Kensei

Кенсеи — (японча: 剣聖; Кенсаи, Кен саи, Кенсеи, ёки Кеншеи) япониядаги қиличбозлик билан машҳур бўлган, маҳоратли жанговарларга бериладиган унвон. Кенсеи унвонинг сўзма-сўз таржимаси Қилич Авилёдир[1]. Ушбу унвон қиличбозликда мукаммалликка эришганликни билдиради, ва Кенго (японча: 剣豪; қилич устаси) унвонидан устунроқ туради.
Машҳур кенсеилар
- Цукуҳара Бокуден (японча: 塚原 卜伝) (1489 – 6 март 1571), Шогун Ашикага Ёшитерунинг қиличбозликда муаллими бўлган.
- Камиизуми Нобуцуна (японча: 上泉 信綱) (1508 – 1572/1577), кенжуцунинг (япон қиличбозлик) ўсишида муҳим рол ўйнаган, ва Шинкаге-рю услубининг асосчиси.
- Миямото Мусаши (宮本 武蔵) (1584 – 13 Жуне 1645), кенсеи унвонини олган самурайларнинг энг машҳурларидан бири.
- Шусаку Наримаса Чиба (千葉 周作 成政) (1792 – 17 Жануарй 1855), кенсеи унвонини олган самурайларнинг сўнгиси.
Адабиёт
- ↑ Миямото Мусаши, Степҳен Ф. Кауфманнинг таржимаси (1994), Беш узук китоби, Туттле нашриёти..