Ivan Egorov
Иван Филиппович Эгоров (1911-йилнинг 10-сентябрда таваллуд топган, 1979-йилнинг 9-августида 67 ёшида вафот этган) – Совет темирйўлчиси, Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1959-йил)[1] .
Ҳаёти ва фаолияти
1911-йил 10-сентябрда Архангелск вилояти, Кем тумани, ҳозирги Карелия Республикасининг Беломорский тумани, Шуэрецкое қишлоғида поморлик балиқчи оиласида туғилган. Миллати рус. Болалигидан у балиқ овлашга қизиқарди, катта акаси билан балиқ овлашга борарди (бола бир ёшга тўлганида отаси вафот этди). У улғайгач, балиқчилар жамоасига пловер сифатида қабул қилинди, кейин бир неча мавсумий денгизчи бўлиб ишлади.
1927-йилда у Мурманскга жўнаб кетди ва савдо портига ўт ўчирувчи бўлиб ишга кирди. Тез орада у трол флотига ўтди. У турли хил кемаларда балиқ тузловчи, ўт ўчирувчи ва ҳайдовчи бўлиб ишлаган: „Болшевик“, „Ҳалибут“, „Касатка“ ва бошқалар.
1933-йилда оилавий сабабларга кўра ватанига қайтиб келди. У бурғуловчи, геология-қидирув партиясининг бригадири, тошбўрончи (Ленинград ва Петрозаводскдаги қурилиш об’ектлари учун гранит плиталарини кесиш), буғ қозонида машинист бўлиб ишлаган.
У уруш йилларида машинист ёрдамчиси бўлиб ишлаган, Киров темир йўлида поездларни бошқарган. Урушнинг бешинчи кунида у бомбардимон қилинди, аммо поэздни йўқотишларсиз олиб борди. Тўрт йиллик уруш давомида у машинист кабинасини фақат бир марта поэздни ўққа тутиш пайтида кучли зарба олганда тарк этган.
Уруш тугаганидан кейин у Кем шаҳрининг локомотив депосида ишлашни давом эттирди ва ҳайдовчилик имтиҳонини топширди. Унинг ўзи поэздларни юк билан бошқарган, оғир поэздларни ҳайдаш ва локомотивларга хизмат кўрсатишнинг илғор усулларини жорий этиш бўйича танлов ташаббускорларидан бири бўлган. 1958-йилда тепловоз бўйича қайта тайёрлашдан ўтди.
СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1959-йил 1-августдаги фармони билан темир йўл транспортини ривожлантиришда эришган улкан муваффақиятлари учун Социалистик Меҳнат Қаҳрамонлари унвони билан тақдирланди[2].
1965-йилда нафақага чиққунга қадар тепловоз машинисти бўлиб ишлади. Ҳайдовчи юрак хуружидан кейин кабинани тарк этишга мажбур бўлган.
1968-йилдан – касаба уюшма аҳамиятидаги шахсий нафақахўр. Кем (Карелия) шаҳрида яшаган. 1979-йил 9-августда вафот этди.
Ленин ордени (01.08.1959), медаллар, шу жумладан „Шавкатли меҳнати учун“ (08.01.1959) медали билан тақдирланган.
Манбалар
- ↑ Карелия: энсиклопедия: в 3 т. / гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 2: К – П. – Петрозаводск: ИД „ПетроПресс“, 2009. С. 322—464 с.: ил., карт. ИСБН 978-5-8430-0125-4 (т. 2)
- ↑ Призваниэ: Расскази о Героях Социалистического Труда. – „Карелия“, Петрозаводск, 1975