Исаак Барроу (1630-йил октабр – 1677-йил 4-май) инглиз насроний илоҳиётчиси ва математики бўлиб, одатда калкулус ривожлантиришдаги дастлабки роли учун ҳурматга сазовор бўлган. Барроу, шунингдек, нуфузли „Лукас математика профессори“ унвонининг биринчи соҳиби бўлганлиги билан ажралиб туради, бу лавозимни кейинчалик унинг шогирди Исаак Нютон эгаллаган.

Исаак Барроу

Марй Беале томонидан чизлган Исаак Барроунинг портрети
Таваллуди Октябр 1630-йил
Лондон, Англия
Вафоти 4-май 1677-йил(1677-05-04)
(46 ёшда)
Лондон, Англия
Таълими Фелстед Счоол, Тринитй Cоллеге, Камбриж
Машҳур ишлари Калкулуснинг асосий теоремаси
Оптиcс

Ҳаёти ва ижоди

Барроу Лондонда туғилган. Отаси Томас Барроу зиғир тўқимачилик билан шуғулланган. 1624-йилда Томас Аннга уйланган ва уларнинг ўғли Исаак 1630-йилда туғилган. Анн тахминан 1634-йилда вафот этган[1]. Икки йил ичида Томас яна турмушга чиқган; янги турмуш ўртоғи Кетрин Оксид бўлган.

Исаак дастлаб Чартерхаусдаги мактабга борган. Кейин эса Фелстед мактабига борган ва у ерда жойлашган. У Фелстедда юнон, иброний, лотин тилларини ўрганиб, университетда ўқишга тайёргарлик кўради[2]. Сўнгра, Кембриждаги Тринитй коллежида ўқишни давом эттиради..У классика ва математикада бошқалардан ажралиб турар ади.1648-йилда илмий даражасини олгади. Барроу 1652-йилда Жеймс Дюпортнинг талабаси сифатида Кембрижда магистр даражасини олади; кейин Исаак коллежда бир неча йил яшаган ва Кембриждаги юнон профессори лавозимига номзод бўлган.

Кейинги тўрт йил давомида у Франсия, Италия, Смирна ва Константинопол бўйлаб саёҳат қилган ва кўплаб саргузаштлардан сўнг 1659-йилда Англияга қайтиб келган. У жасурлиги билан машҳур эди. Айниқса, у ўзининг жасорати билан ўзи бўлган кемани қароқчилар томонидан қўлга тушишдан сақлаб қолгани алоҳида таъкидланган. Исаак ўша даврнинг мутлақо таъсирчан шахси бўлиб, беғубор ҳаёт кечириб, ўз хатти-ҳаракатларини эҳтиёткорлик ва виждон билан амалга оширган[3].

1660-йилда реставрациядан сўнг у Кембриж университетида юнон тилининг Региус профессори,1662-йилда Грешам коллежида геометрия профессори, 1663-йилда Кембриждаги Лукас кафедрасининг биринчи ходими сифатида ишлаган. 1669-йилда у Исаак Нютон учун профессорлик лавозимидан воз кечган[4]. Тахминан ўша пайтда Барроу ўзининг "Эътиқод кўргазмалари", „Раббийнинг ибодати“, „Декалог“ ва „Саcраменц“ асарларини яратган. Умрининг қолган қисмида у ўзини илоҳийликни ўрганишга бағишлаган. У 1670-йилда қироллик мандати билан илоҳиёт фанлари доктори унвонига сазовор бўлган ва икки йилдан сўнг Тринитй коллежининг магистри (1672), у ерда кутубхонага асос солган ва вафотигача шу лавозимни эгаллаган.

Кембриж,Тринити коллежи ибодатхонасидаги Исаак Барроунинг ҳайкали

Шунингдек қаранг

  • Барроу ой кратери унинг номи билан аталган
  • Грешам Геометрия профессорлари

Манбалар

  1. ↑ 'Тҳе Аббей Сcиэнтисц' Ҳалл, А. Р. п12: Лондон; Рогер & Роберт Ничолсон; 1966
  2. ↑ ЎCоннор. „гап-сйстем“. Счоол оф Матҳематиcс анд Статистиcс Университй оф Ст Андреwс. 2010-йил 26-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 1-феврал.
  3. ↑ Д. Р. Wилкинс – Тринитй Cоллеге, Дублин Счоол оф Матҳематиcс.
  4. ↑ Фор а суммарй оф тҳе Барроw–Неwтон релатионшип, сеэ Гжерстен, Дерек. Тҳе Неwтон Ҳандбоок. Лондон: Роутледге & Кеган Паул, 1986 — 54–55-бет.