Lakhnau

Лакҳнау — Ҳиндистон. қисмидаги шаҳар. Уттар-Прадеш штатининг маъмурий маркази. Ганг дарёси ирмоғи — Гумти дарёси соҳилида жойлашган. Аҳолиси 2,2 млн. кишидан зиёд (2001). Ганг водийсидаги муҳим саноат ва савдо маркази. Транспорт йўллари тугуни. Тўқимачилик (асосан, ип газлама), металлсозлик, қоғоз, авиация, кўн-поябзал, полиграфия, озиқ-овқат, парфюмерия саноати корхоналари бор. , илмий тадқиқотлари бор. Бобурийлар даврига оид меъморий ёдгорликлар сақланган. Қадимда Ауд князлигининг пойтахти бўлган. Шаҳар денгиз сатҳидан тахминан 123 м (404 фут) баландликда жойлашган. Лакхнау шаҳри 2019-йил декабригача 402 км2 (155 квадрат миля) майдонга эга бўлган, о'шанда муниципал чегараларга 88 та қишлоқ қо'шилган ва майдон 631 км2 (244 квадрат миля) га ко'тарилган.[14] Шарқда Барабанки, г'арбда Уннао, жанубда Раэбарели ва шимолда Ситапур ва Ҳардои билан чегараланган Лакнау Гомти дарёсининг шимоли-г'арбий қирг'ог'ида жойлашган. 2008 йил ҳолатига ко'ра, шаҳарда 110 та палата мавжуд эди. Морфологик жиҳатдан учта аниқ чегара мавжуд: То'лиқ қурилган ҳудуд бўлган Марказий бизнес тумани Ҳазратганж, Аминобод ва Чоwкни о'з ичига олади. О'рта зона ички зонани цемент уйлари билан о'раб олган бо'лса, ташқи зона эса харобалардан иборат.[15]

Тарихи

Тарихий жиҳатдан Лакхнау Деҳли султонлиги ва кейинчалик Муг'ал империяси томонидан бошқариладиган Авад минтақасининг пойтахти бўлган. У Аваднинг Навабларига топширилди. 1856 йилда Британия Ост-Ҳинд компанияси маҳаллий бошқарувни бекор қилди ва Аваднинг қолган қисми билан бирга шаҳарни то'лиқ назорат қилди ва 1857 йилда уни Британия Ражига топширди.[16] Ҳиндистоннинг қолган қисми билан бир қаторда Лакнау 1947-йил 15-августда Британиядан мустақил бўлди. У Ҳиндистондаги энг тез ривожланаётган шаҳарлар рўйхатида 17-ўринда, дунёда эса 74-ўринда.[17]

Лакнау, Агра ва Варанаси билан бирга, Уттар-Прадеш мероси ёйида жойлашган бо'либ, Уттар-Прадеш ҳукумати томонидан штатда туризмни ривожлантириш учун яратилган тадқиқот триангуляциялари занжири.Тарих Шунингдек қаранг: Авадҳ, Косала ва Оуд давлати 1350 йилдан бошлаб Лакнау ва Авад вилоятининг бир қисми Деҳли султонлиги, Шарқи султонлиги, Муғаллар империяси, Аваднинг Наваблари, Британия Шарқий Ҳиндистон компанияси ва Британия Ражлари томонидан бошқарилган.

Тахминан саксон то'рт йил давомида (1394 йилдан 1478 йилгача) Авад Жаунпурнинг Шарқи султонлиги таркибига кирди. Тахминан 1555-йилда император Ҳумоюн уни Муғаллар империясининг бир қисмига айлантирди. Император Жаҳонгир (1569–1627) Авадда қадрдон зодагон шайх Абдул Раҳимга мулк берди, у кейинчалик бу мулкда Маччи Бхаванни қурди. Бу кейинчалик унинг авлодлари Шайхзодалар минтақани назорат қилган ҳокимият қароргоҳига айланди[22].

Мусулмон аёл мартабали. Лакнау наваблари, аслида, Авад наваблари, Лакнау уларнинг пойтахти бўлганида, учинчи Наваб ҳукмронлигидан кейин ном олди. Шаҳар Шимолий Ҳиндистоннинг маданий пойтахтига айланди ва унинг нафис ва г'айриоддий турмуш тарзи билан эсда қолган наваблари сан'ат ҳомийлари эди. Уларнинг ҳукмронлигида мусиқа ва рақс ривожланган, кўплаб обидалар қурилган[23]. Бугунги кунда турган ёдгорликлардан Бара Имамбара, Чота Имамбара ва Руми Дарвоза диққатга сазовордир. Навобнинг о'згармас меросларидан бири бу минтақадаги синкретик ҳинду-мусулмон маданияти бо'либ, у Ганга-Жамуни Теҳзеэб номи билан машҳур бўлган.