Кресфонт (қадимги юнонча: Κρεσφόντης қадимги юнонча: Κρεσφόντης) — Мессениянинг милоддан аввалги ХИ асрда ҳукмронлик қилган афсонавий қироли, унинг Гераклидлар сулосасидан бўлган биринчи ҳукмдори.

Келиб чиқиши

Cресфонт Гераклидлар сулоласига мансуб бўлиб, Геркулеснинг чевараси бўлган. Унинг отаси Аристомах дорианларга уларнинг Пелопоннесга юришида етакчилик қилган ва жангда вафот этган. Теменус ва Аристодем Кресфонтнинг ака-укасидир.

Биографияси

Мессенийлар[1] халқи Дорийлар назорати остида бўлишга рози бўлиб, уларга ўз ерларининг бир қисмини берган. Дорийлар Пелопоннесни забт этгандан сўнг, қур’а ташлангач Мессения Cресфонтга тушади[2], у қурбонгоҳда башорат белгиси бўлмиш — тулкини топади. Тарихчи Эфорнинг сўзларига кўра, у Мессенияни бешта ҳудудга бўлиб, бутун мамлакат марказида жойлашган Стеникларни пойтахтга айлантирган.Кресфонт қолган ҳудудлар — Пилос, Рион, Месолу ва Гиамитисга — ҳукмдорларни юбориб, барча мессенияликларни дорийлар билан тенглаштиради. Аммо бу чора-тадбирлар истилочиларни норози қилганлиги сабабли, Кресфонт тезда ўз қарорини бекор қилиб, Стеникларни[3] шаҳар деб эълон қилади ва у ерга барча дорийларни[4] тўплайди.

Кресфонт ўша пайтда Аркадияда ҳукмронлик қилган қирол Кипселнинг қизи Меропесга уйланган эди. Меропес унга бир неча фарзанд туғиб берган; уларнинг энг кичиги Эпит ҳисобланган. Умуман, Кресфонт ҳукмронлиги оддий халқ манфаатларига мос келган. Бу билан у кўплаб бойлар нуфузли инсонлар норозилигига сабаб бўлган. Улар ўз имтиёзларини халқ билан баҳам кўрмаслик учун қўзғолон кўтарган. У қисқа муддат ҳукмронлик қилиб, икки ўғли билан бирга Полйфонт[5] томонидан ўлдирилган[6]. Бошқа бир тахминга кўра, маҳаллий аҳоли ташкил этган суиқасд қурбони бўлган. Шундан сўнг, исёнчилар Кипселдан талаб қилиб олгач, унинг икки ўғлини ҳам ўлдирга[7]. Ушбу қатли омда машҳур Эпитидлар сулоласига асос солган Эпитусгина тирик қолди.

Манбалар

  1. ↑ Страбон. География ВИИИ 4, 7 (стр.361)
  2. ↑ Павсаний. Описание Эллады ИВ 3, 5; Полиэн. Стратегемы И 6
  3. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИ 8, 4-5
  4. ↑ Гигин. Мифы 137
  5. ↑ Николай Дамасский. История, фр.31 Якоби
  6. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИ 8, 4-5
  7. ↑ Павсаний. Описание Эллады ИВ 3, 3-4

Адабиётлар

  • Дарвин А. Л. Происхождениэ спартанских сарей от Геракла // Вестник Российского университета дружби народов. Серия: Всеобщая история. — 2018. — Т. 10, № 3. — С. 237-249. — ИССН 2312-8127.