Kinoya
Бу мақолада ички ҳаволалар жуда кам. |
Киноя — услубий восита; маъқуллагандек ёки ризо бергандек бўлиб, рад этиш, истеҳзоли кулиш. Кинояда сўз ёки ифода нутқда асл маъносига тескари, ҳатто уни рад этувчи мазмун касб этади. Киноя услубий восита сифатида мажозий сўзлар орқали пичинг ва истеҳзони ифодалайди. Комикликнинг бир тури бўлган кинояда кулгилилик жиддийлик ниқоби остига яшириниб, ўзида сўзловчидаги устунлик ёхуд гумонсираш туйғусини акс эттиради. Киноя халқ оғзаки ижодида ҳам, ёзма адабиёт намуналарида ҳам кенг қўлланади. Алишер Навоийнинг "Лисон ут-тайр", Гулханийнинг "Зарбулмасал", Абдулла Қаҳҳорнинг "Майиз емаган хотин" ва бошқа асарларда киноя жонли ва конкрет бадиийлик яратишга хизмат қилган[1].
Манбалар
| Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
| Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |
Кинояга Мисоллар: "Нютон" бо'лсанг ҳам майли эди, Физикадан гап Очишга
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (август 2024) |