Kesim
Кесим — гапнинг бош бўлакларидан бири . Эга билан ифодаланган шахс, предмет ва ходисанинг умумий белгисини билдиради. Кесим гапни уюштирувчи марказ бўлиб, предикативликнинг белгисини кўрсатади. Икки таркибли гапда эгага тобе бўлади; ўзига боғланиб келган сўзларга нисбатан эса ҳоким ҳисобланади. Кесим барча мустақил сўз туркумлари билан ифодаланади. Қайси сўз туркуми билан ифодаланишига кўра, феъл ва от Кесимларга бўлинади. Феъл кесим соф фел ва баъзан равишдош билан ифодаланади. Феълдан бошқа сўз туркумлари (от, сифат, сон, олмош, равиш ва тақлид сўз) билан, шунингдек, феълнинг ҳаракати номи шакли билан ифодалаган кесим от кесим дейилади.
Яна қаранг
Манбалар
| Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (август 2024) |