Какус (Какий, Как, қадимги юнонча: Κακός „ёмон“, „хунук“)[1] — Гефест (Вулкан)нинг ўғли[2].

Тарихи

Лотин шоирларининг ҳикояларига кўра, олов чиқарувчи каннибал, Авентин тоғида — бўлажак Римнинг жойида (бошқа версияга кўра Палатинада), ўзи еган инсон танаси қолдиқлари билан ўралган ғорда яшаган гигант. Какнинг акаси.

У Геракл Эвандерда[3] зиёфат қилаётганда Герионов подасидан тўртта буқа ва тўртта ғунажинни ўғирлаб кетган ва изларни чалкаштириб юбориш учун уларни думларидан тутиб ўз ғорига судраб киргизган (излардан ҳайвонлар ғорга кирмасдан балки улардан чиққан деб ўйлаши мумкин бўлиши учун). Геракл сигирларнинг маърашини эшитиб, Какосни топиб, уни бўғиб ўлдиради[4]. Проперсийда уч оғизли махлуқ[5].

Диодорнинг тавсифига кўра, Каки Палатинда яшаган ва Гераклни илиқ кутиб олган. Палатинада бир пайтлар Какийнинг уйи турган тош зинапоялар бўлган Какий қиялиги бор[6]. Дионисийнинг сўзларига кўра, у Гераклнинг сигирларини ўғирлаган, Геракл уни таёқ билан ўлдирган, ғорни вайрон қилган ва Еврисиялик Зевсга саждагоҳ ўрнатган[7].

Эвгемеристик талқинга кўра, Какус Геракл[8] бошчилигидаги эллин қўшини томонидан мағлубиятга учраган жоҳил раҳбар эди.

Адабиётда

  • Виргилийда (Эн., ВИИИ, 193-267), бу ярим одам, ярим ҳайвон, тутун ва олов, қонхўр қотил. Данте уни кентаврга айлантиради ва нотўғри хатти-ҳаракати учун дўзахнинг саккизинчи доирасига жойлаштиради[9].

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Мифи народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.1. С.611
  2. ↑ Щукарев А. Н. Как // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
  3. ↑ Овидий Фасти И 545—548
  4. ↑ Вергилий. Энеида ВИИИ 193—199; Овидий. Фасти И 550—580
  5. ↑ Проперсий. Элегии ИВ 9, 10, возможно, здес смешениэ с Герионом
  6. ↑ Диодор Сицилийский. Историческая библиотека ИВ 21, 2
  7. ↑ Дионисий Галикарнасский. Римскиэ древности И 39, 2-4
  8. ↑ Дионисий Галикарнасский. Римскиэ древности И 42, 2
  9. ↑ Данте Алигьери. Божественная комедия. Пермская книга, 1994 — 479-бет. ИСБН 5-7625-0380-1. 

Ҳаволалар

  • Щукарев А. Н. Как // Энсиклопедический словар Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.