Itis
Итис (қадимги юнонча: Ἴτυς) — юнон мифологиясида Прокне ва Тереуснинг ўғли (афсонанинг бошқа таҳлилига кўра, Ионияда маҳаллийлаштирилган — Аэдона ва Политехнинг ўғли ва онанинг синглиси Ҳелидонида деб аталади).
У онаси ва унинг синглиси Филомела (ёки Ҳелидонида) томонидан ўлдирилган ва отаси Филомела[1] ни таҳқирлагани учун қасос олиш мақсадида унинг жасадини овқат тариқасида тақдим этишди. Нонннинг сўзларига кўра, Аттикадан қилич билан ўлдирилган[2]. Онасу Итисга мотам тутган булбулга айланди[3]. Итис қирғовулга айланди[4].
Баъзан Итиснинг онасини Филомела деб аташади ва Итисни Итил деб аташади. Алкаменнинг Прокн ва Итис ҳайкаллари Афинада жойлашган[5].
Итис тарихи Софоклнинг „Терей“ фожиасини ўз ичига олган бир қатор қадимий песаларнинг асосини ташкил этди.
Манбалар
Адабиётлар
- Итис // Энсиклопедический словар Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.