Kepler Mire
Кеплер Мире — Манапоури кўлининг шарқидаги даҳшатли ботқоқлик. Ушбу жой Янги Зеландиядаги Те Анау ҳавзаси мажмуасидаги энг катта ботқоқ ер бўлиб, денгиз сатҳидан 220–230 м баландликда жойлашган ва у 900 гектардан ортиқ майдонни эгаллайди. Қўшни тоғ тизмаси сингари, у астроном Жоҳаннес Кеплер шарафига номланган[1].
Унинг марказ қисми четига қараганда тахминан уч метр баландроқ. Торф ривожланиши 4,7 м чуқурликкача етади. Ушбу ботқоқдаги торфнинг умумий ҳажми 20,5 миллион кубометрга баҳоланади.
Кеплер Мире халқаро миқёсда биологик аҳамиятга эга ҳисобланади, чунки у Янги Зеландияда топилган ботқоқ шаклидаги энг кенг ҳовуз тизимидир[2].
Энг яхши кузатиш жойи – 95-магистрал чорраҳасидан тахминан 2 км узоқдаги Ёрк тоғи йўли ҳисобанади.
Мире ботқоғидан Петер Жаcксоннинг „Узуклар ҳукмдори: Икки қал’а“ филмидаги Дагорлад жанг майдони ва Ўлик ботқоқларни тасвирлаш учун фойдаланилган[3].
Манбалар
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (Апрел 2024) |
- ↑ Невилле Пеат анд Бриан Патриcк. 1996 „Wилд Фиордланд“, публишед бй Университй оф Отаго Пресс, ИСБН 1-877133-17-5, 143 пагес
- ↑ Бурроwс, C. Ж.; Добсон, А. Т. (1972). „Мирес оф Манапоури- Те Анау Лоwландс“ (ПДФ). Проcеэдингс оф тҳе Неw Зеаланд Эcологиcал Соcиэтй. 19-жилд. 75–99-бет.
- ↑ Иан Бродиэ. 2002. Тҳе Лорд оф тҳе Рингс Лоcатион Гуидебоок, Публишед бй Ҳарпер Cоллинс, ИСБН 1-86950-452-6, 96 пагес