Жин (арабча: جن) Исломиятда ва Исломиятдан аввалги араб мифологиясида нотабиий махлуқлар гуруҳи, ирқини англатади. Жинлар одамлар кўзига кўринмайди, лекин ўзи хоҳлаганда ёки Аллоҳдан буйруқ олганда кўриниши мумкин.

Жинлар инсонлар билан параллел дунёда яшайди. Улар тоза оташдан яратилган бўлиб, Аллоҳга ишонган ва ишонмаган, Ёмон ва яхшилари бор. Кўпчилик ўзбеклар жинларга салбий қарашади, чунки шайтон ҳам оташдан яратилган экан.

Қўшимча

  • Cрапанзано, В. (1973) Тҳе Ҳамадша: а студй ин Мороccан этҳнопсйчиатрй. Беркелей, CА, Университй оф Cалифорниа Пресс.
  • Дрижверс, Ҳ. Ж. W. (1976) Тҳе Религион оф Палмйра. Леиден, Брилл.
  • Эл-Зеин, Амира (2009) Ислам, Арабс, анд тҳе интеллигент wорлд оф тҳе Жинн. Cонтемпорарй Иссуэс ин тҳе Миддле Эаст. Сйраcусе, НЙ, Сйраcусе Университй Пресс. ИСБН 978-0-8156-3200-9.
  • Эл-Зеин, Амира (2006) „Жинн“. Ин: Ж. Ф. Мери эд. Медиэвал Исламиc cивилизатион — ан энcйcлопедиа. Неw Ёрк анд Абингдон, Роутледге, пп. 420–421.
  • Гоодман, Л. Э. (1978) Тҳе cасе оф тҳе анималс версус ман бефоре тҳе кинг оф тҳе Жинн: А тентҳ-cентурй эcологиcал фабле оф тҳе пуре бретҳрен оф Басра. Либрарй оф Cлассиcал Арабиc Литературе, вол. 3. Бостон, Тwайне.
  • Маароуф, М. (2007) Жинн эвиcтион ас а дисcоурсе оф поwер: а мултидисcиплинарй аппроач то Мороccан магиcал белиэфс анд праcтиcес. Леиден, Брилл.
  • Танежа, Ананд В. (2017) Жиннеалогй: Тиме, Ислам, анд Эcологиcал Тҳоугҳт ин тҳе Медиэвал Руинс оф Делҳи. Станфорд, CА, Станфорд Университй Пресс. ИСБН 978-1503603936
  • Збинден, Э. (1953) Диэ Джинн дес Ислам унд дер алториэнталисче Геистерглаубе. Берн, Ҳаупт.

Ҳаволалар