Жал — қозоқлар ва қирғизларда[1], от гўштидан ажратиб олинган ёғи. От тана гўштидан ёғи ажратиб олинаётганда бўйнидан озгина (10 фоизгача[2]) гўшт кесиб олинади[3]. Ташқи кўриниши, тузилиши ва таъми елинга ўхшайди[2]. От тана гўштининг мазали қисми ҳисобланади. У дудланган-қайнатилган, одатда совуқ ҳолда ишлатилади.

Жал кўпинча отнинг мазали ва лаҳм қисми ҳисобланган жая билан бирга дастурхонга тортилади.

Манбалар

  1. ↑ К. М. Мусаэв. Лексика тюркских язиков в сравнителном освещэнии: (западнокипчакская группа). Наука, 1975. С. 128.
  2. ↑ 2,0 2,1 Петр Мефодевич Частний. Националниэ блюда Казахстана. Казахскоэ гос. изд-во, 1962. С. 73.
  3. ↑ Канат Тасибеков. Ситуативний казахский. Каспи банк, 2015. Примечаниэ на с. 109.

Адабиётлар

  • Жал // Казахстан. Националная энсиклопедия (рус.). — Алмати: Қазақ энсиклопедияси, 2005. — Т. ИИ. — ИСБН 9965-9746-3-2. (CC БЙ-СА 3.0)

При написании этой стати исползовался материал из издания „Казахстан. Националная энсиклопедия“ (1998—2007), предоставленного редаксиэй „Қазақ энсиклопедияси“ по лицензии Cреативе Cоммонс БЙ-СА 3.0 Унпортед.