Ким Со Вол
Таваллуди 1902-йил, 6-август
Намсан-донг қишлоғи, шимолий Пёнган вилояти
Вафоти 1934-йил, 24-декабр
Гваксан қишлоғи, Жеонжу округи
Миллати Андоза:КОРЕА
Соҳаси Шоир


Ҳаёти ва ижоди

Ким Совол 1902-йил 6 августда замонавий Шимолий Корея ҳудудида, денгиз бўйидаги Намсан-донг қишлоғида (Гваксан черкови, Шимолий Пёнган вилояти) бадавлат деҳқон ер эгаси оиласида туғилган. Ким Совол Намсон шаҳридаги мактабни тугатгач, 1915-йилда Осан гимназиясига ўқишга киради ва уни 1919-йил март ойида тугатади. Бу гимназия директори ва ўқитувчилари японлар томонидан босиб олинган Кореянинг ҳақиқий ватанпарварлари бўлиб, ўқувчилар ўртасида япон мустамлакачилигига қарши миллий озодлик кураши ғояларини тарғиб қилишган.1919-йил баҳорида Корея қўзғолони шафқацизларча бостирилгандан сўнг, Япония ҳокимияти гимназияни ёпиб қўяди.

Ким Совол 14 ёшида, ҳали ўрта мактаб ўқувчиси бўлганида, ўзидан уч ёш катта бўлган Хонг Дансил исмли қизга уйланади. Ўрта мактабни тугатгач, шоир туғилиб ўсган қишлоғига қайтади ва у ерда ижод билан шуғулланади ҳамда қадимги Хитой ва замонавий Европа адабиётини ўрганишда давом этади. 1920 йилнинг баҳорида унинг бир қанча шеърлари илк бор „Чангжо“ („Ижод“) журналида босилиб чиқди: „Саёҳатчи баҳори“, „Баҳор тепаликлари“, „Ғамгинлик“, „Тунги ёмғирдан бир томчи“, „Тушдан кейин йиғлаш“. Шеърлар танқидчилар томонидан дарҳол эътиборга олинди ва ижобий баҳоланди. Муваффақиятидан руҳланиб, Корея шеърият уюшмасига (Жосеон Шига Хе Пҳоэ) ва кейинчалик таниқли Ёнгде (Руҳлар паноҳи) адабий уюшмасига қабул қилинган Ким Со Вол Сеулга боради ва у ерда шеърлари мунтазам адабий журнал ва газеталарда нашр этила бошлайди. Анъанага кўра, у „совол“ тахаллусини танлайди, бу „аниқ (шаффоф; содда, самимий, камтарин, оддий; оддий, таниш) ой“ деб таржима қилинади. Шундай қилиб, ёш шоир ўзининг эстетикаси, шеърий услуби ва бадиий услубининг моҳиятини эълон қилди. Шу билан бирга, ўқишни давом эттириш зарурлигини ҳис қилиб, Сеулдаги Паже коллежига ўқишга кирди. Кейинчалик у Токио тижорат институтида ўқиш учун Японияга боради. Бироқ, унинг бу мамлакатда бўлишига 1923-йил 1 сентябрда шоир яшаган Канто ҳудудида содир бўлган, 140 мингдан ортиқ одам қурбон бўлган Рихтер шкаласи бўйича деярли саккиз балли кучли зилзила тўсқинлик қилди. асосан Токио ва Ёкогама аҳолиси. Япониядан Сеулга қайтгач, Ким Совол яна пойтахтнинг адабий ҳаётига шўнғиди, Сеулдаги бирон бир нашриёт ёки адабий журнал таҳририятига ишга киришга уринади. Аммо уринишлар самарасиз эди.

1924-йилда Ким Совол ўзининг туғилган Шимолий Пёнган вилоятига қайтиб келади. Қайнотасининг ҳомийлигида маҳаллий молия институтларидан бирида нуфузли лавозимни эгаллаш таклифини қатъиян рад этиб, Совол марказий корейс нашрларидан бири „Донг-а Илбо“ (Шарқий Осиё хабарчиси) таҳририятининг вилоят бўлими ходимига айланади. Бироқ, бу газетанинг японпараст таҳрир сиёсати тезда шоирдаги ватанпарварлик кайфиятини сўндиради. Ишини ташлаб, туғилиб ўсган қишлоғига қайтади. Бир йил ўтгач, Ким Совол Гваксан қишлоғига (Жеонжу округи) кўчиб ўтади, у ерда у ўлимигача яшайди.

1925- йил охирида Мемунса Сеул нашриёти Ким Соволнинг умр бўйи ягона шеърий тўпламини нашр этди, бу „Азалеа Блоссом“ деб номланган бўлиб, унга Совол томонидан 1920-1925 йилларда турли метрополия ва вилоят газета ва журналларида нашр этилган деярли барча шеърий асарлар киритилган.

1932- йилдан 1934 -йилгача Ким Совол битта ҳам шеър нашр этмади. Бу даврда шоир чуқур тушкунликка тушиб, спиртли ичимликларни истеъмол қила бошлайди. 1934-йил 24-декабрда Ким Совол заҳар ичиб, ўз жонига қасд қилади.

Украин тилидаги таржималар

1961-йилда Ким Соволнинг ўнта шеъри корейс шеъриятининг машҳур таржимони А.Жовтис томонидан украин тилига таржима қилинган. ва " Коинот „ журналида чоп этилган [1] .Ким Соволнинг учта шеъри „Она ва опа“, „Руҳга мурожаат“ („Воcатион оф тҳе руҳ“), М. Лисих таржимасидаги „Азалия“ корейс ёзувчи ва шоирларининг „Рангли шамол“ танланган асарлари тўпламига киритилган. ", 2003-йилда нашр этилган. Киэвда [2] 2008-йилда „Грани-Т“ нашриёти Ким Соволнинг „Тиниқ ой“ шеърлар тўпламини И. таржимасида нашр этди. Бондаренко [3] .

Хотира

В Киэве, в Ботаническом саду имени А. В. Фомина, установлен памятник Ким Со Волю.

Манбалар

  1. ↑ “Из стихотворений Ким Со Ола" / 1904—1937/. — Вселенная, № 1, 1961, — С. 54-55
  2. ↑ Современная корейская поэзия: Ким Со Уол // Цветной ветер: Сборник переводов прозаических и поэтических произведений корейских литераторов /Сост. Ким Сук Вон/. — Киэв, 2003. — С. 76-78
  3. ↑ Ким Совол. „Ясний месяц. Лирика“. — К.: Грани-Т, 2008. — 368 с


  • Ким Совол. „Тоза ой. Лирика“. — К .: Грани-Т, 2008. — 368 б.