Ingen
Инген Рюки (японча лигингйин, Инген Рю ки; хитойча лингингйин, Йинюан Лонгқи, 1592-йил 7-декабр - 1673-йил 19-май) - хитойлик шоир, хаттот, буддист роҳиб, Линдзи мактабининг издоши. Япониядаги Обаку[1] Зен буддист мактабининг асосчиси.
| Инген Рюки | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
1592 Мин империясининг Фуцзян провинсияси |
| Вафоти |
1673 Мампуку-жидаги ибодатхонада |
| Касби | шоир |
Биография
Инген 1592-йил 7-декабрда Мин империясининг Фуцзян провинсияси, Фучжоу округи Фуцзин туманида туғилган; унинг оддий исми Лин Ценгбинг (хитойча мингбинг, пинйин Лин Cенгбинг) эди. Лин Ценгбингнинг отаси у беш ёшида ғойиб бўлди. Лин Ценгбинг 20 ёшга тўлганда, отасини қидириб, Чжесзян провинсиясидаги Путуошан тоғига етиб келди. 28 ёшида, онаси вафотидан со'нг, у Фужиан провинциясидаги Ҳуангбо тог'идаги Вангфу ибодатхонасидаги оиласининг ибодатхонасига роҳиб этиб тайинланган. Инггеннинг устозлари Миюн Юанву ва Феийин Тонгронг эди. 1633 йилда Миюн монастир аббатлигидан кетганидан со'нг, Йингген Феийиннинг бош шогирди бо'лди. Феийин монастир абботлигидан кетганида, Йингген 1637 йилда аббат бо'лди. У биринчи устози Миюн вафот этган 1642 йилгача бу лавозимни эгаллади. То'рт йил о'тгач, 1646 йилда у яна монастирнинг абботи бо'лди. Унинг раҳбарлигида монастирни реконструксия қилиш тугалланди - 30 га яқин янги монастир бинолари қурилди. У Хуанбо тог'идаги Ванфу ибодатхонасини гуллаб-яшнаётган буддистлар марказига айлантирган.
1654 йилда Ицунен Шою[эн] бир неча марта сўровларидан сўнг у Япониянинг Нагасаки шаҳрига боради ва у ерда 30 га яқин роҳиблар ва ҳунармандлар, шу жумладан шогирди Муан билан бирга Обакудаги Зен мактабига асос солади.[1] 1661 йилда Ужи шаҳрида шогирди Муан билан биргаликда ушбу мактабнинг асосий ибодатхонаси - Мампуку-жига асос солган. Фужиан провинсиясидаги Хуанбо тоғидаги Вангфу-си ибодатхонаси (яп. Мампуку-жи) ўзининг Хитой прототипи хотирасига диний ўқитувчи Йингген янги ибодатхонага худди шундай ном берди.У, шунингдек, Обаку-сан ибодатхонаси қурилган тепаликни 9-асрда яшаган хитойлик Чан устаси Хуанбо Сиюн номи билан атаган. Уста Хуанбо Хиюн (япон. Обаку) Линдзи Йихуаннинг (япон. Ринзаи) ўқитувчиси эди ва Инген шу йўл билан япониялик Зен Ринзай мактабини ҳам, Сото-шу мактабини ҳам юксалтирмоқчи эди.
Инген Рюки 1673 йил 21 майда Мампуку-жидаги ибодатхонада вафот этди.[2]
Хаттотлик
Инген Минг хаттотлик услубини Японияга киритган хаттотлик устаси эди. Шогирдлари Муян ва Сокухи Нёицу билан биргаликда у Обаку нинг учта чо'ткаси" дан бири эди.
Адабиёт
1979 йил - Ингеннинг то'лиқ асарлари[3] 『隠元禅師語録』16巻 『普照国師広録』30巻 『黄檗隠元禅師雲涛集』1巻 『弘戒法儀』1巻[4] 『黄檗山寺志』1巻 『黄檗清規』 『普照国師語録』3巻[4] 『普照国師法語』2巻[4] 『松堂集』2巻[4] 『太和集』2巻[4] 林觀潮. 月潭道澄の『黄檗祖德頌』標註 (неопр.) // 花園大学国際禅学研究所. — 花園大学, 2017. — Марч (№ 12). — С. 1—26. Нуссбаум, Лоуис Фрéдéриc анд Кäтҳе Ротҳ. (2005). Жапан Энcйcлопедиа. Cамбридге: Ҳарвард Университй Пресс. ИСБН 978-0-674-01753-5; ОCЛC 48943301 Тицингҳ, Исааc. (1834). Анналес дес эмпереурс ду Жапон. Парис: Ориэнтал Транслатион Фунд оф Греат Бритаин анд Иреланд. ОCЛC 251800045; сеэ алсо Импримериэ Рояле де Франcе, ОCЛC 311322353 Ҳелен Ж. Барони. Обаку Зен. Тҳе Эмергенcе оф тҳе Тҳирд Сеcт од Зен ин Токугаwа Жапан. Университй оф Ҳаwаи’и. Ҳонолулу, 2000 ИСБН 0-8248-2243-9 Мартин Рамминг (Ҳрсг.): Жапан-Ҳандбуч. Берлин 1941, С. 243 Степҳен Аддисс: Обаку: Зен Паинтингс анд Cаллиграпҳй. 1978 Ҳеинрич Думоулин. Зен Буддҳисм: а Ҳисторй. Жапан. Маcмиллан Публишинг Cомпанй. Ноwй Жорк, 1990. ИСБН 0-02-908250-1 Ред. Степҳан Счуҳмачер и Герт Wоэрнер. Тҳе Энcйcлопедиа оф Эастерн Пҳилосопҳй анд Религион. Шамбала. Бостон, 1989 Фо Гуанг Та-тз’у-тиэн 佛光大辭典. Фо Гуанг Та-тз’у-тиэн пиэн-ҳсиу wеи-юан-ҳуи 佛光大辭典編修委員會. Таипеи: Фо-куанг ч’у-пан-ше, 1988. (Пҳậт Қуанг Đạи Тừ đиểн. Пҳậт Қуанг Đạи Тừ đиểн биêн ту уỷ виêн ҳộи. Đàи Бắc: Пҳậт Қуанг хуấт бảн хã, 1988.) Тừ đиểн Тҳиềн Тôнг Ҳáн Виệт. Ҳâн Мẫн & Тҳôнг Тҳиềн биêн дịч. ТП ҲCМ 2002. Думоулин, Ҳеинрич: Гесчичте дес Зен-Буддҳисмус И. Индиэн унд Чина, Берн & Мüнчен 1985. Гесчичте дес Зен-Буддҳисмус ИИ. Жапан, Берн & Мüнчен 1986.
Манбалар
- ↑ Нуссбаум, Лоуис-Фрéдéриc. „«Инген»“ (инглизча) (2005 йил). Қаралди: 10-декабр 2022-йил.
- ↑ Тицингҳ, Исааc „. Анналес дес эмпереурс ду жапон“ (1834 йил). Қаралди: 10-декабр 2022-йил.
- ↑ WорлдCат, Идентитиэс „隱元 1592—1673“ (2010 йил). Қаралди: 10-декабр 2022-йил.