Итис (қадимги юнонча: Ἴτυς) — юнон мифологиясида Прокне ва Тереуснинг ўғли (афсонанинг бошқа таҳлилига кўра, Ионияда маҳаллийлаштирилган — Аэдона ва Политехнинг ўғли ва онанинг синглиси Ҳелидонида деб аталади).

У онаси ва унинг синглиси Филомела (ёки Ҳелидонида) томонидан ўлдирилган ва отаси Филомела[1] ни таҳқирлагани учун қасос олиш мақсадида унинг жасадини овқат тариқасида тақдим этишди. Нонннинг сўзларига кўра, Аттикадан қилич билан ўлдирилган[2]. Онасу Итисга мотам тутган булбулга айланди[3]. Итис қирғовулга айланди[4].

Баъзан Итиснинг онасини Филомела деб аташади ва Итисни Итил деб аташади. Алкаменнинг Прокн ва Итис ҳайкаллари Афинада жойлашган[5].

Итис тарихи Софоклнинг „Терей“ фожиасини ўз ичига олган бир қатор қадимий песаларнинг асосини ташкил этди.

Манбалар

  1. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИИ 14, 8; Гигин. Мифи 45
  2. ↑ Нонн. Деяния Диониса ХЛИВ 264
  3. ↑ Эсхил. Просителници 65; Агамемнон 1143; Софокл. Электра 147; Аристофан. Птици 212
  4. ↑ Первий Ватиканский мифограф И 4, 3
  5. ↑ Павсаний. Описаниэ Эллади И 24, 3

Адабиётлар

  • Итис // Энсиклопедический словар Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.