Lakuna

Лакуна термини канадалик тилшунослар томонидан илмий муомалага киритилган бўлса-да, у рус тилшунослиги ва таржимашунослигида мустаҳкам ўрин олди. Натижада рус тилшунослигида махсус „лакунология“ соҳаси вужудга келди. Шу билан бирга, эквиваленциз лексикага мансуб атама, сўзлар (реалия, эквиваленциз бирлик ва ҳоказо)дан ташқари яна лакунага оид бир қанча лингвистик категориялар, атамалар ва тушунчалар пайдо бўлди. Жумладан, лакунология, лакунарлик феномени (ҳодисаси), лакуна, лакунар бирлик, лакунар воқеланувчи тил фони каби тушунчалар борасида умумлаштирувчи, изоҳли ва таҳлилий шаклдаги илмий ишлар сони анча кўпайди.

Лакунология соҳасида самарали ишлар олиб борган Г. В. Бикова мазкур тушунчага қуйидагича таъриф беради: „Лакуна – лексема шаклида моддий мужассамланмаган, бироқ консептнинг коммуникатив талаби билан синтактик даражада обектив воқеланиш хусусиятига эга виртуал лексик моҳият, семемадир“. Ушбу таърифдан келиб чиққан ҳолда, лакунанинг асосий белгилари сифатида „моддий мужассамланмаган“, „синтактик даражада обектив воқеланган“, „виртуал лексик моҳият“ каби хусусиятларни кўрсатиш мумкин. Лакуналарни аниқлаш ва уларни бартараф этиш масалаларини ўрганишда, асосан, мазкур хусусиятлар кузатилди.

В. И. Желвиснинг фикрича, "… лакуналар – баъзи тиллар ва маданиятларда „алоҳидалик“ сифатида намоён бўлса, бошқаларида эса уларга ишора берилмайди, яъни улар умумий мустаҳкамланган ифодасини топмайди".