Ламберт қонуни - ёруғлик сочаётган сирт равшанлигининг фазовий бурчаклар бўйича тақсимоти қонуни. 1760-йилда И.Ламберт баён этган. Ламберт қонунига кўра, ёруғлик сочаётган сирт равшанлиги ҳар қандай йўналишларда бир хил бўлади. Бу қонун ёруғлик катталиклари: мас, ёритувчанлик ва равшанлик; ясси сиртга ўтказилган перпендикуляр (нормал) билан ф бурчак ташкил этган йўналиш бўйича сочилаётган ёруглик кучи орасидаги муносабатни ифодалайди. Бу формуладан кўриниб турибдики, ясси сиртдан сочилаётган ёруғлик кучи перпендикуляр бўйича энг катта қийматга эга бўлиб, ф бурчак катталаша борган сари унинг қиймати камая боради. Ламберт қонуни мутлақ қора жисмлар учун ўринлидир.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил