Каин (қадимги ивритча: קין‬ — „қўлга киритиш, олиш, яратиш“ маъносини англатувчи קנה кана ўзагидан[1]; арабча: قابيل‎‎ — Қобил; қадимги юнонча: Κάιν, лотинча: Cаин) — Библияга кўра, Одам Ато ва Момо Ҳаввонинг тўнғич ўғли (Ибтидо 4). Ер юзида туғилган илк инсон (Ибтидо 4:1-2), айни пайтда биринчи қотил. Каин Ханухнинг (Енох) отаси ва унинг наслининг асосчисидир.

Каин

Каин исми ўз яқинларига нисбатан пасткашликка (қотиллик бўлиши шарт эмас) қодир бўлган ёвуз, ҳасадгўй одам учун умумий отга айланиб қолган. Шарқий славян халқ этимологиясида Каин номи билан қадимги рус тилидаги „лаънатламоқ“ маъносини англатган „окаяти“ феъли ўртасида боғлиқлик кўрилади, замонавий рус тилидаги „окаянний“ (мал’ун, лаънати) сўзи ҳам шу феълдан келиб чиққан[2].

Гностицизмда Каин Иблис (шайтон) ва Момо Ҳаввонинг ўғли ҳисобланади. Бундай қарашни Кипрлик муқаддас Епифаний, Лионлик муқаддас Ириней ва Тертуллианлар қайд этишган. Бу фикр яҳудий мидрашларида ҳам мавжуд[3][4][5].

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ [{{{линк}}} Каин] — Манба:ЭЕЭ.
  2. ↑ Окаянный // Этимологический словарь Крылова. Wайбаcк Мачинедаги асл нусхадан архивланган архив нусхаси. (16-март 2010-йил).
  3. ↑ Андоза:Сфн0.

  4. ↑ Епифаний Кипрский. Панарион. Против архонтиков, двадцатой и сороковой ереси (гл. 5). Wайбаcк Мачинедаги асл нусхадан архивланган архив нусхаси. (18-май 2019-йил).

  5. ↑ Тертуллиан. О плоти Христа (гл. 17). Wайбаcк Мачинедаги асл нусхадан архивланган архив нусхаси. (16-сентябр 2019-йил).

Ҳаволалар