Тунги Терасса Қаҳвахонаси, Винcент ван Гогҳ.

Қаҳвахона ёки кафе — ресторандан кичик ва чекланган ассортиментли жамоат емхонасидир. Асосий ичимлиги қаҳва бўлгани учун шундай номланади. Одатда қаҳвахоналарда спиртли ичимликлар сотилмайди. Тезпишар таомлар (ҳот-дог, гамбургер ва ҳоказо) тайёрланади. Баъзан кичикроқ кафелар кафетерий ҳам дейилади[1]. Ислом оламидаги биринчи қаҳвахоналар Дамашқда қаҳвеҳ кҳанеҳ (форсча қаҳвахона) пайдо бўлган. Бу Усмонли қаҳвахоналари ХВ асрда Арабистон ярим оролида Маккада ҳам пайдо бўлган, сўнгра ХВИ асрда Усмонлилар империясининг пойтахти Истанбулга тарқалган.

Кофехоналар одамлар қаҳва ичиш, суҳбатлашиш, шахмат ва нард каби стол ўйинларини ўйнаш, ҳикоялар ва мусиқа тинглаш, янгиликлар ва сиёсатни муҳокама қилиш учун йиғиладиган машҳур учрашув жойларига айланди. Улар ўзлари жалб қилган мижозлар тури ва эркин ва очиқ нутқлари учун „донолик мактаблари“ номини олдилар.

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил