҳудий-форс шоири бўлиб, „Эроннинг энг таниқли яҳудий шоирларидан бири“ ҳисобланади[1][2]. Имроний ўзидан олдин яшаган Шаҳин шоирдан илҳомланиб, „Мусо пайғамбардан кейинги давр – Ёшуадан Довуд ва Сулаймон давригача бўлган воқеаларни“ шеърлаштиришни танлаган[3].
Унинг асосий асари Фатҳнома („Ғалаба китоби“, 1474-йилда бошланган, тугалланмаган) „Ёшуа, Рут ва Самуэл китобларидаги воқеаларни“ шеърий шаклда баён қилади[3]. Имронийнинг сўнгги йирик асари Ганжнома („Хазиналар китоби“) „Мишна трактати Авотга эркин шеърий талқин ва шарҳ“дир[3].
Асосий асарлари
- Фатҳнома („Ғалаба китоби“, 1474-йилда бошланган, тугалланмаган)
- Ганжнома („Хазиналар китоби“, 1536-йилда тугалланган)
Манбалар
- ↑ Ероушалми, Давид (1995), Тҳе Жудео-Персиан поэт ʻЕмрāнī анд ҳис „Боок оф треасуре“: ʻЕмрāнī'с Ганǰ-нāме, а версифиэд cомментарй он тҳе Мишнаиc траcтате Абот, Брилл Публишерс, ИСБН 978-90-04-10301-6
- ↑ Ероушалми, Давид „ЭМРĀНĪ“ (эн). Энcйcлопаэдиа Ираниcа. Қаралди: 2017-йил 2-апрел.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Жеwиш Виртуал Либрарй, ЖУДЕО-ПЕРСИАН